Uzasadnienie
Pismem z 17 września 2015 r. A. G. działając przez teściową – U. W., która podpisała skargę, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu skargę na decyzję Wojewody Mazowieckiego z [...] sierpnia 2015 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.
Zarządzeniem z dnia 16 października 2015 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł.
W dniu 5 listopada 2015 r. skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych.
Postanowieniem z 12 listopada 2015 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącemu prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę 300 zł. W uzasadnieniu powyższego postanowienia błędnie wskazano jednak, że przy ustalonym w niniejszej sprawie wpisie skarżący będzie zobowiązany do uiszczenia kwoty 200 zł.
Pismami z 4 grudnia 2015 r. Sąd wykonując zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 3 grudnia 2015 r. wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez osobiste podpisanie skargi lub nadesłania odpisu skargi osobiście podpisanej oraz do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 300 zł pouczając, że czynności tych należy dokonać w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania niniejsze zostały doręczone skarżącemu 9 grudnia 2015 r.
W terminie zakreślonym do dokonania ww. czynności (który upływał 16 grudnia 2015 r.) skarżący uiścił wpis sądowy od skargi w kwocie 200 zł.
Postanowieniem z 14 stycznia 2016 r., sygn. akt VIII SA/Wa 912/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł o odrzuceniu skargi skarżącego z uwagi na nieuzupełnienie jej braków formalnych oraz nieuiszczenie wpisu sądowego w prawidłowej wysokości.
W dniu 22 stycznia 2016 r. do akt niniejszej sprawy włączono dokumentację, błędnie włączoną uprzednio do innych dokumentów sądowych - odpis skargi osobiście podpisanej przez skarżącego. Brak ten uzupełniony został przez skarżącego 15 grudnia 2015 r. (data nadania w urzędzie pocztowym, data wpływu do Sądu 18 grudnia 2015 r.).
W związku z powyższym i wobec złożenia przez skarżącego zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi, postanowieniem z dnia 4 marca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 195 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uchylił w całości swoje postanowienie z 14 stycznia 2016 r. uznając, że w sprawie nie istniała przesłanka braku złożenia podpisanej skargi. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd zwrócił ponadto uwagę na fakt, że w uzasadnieniu postanowienia referendarza sądowego z 12 listopada 2015 r. błędnie podano, że skarżący będzie zobowiązany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł. Powyższe postanowienie doręczono skarżącemu 14 marca 2016 r.
W dniu 20 marca 2016 r. skarżący uiścił wpis sądowy od skargi w kwocie 100 zł.
Postanowieniem z 21 lipca 2016 r., sygn. akt VIII SA/Wa 441/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł o odrzuceniu skargi z uwagi na nieuiszczenie wpisu sądowego od skargi w prawidłowej wysokości w ustawowym terminie.
Pismem z 2 sierpnia 2016 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Jako podstawę wniosku podał, że w odniesieniu do wymaganej do uiszczenia kwoty wpisu sądowego opierał się na wydanym w sprawie niniejszej postanowieniu referendarza sądowego, nadto, że w dniu w którym miał dokonać terminowej wpłaty wpisu sądowego był chory na grypę.
Postanowieniem z dnia 6 września 2016 r., sygn. akt VIII SA/Wa 441/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd wskazał, że w sprawie bezsprzeczną jest okoliczność, iż w związku z prawidłowością doręczenia skarżącemu w dniu 9 grudnia 2015 r. wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 300 zł, siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upływał 16 grudnia 2015 r. Bezspornym jest także fakt, iż wpis uiszczony został w dwóch transzach: 15 grudnia 2015 r. w kwocie 200 zł i 20 marca 2016 r. w kwocie 100 zł, a więc wpis sądowy nie został uiszczony w terminie w prawidłowej wysokości.
Następnie Sąd podniósł, że w okolicznościach sprawy niniejszej należy przyjąć, iż o uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi skarżący dowiedział się z postanowienia Sądu z 14 stycznia 2016 r., sygn. akt VIII SA/Wa 912/15, orzekającego o odrzuceniu skargi skarżącego z uwagi na nieuzupełnienie jej braków formalnych oraz nieuiszczenie wpisu sądowego w terminie w prawidłowej wysokości. Postanowienie to zostało doręczone skarżącemu 27 stycznia 2016 r. Zatem składając 2 sierpnia 2016 r. wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego w prawidłowej wysokości, skarżący uchybił siedmiodniowemu terminowi na złożenie wniosku o przywrócenie terminu.
Zażaleniem A. G. zaskarżył powyższe postanowienie wskazując m.in., że w uzasadnieniu postanowienia referendarza sądowego z dnia 12 listopada 2015 r. błędnie podano, że zostanie on wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł, co zaważyło na odwróceniu jego uwagi na to, co właściwe.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie bowiem zaskarżone postanowienie, pomimo częściowo błędnego uzasadnienia, odpowiada prawu.
Zgodnie z art. 87 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (art. 88 p.p.s.a.).
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w niniejszej sprawie, wbrew twierdzeniom Sądu I instancji, nie można przyjąć, iż o uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi skarżący dowiedział się z postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2016 r. orzekającego o odrzuceniu skargi z uwagi na nieuzupełnienie jej braków formalnych oraz nieuiszczenie wpisu sądowego w terminie w prawidłowej wysokości. Skarżący zaskarżył bowiem powyższe postanowienie i zostało ono uchylone w całości postanowieniem z dnia 4 marca 2016 r. Przyjąć zatem należy, że to z postanowienia Sądu I instancji z dnia 4 marca 2016 r. skarżący dowiedział się o uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi, tym bardziej, że dopiero w tym postanowieniu wyjaśniono stronie skarżącej błąd zawarty w postanowieniu referendarza sądowego z dnia 12 listopada 2015 r. oraz przyczynę wezwania go do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 300 zł. Powyższe nie zmienia jednak faktu, że skarżący składając w dniu 2 sierpnia 2016 r. wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu, uchybił wynikającemu z art. 87 § 1 p.p.s.a. 7-dniowemu terminowi do jego wniesienia. Zasadnie zatem zaskarżonym postanowieniem odrzucono powyższy wniosek w oparciu o art. 88 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na postawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.