Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie postanowieniem z dnia 7 lipca 2010 r., II SA/Ol 177/10, oddalił wniosek M. L. z dnia 11 maja 2010 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
M. L. wniósł zażalenie na to postanowienie.
Postanowieniem z dnia 15 września 2010 r., po rozpoznaniu kolejnego wniosku skarżącego z dnia 16 czerwca 2010 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie przyznał mu prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od opłat sądowych i ustanowienie adwokata.
Pismem z dnia 27 października 2010 r. wyznaczony z urzędu pełnomocnik skarżącego oświadczył, że nie podtrzymuje zażalenia skarżącego na postanowienie z dnia 7 lipca 2010 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnie zażalenie (art.161 § 1 pkt 1 w zw. z art.193 i art.197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. nr 153, poz.1270 ze zm. dalej "P.p.s.a.").
Skarżący cofnął zażalenie na postanowienie z dnia 7 lipca 2010 r. Jednocześnie Sąd nie stwierdził zaistnienia przesłanek uzasadniających uznanie cofnięcia zażalenia za niedopuszczalne poprzez uznanie, że cofnięcie zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności (art.60 w zw. z art.193 i art.197 § 2 P.p.s.a.).
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art.161 § 1 pkt 1 w zw. z art.193 i art.197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji