Uzasadnienie
Postanowieniem z 4 września 2017 r., sygn. akt II SA/Gd 228/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę A. M. i K. M. na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia [...] lutego 2017 r., nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego.
W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że K. M. i A. M. wnieśli skargę na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia [...] lutego 2017 r. w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego. Skarga została wniesiona po terminie, zaś A. M. wniósł jednocześnie we własnym imieniu o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II z 20 kwietnia 2017 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie zostało odebrane przez małżonkę skarżącego w dniu 24 kwietnia 2017 r. Termin do uiszczenia wpisu upływał w dniu 2 maja 2017 r., wpis został uiszczony w dniu 5 maja 2017 r. Jednocześnie skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego wskazując, że przebywał za granicą i nie miał możliwości zapoznania się z treścią odebranego pisma i dokonania przelewu, a żona miała z nim ograniczony kontakt. Prawomocnym postanowieniem z dnia 8 czerwca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił przywrócenia A. M. terminu do uiszczenia wpisu od skargi.
Sąd przywołał treść art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 - dalej p.p.s.a.), który stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Natomiast stosownie do przepisu art. 85 tej ustawy, czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. W przypadku, gdy strona nie dokonała czynności bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu (86 § 1 p.p.s.a.).
Sąd wskazał, że z akt sprawy wynika, iż skarżący A. M. uiścił wpis po terminie, a jego wniosek o przywrócenie tego terminu okazał się niezasadny. Stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd.
Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli A. M. oraz K. M., zarzucając mu naruszenie art. 86 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 220 § 3 p.p.s.a. poprzez nieprzywrócenie skarżącym terminu do uiszczenia wpisu sądowego i odrzucenie skargi, pomimo złożenia przez skarżących wniosku o przywrócenie terminu, w terminie i na zasadach określonych w p.p.s.a. i mimo zaistnienia przesłanek uzasadniających przywrócenie terminu, tj. braku winy skarżących w uchybieniu terminu, ujemnych skutków procesowych dla skarżących oraz wniesienia skargi równocześnie ze złożeniem wniosku.
Wskazując na powyższe, wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. bezwzględnym wymogiem procedowania sądu administracyjnego nad pismem jest uiszczenie należnej opłaty sądowej. Stosownie do tej regulacji, wobec nieuiszczenia przez skarżących przewidzianej opłaty sądowej od skargi, Przewodnicząca Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wezwała skarżących do jej uiszczenia, zakreślając siedmiodniowy termin do wykonania obowiązku pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika z akt sprawy, wpis sądowy został uiszczony po upływie terminu, jednak wraz z dokonaniem tej czynności procesowej wniesiono o przywrócenie terminu do jej dokonania. Kwestia winy w uchybieniu terminu do uiszczenia należnej opłaty została prawomocnie przesądzona w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 8 czerwca 2017 r. o odmowie przywrócenia uchybionego terminu i nie może być przedmiotem ponownej oceny sądu w tym postępowaniu.
W zażaleniu skarżący nie przedstawili żadnej argumentacji, która pozwalałaby na podważenie faktu niewykonania wezwania do uiszczenia wymaganej kwoty wpisu sądowego w terminie zakreślonym przez Przewodniczącą Wydziału II.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.