Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 29 czerwca 2018 r., sygn. akt VII SA/Wa 1180/18, odrzucił, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., skargę skarżącej K. W. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] marca 2018 r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia, przyjmując, że skarżąca mimo wezwania nie usunęła jej braku fiskalnego oraz braków formalnych, polegających na braku podpisu oraz jednego egzemplarza odpisu skargi.
Skarżąca od tego postanowienia wniosła zażalenie.
Rozpoznając zażalenie Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie jest zasadne. Skarżąca w zażaleniu nie zakwestionowała stanowiska Sądu pierwszej instancji, że mimo wezwania nie uiściła wpisu sądowego, nie przesłała podpisanej skargi lub oryginalnego jej egzemplarza oraz nie nadesłała jednego egzemplarza odpisu skargi. Tymczasem ustalenia Sądu pierwszej instancji w tym zakresie wynikają z akt sądowych. Podkreślić jedynie należy, że w terminie otwartym do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnego skargi skarżąca wystąpiła do Sądu z wnioskiem o "ponowne przesłanie pisma z dnia 24.05.2018 o sygn. VII SA/Wa 1180/18 ponieważ jest nieczytelne". Pismami z dnia 24 maja 2018 r. Sąd pierwszej instancji m.in. wezwał skarżącą do uzupełnienia ww. braków skargi. Zdaniem NSA, nie ulega wątpliwości, że zarówno wezwania, jak i pouczenia w nich zawarte, były czytelne i jasno sformułowane. Powyższy wniosek skarżącej z 21 czerwca 2018 r. nie miał zatem wpływu na ocenę legalności zaskarżonego postanowienia.
Mając powyższe na uwadze NSA, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zażalenie oddalił.
Ponadto, na podstawie art. 156 § 1 i 3 w zw. z art. 166 p.p.s.a., NSA sprostował oczywistą omyłkę w określeniu w postanowieniu Sądu pierwszej instancji przedmiotu zaskarżenia.