Uzasadnienie
K. T. złożył w dniu 15 września 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na uchwałę Rady Gminy Tuchomie z dnia 28 czerwca 2012 r. nr XI/111/2012.
Przewodniczący Wydziału II WSA w Gdańsku zarządzeniem z dnia 16 września 2015 r. wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu w kwocie 300 zł. Wezwanie doręczono skarżącemu dnia 21 września 2015 r. Pismem z dnia 28 września 2015 r. skarżący wniósł o zawieszenie postępowania do czasu rozstrzygnięcia sprawy ze skargi A. S., która toczy się pod sygn. akt II SA/Gd 351/15. Jednocześnie wystąpił o przyznanie mu statusu strony w tym postępowaniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 27 października 2015 r., na podstawie art. 58 § 3 w zw. z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej w skrócie p.p.s.a.) odrzucił skargę K. T. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że przed dokonaniem oceny merytorycznej skargi Sąd bada, czy spełnia ona wymogi formalne, czy została opłacona i czy można nadać jej prawidłowy bieg. Sąd podkreślił, że do dnia wydania postanowienia, skarżący - pomimo prawidłowego wezwania i pouczenia o skutkach niewykonania obowiązku wynikającego z wezwania - w zakreślonym przez Sąd terminie nie uiścił należnego wpisu.
Zażalenie na powyższe postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 27 października 2015 r. wniósł K. T. podnosząc, że odrzucenie skargi na tym etapie postępowania było niezasadne, gdyż nastąpiło przed rozpoznaniem jej wniosku o zawieszenie postępowania.
W odpowiedzi na zażalenie Rada Gminy Tuchomie wniosła o jego oddalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Stosownie zaś do treści art. 220 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata.
W oparciu o treść art. 220 § 3 p.p.s.a. Sąd I instancji prawidłowo stwierdził, że nieopłacenie przez skarżącego w wyznaczonym terminie wpisu od skargi skutkować musiało jej odrzuceniem. Stanowisko skarżącego, że przed odrzuceniem skargi Sąd I instancji powinien rozpoznać jego wniosek o zawieszenie postępowania, w świetle treści przywołanego także w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia art. 220 § 1 p.p.s.a., jest całkowicie nieuprawione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zasadnie przyjął, że nieopłacone pismo nie wywołuje żadnych skutków procesowych, co oznacza, iż niespełnienie wymogów fiskalnych wniesionej skargi uniemożliwiało temu Sądowi rozpoznanie wniosku skarżącego o zawieszenie postępowania.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.