Uzasadnienie
`Sygn. akt II OZ 1313/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J. W. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] października 2009 r. w przedmiocie wymeldowania, postanowił umorzyć postępowanie.
Wyrokiem z dnia 6 maja 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę J. W. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] października 2009 r. w przedmiocie wymeldowania. Pismem z dnia 9 czerwca 2010 r. ustanowiony z urzędu pełnomocnik sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.
Pismem z dnia 21 czerwca 2010 r. skarżący wniósł o wyznaczenie nowego adwokata z urzędu. Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 27 lipca 2010 r. Sąd umorzył postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący składając jednocześnie nowy wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 28 września 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 27 lipca 2010 r., sygn. akt IV SA/Po 1008/09.
Rozpatrując ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu umorzył postępowanie wskazując, że zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Wniosek ten wolny jest od opłat sądowych. Przyznanie prawa pomocy przed lub w toku postępowania rozpoznawczego obejmuje także postępowanie egzekucyjne (art. 243 § 2 p.p.s.a.).
W ocenie Sądu I instancji z uwagi na fakt, iż skarżącemu zostało przyznane postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 19 stycznia 2010 r. prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, to ponowny wniosek strony w tym przedmiocie jest bezprzedmiotowy. Wyznaczenie adwokata z urzędu przez korporację prawniczą i podjęcie przez niego czynności procesowych np. sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, stanowi wykonanie wydanego w przedmiotowej sprawie postanowienia o przyznaniu prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. W związku z powyższym strona nie może skutecznie wnioskować o wyznaczenie kolejnego adwokata z urzędu, gdyż przyznane jej prawo pomocy w tym zakresie zostało już skonsumowane.
Zażalenie od powyższego postanowienia złożył J. W. podnosząc, że wystąpił do Okręgowej Rady Adwokackiej w Poznaniu o wyznaczenie nowego adwokata. Zaskarżone postanowienie Sądu I instancji jest zatem przedwczesne i powinno zostać uchylone.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W rozpatrywanej sprawie za bezprzedmiotowe należy uznać postępowanie w zakresie przyznania skarżącemu prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata, bowiem prawomocnym postanowieniem z dnia 19 stycznia 2010 r. w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa Po 1108/09 przyznano wnioskodawcy prawo pomocy przez ustanowienie adwokata i odmówiono zwolnienia od kosztów sądowych. Przyznanie postanowieniem prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, którego wyznacza okręgowa rada adwokacka, ma ten skutek, że zainteresowanemu zostało przyznane prawo pomocy w zakresie przez niego wnioskowanym. Ponowny wniosek strony o przyznanie prawa pomocy w takim samym zakresie jest bezzasadny. Strona nie może skutecznie domagać się od sądu ustanowienia kolejnego pełnomocnika, ponieważ jej prawo w tym zakresie zostało uznane w rozpatrywanej sprawie prawomocnym postanowieniem z dnia 19 stycznia 2010 r.
Odmowa sporządzenia kasacji nie podlega kontroli ze strony sądu administracyjnego. W razie wątpliwości strona może wystąpić do organu samorządu zawodowego z wnioskiem o dokonanie kontroli zasadności takiego działania. O tym jednak, jaka konkretnie osoba będzie tym pełnomocnikiem, stosownie do art. 253 p.p.s.a., decyduje jednak wyłącznie właściwa korporacja zawodowa.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu