Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 12 lipca 2017 r., sygn. akt II SA/Lu 570/17, odrzucił skargę E. G. na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 21 kwietnia 2017 r., znak: ZOA-VI.7721.9.2017 w przedmiocie nakazu rozbiórki wiatrołapu.
Sąd wskazał, że zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), każde pismo strony (w tym skarga) powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela lub pełnomocnika. Skarga wniesiona przez E. G. i R. G., nie została podpisana przez E. G., dlatego na podstawie art. 49 § 1 powołanej ustawy wezwano skarżącą w dniu 21 czerwca 2017 r. (k.
- 18) do jej podpisania - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Pomimo jednak upływu zakreślonego terminu, skarżąca wezwania nie wykonała, co skutkowało odrzuceniem jej skargi.
Na powyższe postanowienie skarżąca E. G. złożyła zażalenie, wskazując, że skarga nie została przez nią podpisana na skutek nieuwagi. Jednocześnie skarżąca przedłożyła kopię skargi z jej podpisem oraz wniosła o pozytywne rozpatrzenie zażalenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
Stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.) każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Na mocy art. 57 § 1 tej ustawy wymóg ten odnosi się również do skargi.
Zgodnie z art. 49 § 1 powoływanej ustawy, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W odniesieniu do skargi ustawa przewiduje skutek odrzucenia w sytuacji nieuzupełnienia w terminie wskazanych w wezwaniu braków formalnych (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Wzywając stronę do uzupełnienia lub poprawienia pisma, przewodniczący musi dokładnie wskazać, jakie braki strona ma uzupełnić, zakreślić siedmiodniowy termin na ich uzupełnienie oraz wyraźnie określić rygor niezachowania terminu.
W dniu 7 czerwca 2017 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wpłynęła skarga E. G. i R. G., która została podpisana jedynie przez R. G. Skarżąca E. G. nie podpisała skargi, co spowodowało, że zarządzeniem z dnia 9 czerwca 2017 r. Przewodniczący Wydziału zarządził wezwanie jej do usunięcia tego braku formalnego skargi oraz nadesłanie (wspólnie z R. G.) pięciu egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Drugi ze skarżących, R. G., w dniu 28 czerwca 2017 r. przesłał do Sądu pięć odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem własnoręcznym podpisem.
Natomiast nie została podpisana skarga przez skarżącą E. G., pomimo tego, że wezwanie skierowane do niej określało dokładnie jakie braki formalne skarżąca ma uzupełnić, zawierało pouczenie dotyczące skutków jego niewykonania w terminie i zostało skarżącej prawidłowo doręczone w dniu 21 czerwca 2017 r. (k. 18), co potwierdziła ona własnoręcznym podpisem.
Naruszenie wymienionego terminu prowadzi do odrzucenia skargi niezależnie od przyczyn, których wystąpienie doprowadziło do uchybienia terminowi. Nieuwaga skarżącej, która spowodowała niepodpisanie skargi, co przyznaje sama skarżąca w zażaleniu, jak również nadesłanie dopiero wraz z zażaleniem kopii skargi z jej podpisem, nie może mieć wpływu na ocenę prawidłowo podjętego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie.
Należy również nadmienić, że odrzucenie skargi E. G. nie ma wpływu na okoliczność, że w dalszym ciągu pozostaje do rozpoznania skarga drugiego ze skarżących – R. G. na tę samą decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 21 kwietnia 2017 r., znak: ZOA-VI.7721.9.2017 w przedmiocie nakazu rozbiórki wiatrołapu.
Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.