Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej WSA) we Wrocławiu postanowieniem z dnia 5 września 2016 r., sygn. akt II SA/Wr 106/16 odrzucił skargę kasacyjną M. W. i A. W.-B. od wyroku WSA we Wrocławiu z dnia 10 maja 2016 r. sygn. akt II SA/Wr 106/16 w sprawie ze skargi M. W. i A. W.–B. na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia [...] listopada 2015 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia wygaśnięcia ostatecznej decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę.
W uzasadnieniu postanowienia sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem z dnia 8 sierpnia 2016 r. wezwano pełnomocnika skarżących do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej przez nadesłanie wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy, o których mowa w art. 176 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., zwanej dalej "Ppsa"), wraz z jego 32 odpisami - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej (art. 178 Ppsa). Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżących w dniu 22 sierpnia 2016 r. Termin do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej upłynął w dniu 29 sierpnia 2016 r. Pismem z dnia 25 sierpnia 2016 r. pełnomocnik nadesłał wniosek o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie wraz z - jak wynika z adnotacji na prezentacie Biura podawczego - 31 jego odpisami.
Wskazując na powyższe sąd I instancji stwierdził, że z powyższych względów należało skargę kasacyjną odrzucić po myśli art. 178 w zw. z art. 176 § 2 i art. 47 § 1 Ppsa.
Zażaleniem – reprezentowani przez pełnomocnika – M. W. i A. W.–B. zaskarżyli w całości ww. postanowienie i zaskarżonemu orzeczeniu zarzucili naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 45 ust. 1, art. 77 ust. 2 i art. 78 Konstytucji RP polegające na uznaniu, że niewykonanie wezwania w zakresie nadesłania jednego egzemplarza wniosku o przeprowadzenie rozprawy administracyjnej, powoduje odrzucenie skargi z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych, co stanowi rażące naruszenie gwarancji prawa do rozpoznania sprawy przez niezawisły Sąd i zakazu zamykania drogi sądowej.
Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucają także naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 78 w zw. z art. 176 § 2 Ppsa, mające wpływ na rozstrzygnięcie sprawy:
- a. polegające na przyjęciu, że skarżący nie uzupełnili braków formalnych, mimo że oprócz 32 egzemplarzy wniosku o przeprowadzenie rozprawy, stanowiących załączniki do pisma z dnia 25 sierpnia 2016 r. "Uzupełnienie braków formalnych skargi kasacyjnej", strona złożyła samo to pismo, które zastępowało egzemplarz oświadczenia przeznaczony dla sądu i sąd kierując się prokonstytucyjną wykładnią przepisów postępowania powinien był uznać, że braki skargi zostały uzupełnione w terminie,
- b. polegające na przyjęciu, że ww. brak uniemożliwiał nadanie skardze biegu, podczas gdy wniosek o rozpoznanie skargi na rozprawie nie jest wiążący dla Naczelnego Sadu Administracyjnego (art. 90 § 2 w zw. z art. 193 Ppsa), a tym samym jego brak nie może uniemożliwiać nadanie skardze biegu.
Skarżący wnoszą, na podstawie art. 195 § 2 ppsa o uchylenie zaskarżonego postanowienia przez WSA i nadanie skardze biegu.
Nadto wnoszą o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia do czasu rozstrzygnięcia zażalenia i niezwracanie skargi wraz z odpisami ani opłaty od skargi.
Strona skarżąca stoi na stanowisku, że restrykcyjna interpretacja art. 176 § 2 Ppsa w połączeniu z wykładnią treści pisma "Uzupełnienie braków (...)" prowadziła do fikcyjnego przyspieszenia postępowania, a w istocie do naruszenia uprawnień procesowych skarżących oraz ich prawa do sądu.
W odpowiedzi uczestniczki postępowania M. M. K. na zażalenie wniesiono o jego oddalenie w całości i obciążenia skarżących kosztami niniejszego postępowania, zgadzając się w pełni z postanowieniem WSA we Wrocławiu z dnia 5 września 2016 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 47 § 1 Ppsa, do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika. Z art. 49 § 1 tejże ustawy wynika, że w wypadku gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek nie zachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba, że ustawa stanowi inaczej.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wezwanie pełnomocnika skarżących do nadesłania wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy, wraz z jego 32 odpisami było uzasadnione, jednakże w okolicznościach niniejszej sprawy, niewłaściwe wykonanie przez pełnomocnika skarżących ww. wezwania (nadesłanie 31 odpisów wniosku zamiast żądanych 32) nie mogło skutkować od razu odrzuceniem skargi kasacyjnej. Czynności procesowe dokonane przez pełnomocnika skarżących w zakreślonym przez Sąd terminie, tj. nadesłanie wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie wraz z - jak wynika z adnotacji na prezentacie Biura podawczego - 31 jego odpisami zamiast 32, mogły rzeczywiście wynikać – jak to podnosi w zażaleniu - z omyłki w adnotacji poczynionych na prezentacie Sądu, z której wynika, że adnotacja "32 sztuki oświadczenia" została następnie skreślona i zastąpiona adnotacją "wniosek + 31 odpisów wniosku", co już budzi wątpliwości co do faktycznej ilości odpisów wniosku.
Umieszczenie pierwotnej adnotacji potwierdza, że samo pismo "Uzupełnienie braków formalnych skargi kasacyjnej" zostało w chwili składania przez pracownika kancelarii reprezentującej skarżących uznane przez pracownika sądu za jeden z egzemplarzy oświadczenia w przedmiocie przeprowadzenia rozprawy. W efekcie pełnomocnik skarżących mógł być przekonany, że złożył taka ilość odpisów, o jaką wzywał go Sąd. Odmienna, niekorzystna interpretacja została dokonana później, pod nieobecność składającego pisma.
W tej sytuacji Sąd wojewódzki winien był ponownie wezwać pełnomocnika skarżących do uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej - w terminie 7 dni pod rygorem jego odrzucenia - poprzez nadesłanie brakującego odpisu wniosku. Bez dopełnienia tych wymogów odrzucenie skargi kasacyjnej należało uznać za przedwczesne, co uzasadniało uchylenie zaskarżonego postanowienia jako sprzecznego z prawem (art. 178 w zw. z art. 49 § 1 Ppsa).
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 Ppsa, orzekł jak w sentencji.