Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 4 grudnia 2014 r. sygn. akt II SA/Gd 521/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, w sprawie ze skargi W.W. na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia [...] czerwca 2013 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na rozbudowę, oddalił wniosek skarżącego o wyłączenie sędziego NSA Zdzisława Kostki i sędziego WSA w Gdańsku Tamary Dziełakowskiej.
W uzasadnieniu Sąd wskazał, że we wniosku, wskazując na pełnienie przez sędziego Zdzisława Kostkę funkcji Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku i nadzorowania rozpoznawania spraw o sygnaturach II SA/Gd 984/05, II SA/Gd 569/06 i II SA/Gd 646/07, dotyczących inwestycji na sąsiedniej działce, skarżący zarzucił nierzetelność i łamanie prawa oraz utrudnianie dostępu do akt. Odnośnie wniosku o wyłączenie sędziego Tamary Dziełakowskiej skarżący podniósł, że będąc Przewodniczącą II Wydziału w sprawie II SA/Gd 373/12 złamała prawo, gdyż zleciła rozpoznanie sprawy, ale nie dopilnowała, żeby wyrok sądu został wykonany przez organy administracji.
Sędziowie, których dotyczy przedmiotowy wniosek złożyli do akt postępowania oświadczenia, że w sprawie nie zachodzą okoliczności, które mogłyby wywołać wątpliwości co do ich bezstronności w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uznał, że złożony wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. W uzasadnieniu Sąd zacytował przepisy art. 18 i 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", a następnie wskazał, że w sprawie nie zachodzi żadna z przyczyn wyłączenia sędziów z urzędu, ani na podstawie art. 19 P.p.s.a. Dalej Sąd podniósł, że niedopuszczalne jest formułowanie zarzutów o generalnym braku bezstronności danego sędziego w oderwaniu od specyfiki i okoliczności konkretnej sprawy. Zarzuty dotyczące wydanego w sprawie orzeczenia bądź opierające się na naruszeniu przepisów procesowych w toku postępowania mogą uzasadniać wniesienie środka odwoławczego, a nie wniosku o wyłączenie sędziego.
Również subiektywne odczucia skarżącego co do stosunku sędziego do jego osoby nie mogą stać się przyczyną wyłączenia od rozpoznawania określonej sprawy. Nadto dla wyjaśnienia charakteru stosunków osobistych łączących sędziego ze stroną, w myśl art. 22 § 2 P.p.s.a. ustawodawca nałożył na sędziego, którego dotyczy wniosek o wyłączenie, obowiązek złożenia w tym zakresie stosownych wyjaśnień. Zgodnie z już utrwalonym poglądem judykatury, jeżeli sędzia, którego dotyczy wniosek o wyłączenie złoży oświadczenie, że nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 i art. 19 tej ustawy, dające podstawę do jego wyłączenia od rozpoznawania sprawy i prawdziwość tego oświadczenia nie budzi żadnych wątpliwości, to wniosek o wyłączenie sędziego nie zasługuje na uwzględnienie. Przyjmuje się, że autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego przez niego wyjaśnienia na temat wniosku o jego wyłączenie, a w przedmiotowej sprawie, w ocenie Sądu, brak jakichkolwiek okoliczności, które podważałyby wiarygodność złożonego oświadczenia.
Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 19 P.p.s.a, oddalił wniosek jako niezasadny.
Na powyższe postanowienie zażalenie wniósł skarżący domagając się wyłączenia sędziów w osobach Zdzisława Kostki i Tamary Dziełakowskiej oraz zwrotu wpisu.
W uzasadnieniu skarżący wskazał, że w stosunku do sędziów objętych wnioskiem o wyłączenie sformułował konkretne zarzuty "łamania prawa". Zdaniem skarżącego ww. sędziowie wiedzieli m. in. o: powtarzających się poświadczeniach nieprawdy, ukrywaniu przed sądem i skarżącym dokumentów, mataczeniu (zmiany numeracji stron), naruszeniu przepisów K.p.a., powtarzających się błędnych pouczeń strony co do środków zaskarżenia, odmówienia wznowienia postępowania, nawet nie badając istnienia podstawy wznowienia określonej w art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. oraz sprostowaniu merytorycznego błędu jako oczywistej omyłki.
W ocenie skarżącego zarzuty te zostały częściowo potwierdzone w wyroku WSA z dnia 27 września 2006 r. Skarżący podniósł także, że sędzia Zdzisław Kostka nie przekazał akt Rzecznikowi Praw Obywatelskich "sam", tylko zlecił doręczenie ich za pośrednictwem poczty, a skarżący podejrzewa, że akta te w ogóle do Rzecznika nie dotarły.
Dalej skarżący wskazał, że sędziowie w protokole rozprawy w niniejszej sprawie nieprawidłowo wskazali przedmiot sprawy oraz nie zamieścili w treści tego protokołu zastrzeżeń skarżącego co do nieprawidłowości w określeniu przedmiotu sprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
Instytucja wyłączenia sędziego zarówno z mocy prawa, jak i na wniosek strony jest istotną gwarancją procesową, która ma zapewnić rozpoznanie sprawy przez sąd w takim składzie orzekającym, którego sędziowie nie pozostają w relacjach osobistych ze stronami oraz nie mieli określonych wcześniej związków z rozpoznawaną sprawą. Ratio legis przepisów o wyłączeniu sędziego, we wszystkich procedurach sądowych, sprowadza się do eliminowania przyczyn, które mogą skutkować wątpliwościami co do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznaniu określonej sprawy. Poza wypadkami wyłączenia z mocy samego prawa, tj. art. 18 § 1 i 3 P.p.s.a., wyłączenie sędziego następuje na jego żądanie lub wniosek strony wówczas, jeżeli zachodzą takie okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie (art. 19 P.p.s.a.).
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego prawidłowo Sąd pierwszej instancji stwierdził, że w niniejszej sprawie w stosunku do sędziów objętych wnioskiem skarżącego brak jest podstaw do wyłączenia z mocy ustawy. Również podniesione przez skarżącego argumenty mające przemawiać za wyłączeniem tych sędziów od orzekania w jego sprawie w postaci działania na korzyść organu, co ma wynikać z działań procesowych sędziów wskazanych we wniosku skarżącego z dnia 26 listopada 2014 r., nie uzasadniają wyłączenia sędziów na wniosek skarżącego. Zwrócić bowiem należy uwagę, że argumentacja dotycząca działań tych sędziów podejmowanych w wymienionych przez skarżącego sprawach bądź jako osoby funkcyjne bądź jako członkowie składu orzekającego w tej sprawie nie może przesądzać o braku bezstronności tych sędziów w konkretnej sprawie. Kwestie te co najwyżej mogą być ocenione przez Naczelny Sąd Administracyjny w trybie odwoławczym, zgodnie z właściwymi przepisami.
Nadto dodać należy, że wyłączenie sędziego na podstawie art. 19 P.p.s.a. ma zapewnić obiektywizm sądu i nie może być traktowane jako możliwość eliminowania z postępowania sędziów, których strona uznaje za nieodpowiadających subiektywnemu pojmowaniu swoich interesów (por. postanowienie NSA z dnia 22 lutego 2008 r., sygn. akt II FZ 60/08).
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.