Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 29 grudnia 2020 r., sygn. akt II SA/Gd 631/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej P.p.s.a.), odrzucił skargę B. K. (dalej jako skarżący) na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia [...] maja 2020 r., nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego.
Sąd I instancji podniósł, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z 14 lipca 2020 r. wezwano skarżącego do usunięcia w terminie 7 dni braku formalnego skargi, pod rygorem jej odrzucenia, przez podanie numeru PESEL, zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) P.p.s.a. Powyższe wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 12 sierpnia 2020 r. (k. 21 akt).
Sąd zauważył, że skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma procesowego w tym spełniać wymogi z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b P.p.s.a. – jako pierwsze pismo w sprawie zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną.
Skarżący pomimo wezwania go do uzupełnienia tego braku formalnego skargi w trybie art. 49 P.p.s.a. nie usunął go. W tej sytuacji Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., skargę wniesioną przez B. K. odrzucił.
Skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie, zaskarżając je w całości i wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu podnosi, że żądany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny numer PESEL nie został umieszczony w skardze przez przeoczenie gdyż numery PESEL jego matki i jego braci T. i B. K. zostały tam zawarte. Usprawiedliwieniem jego jest to, że nie jest prawnikiem i czytając ponownie zapewne zwróciłby na to uwagę. Wypływa to z jego pewnej niewiedzy w tym zakresie.
Ponadto wskazał, że jego numer PESEL dawał się ustalić na podstawie akt sprawy i nie było wątpliwości co do jego tożsamości. Uważa, że odrzucenie skargi wyłącznie z powodu niepodania numeru PESEL bezzasadnie zamyka mu drogę do sądu, o czym wskazano w postanowieniu NSA z 27 listopada 2019 r. sygn. akt I GZ 366/19.
Naczelny Sąd Administracyjny, zważył co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, zaś zgodnie z treścią art. 46 § 2 pkt 1 lit. b P.p.s.a., pierwsze pismo w sprawie powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną.
W rozpoznawanej sprawie nie jest przedmiotem sporu, że skarżący w skardze na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie podał swojego numeru PESEL i w konsekwencji został wezwany do uzupełnienia tego braku formalnego skargi. Nie ulega również wątpliwości, że skarżący nie nadesłał numeru PESEL w wyznaczonym terminie. Jak bowiem wynika z akt sądowych, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku nie wpłynęło pismo skarżącego zawierające uzupełnienie braku formalnego skargi poprzez podanie numeru PESEL. Tym samym zaistniały podstawy do odrzucenia skargi z powodu nieuzupełnienia braku formalnego skargi.
Okoliczność, że nr PESEL skarżącego znajdował się w aktach sprawy nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b P.p.s.a. jednoznacznie wynika, że nr PESEL ma być wskazany w pierwszym piśmie procesowym. Jeśli pierwsze pismo procesowe nie zawiera nr PESEL, to błąd ten może być naprawiony tylko poprzez uzupełnienie braku formalnego tego pisma nie zaś poprzez ustalanie nr PESEL przez Sąd na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach sprawy.
Podnoszone przez skarżącego argumenty, że żądany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny numer PESEL nie został umieszczony w skardze przez przeoczenie wynikające z faktu, że nie jest prawnikiem nie zmienia faktu, że skarżący mając możliwość uzupełnienia tego przeoczenia poprzez wykonanie wezwania Sądu nie uczynił tego.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art.197 § 2 P.p.s.a, orzekł jak w sentencji.