Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 29 września 2016 r., sygn. akt VII SA/Wa 2255/16, wydanym na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., Przewodnicząca Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwała skarżącą D. P. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł od skargi na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2016 r. znak [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej. Wysokość wpisu ustalono stosownie do § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.).
Na powyższe zarządzenie skarżąca złożyła zażalenie, wnosząc o jego zmianę. Podniosła, że zarządzeniem z dnia 29 września 2016 r., sygn. akt VII SA/Wa 2255/16 została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 złotych od skargi na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2016 r. znak [...] na podstawie § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), w sytuacji kiedy w związku ze skargę na ten rodzaj aktu prawnego należało zastosować przepis § 2 ust. 1 pkt 1 powyższego rozporządzenia, tj. przedmiotowy wpis winien wynosić 100 złotych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
Stosownie do art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej: p.p.s.a., jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie. Zgodnie z art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, uiścił opłatę pod rygorem odrzucenia skargi.
Zasadą jest zatem obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od wnoszonego przez stronę pisma. Wyjątki od takiego obowiązku regulują przepisy ustawy p.p.s.a. – podmiotowe zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów (art. 239 p.p.s.a.) czy też instytucję prawa pomocy (art. 243 i następne p.p.s.a.).
Od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (art. 230 § 1 p.p.s.a). Pismem, o którym mowa w cytowanym wyżej przepisie, w myśl art. 230 § 2 p.p.s.a., jest m. in. skarga. Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne; w innych sprawach pobiera się wpis stały (art. 231 p.p.s.a.). Stosownie do delegacji ustawowej zawartej w art. 233 p.p.s.a. wysokość oraz szczegółowe zasady pobierania wpisu określone zostały w rozporządzeniu. Wysokość wpisu, zależnie od rodzaju sprawy będącej przedmiotem rozpoznania przez sąd administracyjny, została określona w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193 ze zm.).
Rozpoznając zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału wzywające do uiszczenia wpisu sądowego Naczelny Sąd Administracyjny bada, czy zarządzenie to zostało wydane we właściwym trybie i czy wpis (jego charakter i wysokość) wskazany w zarządzeniu jest zgodny z obowiązującymi w tym zakresie przepisami. Sąd nie bada innych okoliczności, w szczególności tych powiązanych z zarzutami wywiedzionymi w skardze.
Mając tak określony przedmiot sądowej kontroli, po analizie akt sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zaskarżone zarządzenie Przewodniczącej Wydziału VII z dnia 19 sierpnia 2016 r. jest prawidłowe. Sąd prawidłowo zastosował i określił na podstawie § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) wysokość wpisu. Wbrew temu, co podnosi w zażaleniu skarżąca w sprawie niniejszej do określenia wysokości wpisu sądowego nie mógł mieć zastosowania § 2 ust. 1 pkt 1 wskazanego wyżej rozporządzenia, zgodnie z którym w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym wpis stały wynosi 100 złotych.
Stosownie do § 2 ust. 5 tego rozporządzenia wpis stały w sprawach skarg dotyczących postanowienia lub decyzji wydanych w trybie wznowienia postępowania administracyjnego, stwierdzenia nieważności, uchylenia lub zmiany albo wygaśnięcia aktu, bez względu na przedmiot sprawy, pobiera się w wysokości 200 zł. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2016 r. znak [...], utrzymująca w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r. znak: [...] odmawiającą uchylenia - po wznowieniu postępowania na wniosek D. P. - decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r. znak [...]. Decyzją tą Wojewoda [...] odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej S. S. pozwolenia na budowę punktu skupu i sprzedaży złomu stalowego w ilości 9 ton/dobę oraz metali kolorowych w ilości 50 kg/dobę bez możliwości składowania odpadów niebezpiecznych na działce nr [...] oraz przyłączy na działkach nr [...], [...], [...] położonych w miejscowości T. Zatem skarga D. P. dotyczy decyzji wydanej w trybie nadzwyczajnym, tj. wznowienia postępowania administracyjnego i stąd też zasadnie Przewodnicząca Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwała skarżącą do uiszczenia wpisu w oparciu o przepis § 2 ust. 5 wskazanego wyżej rozporządzenia Rady Ministrów, na podstawie którego wpis od skargi wynosi 200 złotych.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.