Uzasadnienie
II OZ 1321 / 10
Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 22 października 2010 r. Przewodniczący II Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na podstawie art. 220 § 1 i 3 w związku z art. 214 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- zwanej dalej p.p.s.a.), stosownie do § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm. ze zm.) wezwał G. P., Z. P. i S. K.- wnoszących zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 17 września 2010 r. o odmowie sprostowania wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 grudnia 1997 r. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 złotych w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia zażalenia. W zarządzeniu wskazano również, że uiszczenie wpisu przez któregokolwiek ze skarżących zwalnia pozostałe osoby z obowiązku jego uiszczenia.
Na powyższe zarządzenie zażalenie wnieśli S. K., G. P. i Z. P., podnosząc, że nie powinni ponosić jakichkolwiek kosztów postępowania, bowiem wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego jest niezgodny z prawem. Ponadto zażalenie zostało uzupełnione obszernymi pismami z dnia 20 listopada 2009 r. i 22 listopada 2009 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, bowiem nie kwestionuje ono zarówno podstawy prawnej wydania zaskarżonego zarządzenia, jak i określenia wysokości wpisu w tymże zarządzeniu.
W niniejszej sprawie zażalenie wniesione zostało na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, a wobec tego Przewodniczący Wydziału prawidłowo określił na kwotę 100 złotych wysokość należnego wpisu na podstawie przepisu § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi i do jego uiszczenia trafnie wezwał solidarnie skarżących.
W związku z argumentacją podniesioną w zażaleniu dotyczącą twierdzeń stron, co do niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 grudnia 1997 r. stwierdzić należało, iż argumentacja ta pozostająca oceną skarżących i podobnie jak szereg wniosków zawartych w zażaleniu i w pismach je uzupełniających pozostaje bez związku z przedmiotem sprawy określającym wysokość wpisu, stosownie do ww. przepisu. Strona skarżąca nie wskazała również na takie okoliczności faktyczne lub prawne, które przemawiałyby przeciwko trafności oceny o konieczności wezwania ich do uiszczenia wpisu jak w zaskarżonym zarządzeniu.
Mając powyższe okoliczności na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 i art. 198 p.p.s.a. oddalił wniesione zażalenie.