Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 17 listopada 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił wniosek K.S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem z dnia 19 października 2011 r. Przewodniczący Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Zarządzenie doręczone zostało w dniu 26 października 2011 r. W dniu 3 listopada 2011 r. skarżący wniósł o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zdaniem Sądu I instancji ponieważ wniosek o przyznanie prawa pomocy został wniesiony po upływie terminu zakreślonego w zarządzeniu wzywającym do uiszczenia wpisu od skargi, tj. po dniu 2 listopada 2011 r., to w konsekwencji należało uznać skargę za oczywiście bezzasadną w związku z nieuiszczeniem wpisu w zakreślonym terminie. Zgodnie zatem z art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. – prawo pomocy nie przysługiwało stronie.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł K.S. podnosząc, iż przesyłkę otrzymał w dniu 27 października 2011 r., gdyż w dniu 26 października 2011 r. odebrała ją siostra, na której adres przesyłka była wysłana. Wskazał też, że w związku ze świętem przypadającym na dzień 1 listopada 2011 r. oraz poprzedzającym go weekendem termin do wniesienia odwołania był krótszy, co stanowiło powód jego spóźnienia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 247 p.p.s.a., prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. O oczywistej bezzasadności skargi można mówić, gdy bez potrzeby głębszej analizy prawnej nie ulega najmniejszej wątpliwości, że nie może ona zostać uwzględniona. Chodzi więc o sytuację, w której obowiązujące prawo jasno i jednoznacznie wyklucza możliwość uwzględnienia żądania skarżącego (por. J. P. Tarno Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz Warszawa 2010, str. 572-574). Podkreślenia wymaga, iż prawo pomocy nie przysługuje przede wszystkim w razie oczywistej bezzasadności skargi z przyczyn procesowych.
Zgodnie zaś z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Skoro więc skarżący nie uiścił wpisu od skargi w zakreślonym terminie, a wniosek o przyznanie mu prawa pomocy został wniesiony już po upływie tego terminu, skarga zgodnie z cytowanym wyżej przepisem będzie podlegała odrzuceniu.
Dodatkowo odnosząc się do okoliczności podniesionych w rozpatrywanym zażaleniu, wskazać należy że już w dniu 27 października 2011 r. skarżący uzupełnił brak formalny skargi poprzez nadesłanie opisu skargi (k. 13). Wezwanie do uzupełnienia tego braku znajdowało się w przesyłce zwierającej również wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi.
Zasadnie zatem Sąd I instancji uznał, że skoro skarga w niniejszej sprawie jest oczywiście bezzasadna z przyczyn procesowych, to stosując się do treści art. 247 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy należało oddalić.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.