Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 21 października 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił zażalenie B.D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 26 sierpnia 2010 r., którym odrzucono skargę B.D. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 31 lipca 2007r. sygn. akt II SA/Wr 226/07 w przedmiocie uchwalenia przez Radę Gminy Pielgrzymka miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu zbiornika wodnego Pielgrzymka.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że na postanowienie z dnia 26 sierpnia 2010 r. o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania skarżący wniósł zażalenie. Postanowienie o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania sądowego jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie. Jedynym prawnie dopuszczalnym środkiem zaskarżenia na postanowienie o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania jest zatem skarga kasacyjna.
W ocenie Sądu I instancji nie ulega wątpliwości, że skarżący wniósł od powyższego postanowienia zażalenie, a więc środek prawny który mu w tym wypadku nie przysługiwał. Jednoznaczne określenie wniesionego środka zaskarżenia przez samego skarżącego, pomimo prawidłowego pouczenia go o przysługującym środku zaskarżenia, jest wiążące i Sąd nie ma możliwości dokonywania zmian w tym zakresie.
Sąd I instancji zauważył ponadto, że pismo z dnia 1 października 2010 r. nie spełnia wymogów skargi kasacyjnej, gdyż nie zostało ono sporządzone i podpisane przez radcę prawnego lub adwokata.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący. Wskazał, że do postępowania ze skargi o wznowienie postępowania stosuje się przepisy dotyczące postępowania przed sądem I instancji, a zatem od postanowienia o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania przysługiwało zażalenie. Stwierdził, że wbrew twierdzeniom Sądu I instancji zażalenie wniósł w terminie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem są rozstrzygnięcia ściśle określone w tym przepisie.
Katalog przypadków, w których strona może złożyć zażalenie jest zatem katalogiem zamkniętym. Żaden z powyższych przepisów nie przewiduje możliwości złożenia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania. Możliwość taka nie wynika też z przepisów Działu VII ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w którym uregulowano instytucję wznowienia postępowania. Nie ulega również wątpliwości, że postanowienie o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania kończy postępowanie w sprawie i w związku z tym przysługuje od niego skarga kasacyjna stosownie do treści art. 173 § 1 p.p.s.a. Stąd też Sąd I instancji zasadnie odrzucił zażalenie wniesione przez skarżącego. Zasadnie ponadto stwierdził, że brak było podstaw do potraktowania wniesionego przez stronę pisma jako skargi kasacyjnej, po pierwsze ze względu na jednoznaczne brzmienie złożonego pisma, a po drugie ze względu na brak zachowania przymusu adwokacko – radcowskiego, koniecznego dla skutecznego wniesienia tego środka odwoławczego.
Jedynie na marginesie odnieść się należy do podnoszonej w zażaleniu kwestii zachowania terminu do wniesienia zażalenia. Wbrew twierdzeniom skarżącego, Sąd I instancji nie uznał, że zażalenie zostało wniesione po terminie, wskazując jedynie na różnice w określonych w ustawie terminach do wniesienie zażalenia i skargi kasacyjnej.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.