Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 21 lutego 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił sprzeciw M. K. na postanowienie referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 grudnia 2016 r. o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie dotyczącym ustanowienia adwokata i zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wskazał, że odpis postanowienia referendarza sądowego został doręczony skarżącemu w dniu 16 stycznia 2017 r. zatem termin do wniesienia sprzeciwu upływał z dniem 23 stycznia 2017 r. Natomiast skarżący sprzeciw wniósł w dniu 24 stycznia 2017 r., czyli już po upływie ustawowego terminu do jego wniesienia.
Zażalenie na ww. postanowienie o odrzuceniu sprzeciwu złożył M. K., podnosząc, że postanowienie o odmowie przyznania prawa pomocy dotarło do jego rąk w dniu 23 stycznia 2017 r. i gdy chciał złożyć sprzeciw w urzędzie pocztowym okazało się, że jest zbyt późno i poczta jest już zamknięta. Dlatego nadał przedmiotowy sprzeciw następnego dnia, tj. w dniu 24 stycznia 2017 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", od postanowień referendarzy sądowych o odmowie przyznania prawa pomocy, strona może wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia tego postanowienia.
Zgodnie z art. 259 § 2 p.p.s.a. sprzeciw wniesiony po terminie sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Z akt sprawy wynika, że postanowienie referendarza sądowego w przedmiocie przyznania prawa pomocy, zostało doręczone M. K. w dniu 16 stycznia 2017 r. w trybie doręczenia zastępczego zgodnie z art. 73 p.p.s.a. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłka została wydana W. K. jako upoważnionemu pracownikowi. Jednocześnie skarżący nie kwestionuje prawidłowości dokonanego doręczenia, wskazując dodatkowo, że przesyłka trafiła do jego rąk 23 stycznia 2017 r. i w tym dniu nastąpiła przeszkoda w nadaniu sprzeciwu w Urzędzie Pocztowym. Przywołana przez skarżącego argumentacja nie podważa tym samym prawidłowości dokonanego doręczenia przesyłki zawierającej postanowienie o odmowie przyznania prawa pomocy. Co prawda, doręczenie zastępcze w trybie art. 73 p.p.s.a. opiera się na domniemaniu prawnym, że przesyłka dotarła do rąk adresata, a więc podlega wzruszeniu. Jednak skarżący nie przywołał takiej argumentacji, która pozwalałaby na obalenie w okolicznościach tej sprawy ww. domniemania prawnego i w konsekwencji przyjęcie, że w tej sprawie nie nastąpiło skuteczne doręczenie przesyłki skarżącemu na ręce upoważnionego pracownika.
Wobec powyższych ustaleń Sąd I instancji zasadnie przyjął, że termin do wniesienia sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego upływał skarżącemu w dniu 23 stycznia 2017 r. Jak wynika z akt sprawy sprzeciw został nadany w Urzędzie Pocztowym w dniu 24 stycznia 2017 r. Ponadto i te ustalenia nie są kwestionowane przez skarżącego.
Z tych względów prawidłowym było odrzucenie ww. sprzeciwu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a. Zaskarżone postanowienie odpowiada zatem prawu.
Z tych względów, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.