Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 3 czerwca 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił J. S. przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zażalenie na to postanowienie zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 września 2005 r. (sygn. akt II OZ 718/05).
W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pismem z dnia 25 października 2005 r. wezwał skarżącego J. S. do uiszczenia wpisu w wysokości 100 zł. od wniesionego zażalenia. Pismem z dnia 3 listopada 2005 r. skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 30 listopada 2005 r. odmówił przyznania J. S. przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Oddalając wniosek skarżącego Sąd I instancji podkreślił, iż stosownie do art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy nie przysługuje stronie w przypadku oczywistej bezzasadności skargi. Jak wskazał następnie Sąd I instancji sytuacja taka ma miejsce w niniejszej sprawie, ponieważ postanowienie o odmowie wyłączenia pracownika organu administracji publicznej od udziału w postępowaniu nie mieści się w katalogu postanowień wymienionych w art. 3 § 2 powołanej wyżej ustawy, które mogą być zaskarżone do sądu administracyjnego.
Na powyższe postanowienie skarżący J. S. złożył pismem z dnia 27 grudnia 2005 r. zażalenie, wnosząc o uchylenie postanowienia. W zażaleniu skarżący podniósł, że skoro ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie wskazuje na możliwość zaskarżenia takiego postanowienia, to zastosowanie powinny mieć przepisy Kpa i Kc.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne. Postępowanie przed sądami administracyjnymi reguluje ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, która w art. 3 § 2 wskazuje zakres właściwości sądów administracyjnych. Wśród orzeczeń, które mogą być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego przepisy nie wskazują na możliwość zaskarżenia postanowienia, na które skargę wniósł J. S.. W takim wypadku nie jest możliwe rozpatrzenie skargi przed sądem administracyjnym, a tym samym zachodzi oczywista bezzasadność tej skargi. Nie ulega bowiem wątpliwości, że żądanie skarżącego nie może być spełnione. W przypadku zaś oczywistej bezzasadności skargi, stosownie do art. 247 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przysługuje skarżącemu prawo pomocy. Z tej przyczyny zażalenie nie może być uwzględnione, a zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem. Należy podkreślić, że kwestia odmowy przyznania prawa pomocy w niniejszym postępowaniu została już wyjaśniona przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 16 września 2005 r., wobec czego kolejne zażalenia w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy nie mogą odnieść zamierzonego przez skarżącego skutku.
Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji tego postanowienia.