Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 30 maja 2011 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wezwał Z. D. i B. D. do solidarnego uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia wniesionego na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 9 maja 2011 roku sygn. akt II SA/Wr 298/10 o pozostawieniu pisma bez rozpoznania w sprawie ze skargi Z. D. i B. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] listopada 2009 r. w przedmiocie uznania zażalenia na bezczynność za nieuzasadnione.
Na powyższe zarządzenie skarżący złożyli zażalenie.
Postanowieniem z dnia 8 września 2011 r., sygn. akt II OZ 784/11 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżących.
Pismem z dnia 20 października 2011 r., zatytułowanym "Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa" skarżący wnieśli o uchylenie postanowienia z dnia 8 września 2011 r. wskazując, że postanowienie jest bezpodstawne i bezprawne.
Postanowieniem z dnia 1 grudnia 2011 r., sygn. akt II OZ 784/11 Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił zażalenie Z. D. i B. D. na powyższe postanowienie NSA z dnia 8 września 2011 r., wskazując, że ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) nie przewiduje możliwości wniesienia środków odwoławczych od postanowień Naczelnego Sądu Administracyjnego wydanych na skutek zażaleń od postanowień wojewódzkich sądów administracyjnych.
Z. D. i B. D. złożyli osobiście sporządzoną skargę o wznowienie postępowania zakończonego powyższym postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 grudnia 2011 r., zarzucając, iż Sąd bezprawnie zakwalifikował pismo skarżących zatytułowane "Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa" jako zażalenie oraz podnosząc naruszenie art. 18 § 1 p.p.s.a.
W związku z powyższym skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 275 p.p.s.a. do wznowienia postępowania z przyczyn nieważności właściwy jest sąd, który wydał zaskarżone orzeczenie, a jeżeli zaskarżono orzeczenia sądów obu instancji, właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny. Do wznowienia postępowania na innej podstawie właściwy jest sąd, który ostatnio orzekał w sprawie.
A zatem, stosownie do powyższego przepisu właściwym sądem do rozpoznania niniejszej skargi o wznowienie postępowania jest Naczelny Sąd Administracyjny.
W myśl art. 276 zdanie drugie p.p.s.a., gdy do wznowienia postępowania właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny, stosuje się odpowiednio art. 175 p.p.s.a., który w § 1 wprowadza obowiązek sporządzenia skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego z zastrzeżeniem § 2 i 3. Zgodnie z art. 175 § 2 p.p.s.a. przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka; skarga kasacyjna może być również sporządzona przez doradcę podatkowego (w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami) lub rzecznika patentowego (w sprawach własności przemysłowej).
W niniejszej sprawie Z. D. i B. D. skargę o wznowienie postępowania, do rozpoznania której właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny sporządzili osobiście. Skarga powyższa nie spełnia zatem wymogu określonego w art. 175 p.p.s.a., gdyż nie została sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika. Skarżący nie wykazali też, że należą do kręgu podmiotów wymienionych w art. 175 § 2 p.p.s.a. Skoro skarga o wznowienie postępowania nie została sporządzona przez uprawniony podmiot, należało ją odrzucić.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 276 w zw. z art. 175 i art. 178 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.