Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 30 listopada 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę T. M. na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 58 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", ponieważ skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi przez nadesłanie wymaganej ilości odpisów skargi (5 egzemplarzy), do których była wzywana przez Sąd.
Zażalenie na ww. postanowienie wniosła T. M.. Wskazała, że w jednej kopercie ze znakiem IV SA/Wa 1542/16 z Sądu otrzymała kilka pism. Wskazała, że dokumentacja w kopercie jest opatrzona znakiem IV SA/Wa 1542/16, "nie tak jak na kopercie i zwrotce IV SA/Wa 1542/16". Na kopercie brak jest sygnatury sądowej w postaci kodu kreskowego i cyfrowego. W treści uzasadnienia postanowienia nie uwzględniono nr sprawy [...]. Ponadto w piśmie z dnia 7 lipca 2016 r. wskazywała, że nie może wykonać obowiązku związanego z nadesłaniem 5 egzemplarzy skargi, bo otrzymane dokumenty są sporządzone nienależycie. Wskazała, że kierowała do Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pisma, których Sąd nie uwzględnił, wydając zaskarżone postanowienie. Skarżąca nie może się pogodzić z zaistniałą sytuacją.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie podlega uwzględnieniu.
W zasadzie strona skarżąca składając zażalenie nie neguje faktu, że nie nadesłała na wezwanie Sądu 5 egzemplarzy odpisów skargi. Skarżąca wskazała, że wykonanie zarządzenia o wezwaniu do nadesłania odpisów skargi było niemożliwe z uwagi na wady tego wezwania. Wbrew jednak twierdzeniom skarżącej wezwanie jakie zostało doręczone skarżącej w tym przedmiocie nie zawierało wad. Zarówno na kopercie, wezwaniu i zwrotnym potwierdzeniu odbioru widnieje ta sama sygnatura sprawy, tj. IV SA/Wa 1542/16. W treści wezwania wskazano dokładnie przedmiot zaskarżenia, tj. postanowienie Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r., Nr [...]. Na tą ocenę nie ma znaczenia, że w wezwaniu nie wskazano znaku sprawy administracyjnej, ponieważ przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego nie jest to postępowanie, lecz akt administracyjny w postaci ww. postanowienia, które oznaczone jest konkretną datą i numerem.
Są to wystarczające podstawy do ustalenia "tożsamości" sprawy, tym bardziej, że tak wskazane oznaczenia zaskarżonego postanowienia były znane stronie skarżącej, która przytoczyła je w złożonej do Sądu skardze, o której nadesłania odpisów wzywał Sąd.
Ponadto w postępowaniu przed sądami administracyjnymi sprawom nie nadaje się kodów kreskowych i cyfrowych. Podnoszona w tym zakresie argumentacja jest bezzasadna.
Ponadto skarżąca nie wykazała aby dla wyniku niniejszej sprawy miał znaczenie fakt składania przez nią do Prezesa WSA pism, w sytuacji gdy w zażaleniu nie zanegowano faktu nieuzupełnienia braku formalnego skargi polegającego na nienadesłaniu wymaganej ilości odpisów skargi.
W tych warunkach Sąd I instancji prawidłowo zastosował art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., ponieważ zgodnie z jego treścią nieuzupełnienie braków formalnych skargi skutkuje odrzuceniem skargi przez sąd administracyjny.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.