Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 7 lipca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - dalej: P.p.s.a., odrzucił skargę A. B. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we [...] z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że skarżący, pomimo wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł oraz nadesłania jednego odpisu skargi, nie uzupełnił braków skargi. Konieczne było zatem jej odrzucenie.
A. B. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Podniósł, że w rozpoznawanej sprawie nie otrzymał wezwania do uiszczenia opłat.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 214 § 1 P.p.s.a. jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie. Natomiast norma art. 220 § 1 P.p.s.a. stanowi, że sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący obowiązany jest wezwać wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 P.p.s.a.).
Należy wskazać, że możliwość odrzucenia skargi na podstawie wyżej powołanego przepisu zaistnieje dopiero wtedy, gdy skarżący nie zastosuje się do wezwania do uiszczenia wpisu sądowego, pod warunkiem że takie wezwanie zostanie do niego skierowane.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 11 maja 2017 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł oraz uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie jednego odpisu skargi – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Zgodnie z potwierdzeniem odbioru przesyłki oba wezwania zostały doręczone skarżącemu w dniu 20 czerwca 2017 r. (k. 8). Potwierdzenie to stanowi dokument urzędowy, a zatem jest dowodem tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone. Argumentacja zawarta w zażaleniu nie stanowi podstawy do podważenia powyższego dokumentu. Z tych przyczyn nie można uznać za trafne twierdzenia skarżącego o nieotrzymaniu wezwania do uiszczenia wpisu.
Stosownie do treści art. 230 § 1 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami wszczynającymi postępowanie przed sądem administracyjnym są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2 P.p.s.a.). Jednocześnie w art. 233 P.p.s.a. zawarto delegację ustawową dla Rady Ministrów do określenia, w drodze rozporządzenia, wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu. W wykonaniu tej delegacji Rada Ministrów wydała rozporządzenie z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. § 2 ust. 1 pkt 7 ww. rozporządzenia stanowi, że wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych – 100 zł.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W judykaturze przesądzono, że niedołączenie przez stronę skarżącą wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a., jest brakiem formalnym, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. Z tego stanowiska wynika, że nawet złożenie przez skarżącego wymaganych odpisów skargi po wyznaczonym terminie, o którym mowa w art. 49 § 1 P.p.s.a., ale przed odrzuceniem skargi, oznacza, że skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. (por. uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r., I OPS 13/13, ONSAiWSA 2014/3/39, LEX nr 1404016, OSP 2014/9/84). W rozpoznawanej sprawie skarżący nie uzupełnił braku formalnego w postaci złożenia jednego odpisu skargi.
W konsekwencji Sąd pierwszej instancji ustalił prawidłowo, że wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego oraz wezwanie do nadesłania odpisu skargi doręczono skarżącemu w dniu 20 czerwca 2017 r., jednak w zakreślonym terminie wpis nie został uiszczony i odpis skargi nie został nadesłany. W konsekwencji Sąd pierwszej instancji zasadnie zastosował art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. oraz art. 220 § 3 P.p.s.a. i odrzucił skargę.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a.
- - ---------------------- 3