Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 29 października 2008 r., oddalił skargę D., M. i M. W. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) kwietnia 2007 r.
D., M. i M. W. pismem z dnia 8 listopada 2008 r. wnieśli o dokonanie wykładni ww. orzeczenia Sądu. Wniosek ten został złożony przed sporządzeniem uzasadnienia wyroku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z dnia 11 sierpnia 2009 r., sygn. akt VII SA/Wa 1110/07, odmówił dokonania wykładni ww. wyroku.
W uzasadnieniu powyższego postanowienia wskazano, że wykładnia orzeczenia nie może prowadzić do nowego rozstrzygnięcia. Przedmiotowy wniosek nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż rozstrzygnięcie zawarte w sentencji wyroku z dnia 29 października 2008 r. jest jednoznaczne i nie pozostawia żadnej dowolności interpretacyjnej.
Sąd wskazał, że wszystkie przywołane przez stronę okoliczności stanowią w istocie polemikę z poglądami Sądu i zmierzają do zakwestionowania trafności rozstrzygnięcia – tego rodzaju okoliczności mogą uzasadniać podstawy skargi kasacyjnej od wyroku, ale nie wniosek o jego wykładnię.
D. i M. W. wnieśli zażalenie na powyższe postanowienie z którego wynika, iż nie zgadają się z treścią rozstrzygnięcia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Zgodnie z art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) Sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości, co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie Sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym.
Konieczność dokonania wykładni wyroku zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. Taka sytuacja w przedmiotowej sprawie nie występuje.
Przedmiotowy wniosek o wykładnię wyroku został złożony przed sporządzeniem jego uzasadnienia – słusznie zatem Sąd I instancji uznał, że dotyczył on tylko sentencji wyroku z dnia 29 października 2008 r., która jest jednoznaczna i nie pozostawia żadnej dowolności interpretacyjnej.
Ponadto słusznie Sąd I instancji wskazał, że wniosek o wykładnię orzeczenia nie może zmierzać do polemiki ze stanowiskiem składu orzekającego w sprawie. Wykładnia nie może opierać się na nowej ocenie sprawy pod względem prawnym czy faktycznym. Nie może, zatem prowadzić, ani do zmiany merytorycznej samego rozstrzygnięcia, ani też powodów takiego rozstrzygnięcia.
W takiej sytuacji należy uznać, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zasadnie zaskarżonym postanowieniem z dnia 11 sierpnia 2009 r. odmówił wykładni swojego wyroku z dnia 29 października 2008 r., którym oddalono skargę D., M. i M. W. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) kwietnia 2007 r., nr (...).
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.