Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 8 października 2015 r., sygnatura akt VIII SA/Wa 737/15, odrzucił skargę P. R. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] czerwca 2015 r., którym uchylono postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z [...] maja 2015 r. i ustalono dla skarżącego opłatę legalizacyjną w wysokości 50.000,00 zł z tytułu rozbudowy i nadbudowy budynku mieszkalnego. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że powodem odrzucenia skargi było wniesienie jej z jednodniowym uchybieniem ustawowego terminu przewidzianego do dokonania tej czynności.
W zażaleniu na to postanowienie skarżący podniósł zarzut naruszenia:
- - art. 58 § 1 p.p.s.a poprzez błędne przyjęcie, że w sprawie doszło do uchybienia terminu do wniesienia skargi,
- - art. 53 § 1 p.p.s.a poprzez błędne przyjęcie dnia otrzymania zaskarżonego postanowienia,
- - art. 46 § 1 k.p.a. oraz § 35 ust. 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 9 stycznia 2004 r. w sprawie warunków wykonywania powszechnych usług pocztowych poprzez przyjęcie, że pełnomocnik skarżącego skutecznie odebrał korespondencję.
Uzasadniając zażalenie pełnomocnik skarżącego wyjaśnił, że odbierając w dniu 7 lipca 2015 r. w placówce pocztowej postanowienie z [...] czerwca 2015 r., na druku zwrotnego potwierdzenia odbioru, złożył jedynie swój podpis, nie wpisując daty odbioru. Ta została nabita stemplem pocztowym dopiero po jego odejściu od okienka. Jedyną adnotację co do daty odbioru pełnomocnik dokonał na kopercie, wpisując dzień 8 lipca 2015 r. po tym, jak pracownik poczty potwierdził, że "tak dzisiaj jest 8 lipca". W ocenie skarżącego zatem po pierwsze, "źle został wskazany" termin rozpoczęcia biegu terminu do wniesienia skargi; po drugie, nie było podstaw by wątpić, czy podważać informacji o wskazanej dacie przez pracownika poczty; po trzecie, stemplowanie daty odbioru przesyłki rejestrowej lub przekazu pocztowego przez pracownika poczty po złożeniu podpisu na zwrotnym potwierdzeniu odbioru narusza art. 46 § 1 k.p.a. oraz § 35 ust. 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 9 stycznia 2004 r. w sprawie warunków wykonywania powszechnych usług pocztowych, co oznacza, że w sprawie doszło do niewłaściwego doręczenia, a tym samym nie rozpoczął się bieg terminu do wniesienia skargi.
W zażaleniu podniesiono jednocześnie, że zostało ono wygenerowane z ostrożności procesowej. Równolegle złożono bowiem wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
W związku z powyższym wniesiono o uchylenie postanowienia Sądu pierwszej instancji w całości i przekazanie sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania.
Rozpoznając zażalenie Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie pozbawione jest usprawiedliwionych podstaw. W sprawie nie ulega wątpliwości, że pełnomocnik skarżącego zaskarżone postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego odebrał w placówce pocztowej 7 lipca 2015 r. Wynika to przede wszystkim ze zwrotnego potwierdzenia jego odbioru, ale również z samego oświadczenia pełnomocnika skarżącego zawartego w zażaleniu, iż "w dniu 7 lipca 2015 roku udałem się do placówki pocztowej (...) z dokumentem awizo w celu odebrania przesyłki". Okoliczność błędnego, jak twierdzi pełnomocnik skarżącego, oznaczenia daty odbioru postanowienia na kopercie zawierającej to rozstrzygnięcie w żaden sposób nie wpływa na obliczanie terminu trzydziestodniowego do wniesienia skargi na to postanowienie. Świadczyć może jedynie o braku dochowania przez profesjonalnego pełnomocnika należytej staranności w dbałości o interesy strony, która to okoliczność mogła być brana pod uwagę jedynie w postępowaniu zainicjowanym wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Z akt sprawy wynika, że takie postępowanie zakończyło się odmową przywrócenia uchybionego terminu. Bez znaczenia pozostaje również zarzut braku na zwrotnym potwierdzeniu odbioru własnoręcznie wpisanej przez adresata przesyłki daty jej odbioru, przede wszystkim dlatego, że pełnomocnik skarżącego przyznaje, że odciśnięta na zwrotnym potwierdzeniu odbioru data 7 lipca 2015 r. jest zgodna z rzeczywistym stanem rzeczy. Ponadto jakkolwiek z literalnego brzmienia art. 46 k.p.a. wynika, że obowiązek wskazania daty doręczenia spoczywa w pierwszej kolejności na osobie odbierającej pismo, to dla skuteczności doręczeń przyjmuje się, że wpisanie tej daty przez podmiot doręczający nie ma wpływu na prawną skuteczność tak dokonanego doręczenia pisma. Oznacza to, że po tym, jak nie uczyniła tego sama strona (jej pełnomocnik), pracownik poczty miał prawo wpisać (ostemplować) datę odbioru korespondencji. Brak takiej możliwości, wbrew zarzutom zażalenia, nie wynikał z nieobowiązującego od 24 maja 2013 r. rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 9 stycznia 2004 r. w sprawie warunków wykonywania powszechnych usług pocztowych, z jego § 35 ust. 3 (obecnie § 21 ust. 3 rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 29 kwietnia 2013 r. w sprawie warunków wykonywania usług powszechnych przez operatora wyznaczonego).
Istotnym jest jedynie, by data odbioru przesyłki została czytelnie, jednoznacznie zapisana, zgodnie z faktyczną datą doręczenia. Nieistotnym, w świetle skuteczności doręczenia, jest to, kto – strona (jej pełnomocnik), czy pracownik poczty – wpisu takiego dokonał.
Mając to na uwadze NSA uznał, że zażalenie jest pozbawione usprawiedliwionych podstaw i z tego powodu, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., je oddalił.