Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 14 listopada 2008r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wezwał B. N. i T. N. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 3376 (słownie: trzy tysiące trzysta siedemdziesiąt sześć) zł. – na podstawie art. 220 § 1 i 3 w zw. z art. 214 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a,, stosownie do § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), zwanego dalej rozporządzeniem w sprawie wpisu. Powyższy wpis dotyczy skargi L. N. i E. N. oraz B. N. i T. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koszalinie z dnia [...] września 2008r. w przedmiocie ustalenia jednorazowej opłaty w wysokości 168.783, 80 zł. z tytułu wzrostu wartości nieruchomości.
Zażalenie na zarządzenie z dnia 14 listopada 2008r. wnieśli B. N. i T. N., reprezentowani przez radcę prawnego. W zażaleniu skarżący zarzucili niewłaściwe zastosowanie § 1 pkt 3 rozporządzenia w sprawie wpisu, w sytuacji gdy zastosowanie mógł znaleźć tylko przepis pkt 4 § 1 cytowanego rozporządzenia i wnieśli o uchylenie zaskarżonego zarządzenia (w oryginale zażalenia "postanowienia") w całości.
W uzasadnieniu zażalenia wskazano, ze zaskarżona decyzja nakłada na małżonków L. N. i E. N. oraz małżonków B. N. i T. N. zobowiązanie mające wartość pieniężną. W tej sytuacji wpisem należnym od skargi jest wpis o charakterze stosunkowym, liczony od wartości objętej zaskarżonym aktem. Wartość przedmiotu sporu zaskarżonego aktu wynosi 168.783,80 zł., a więc wpis winien wynosić 1% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej niż 2000,00 zł. Wpis winien być jeden w sprawie, bowiem strony wniosły jedno pismo w tej samej sprawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem, o którym mowa w powołanym przepisie jest skarga. Stosownie do art. 214 § 2 p.p.s.a. pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie. W przeciwnym razie każda z tych osób uiszcza opłatę oddzielnie stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku. Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są decyzje nakładające na ich adresata obowiązek uiszczenia określonej kwoty pieniężnej. Wysokość opłat w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz zasady ich pobierania zostały określone w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. (Dz. U. 221, poz. 2193 ze zm.).
W przedmiotowej sprawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia [...] września 2008r. wnieśli L. i E. N. oraz B. i T. N. (jak wynika z zaskarżonej decyzji są to dwa małżeństwa – k. 4 akt adm. II inst.). Na każde z małżeństw zaskarżona decyzja nakłada podobne obowiązki, mianowicie uiszczenia jednorazowej opłaty planistycznej w wysokości w wysokości 84.391,90 zł. (pkt 2 decyzji). Tym samym w sprawie powinien znaleźć zastosowanie art. 214 § 2 zdanie drugie p.p.s.a., który stanowi, iż każda z osób (w tym przypadku każde z małżeństw) uiszcza opłatę oddzielnie stosownie do swojego obowiązku.
Wysokość opłaty sądowej powinna być ustalona na podstawie § 1 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. jako, że kwota 84.391,90 zł. mieści się w zakreślonym przez przepis prawa przedziale ponad 50.000 zł. do 100.000 zł., i określona w wysokości 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500zł.
Mając na uwadze powyższe okoliczności należy stwierdzić, iż podstawa prawna zaskarżonego zarządzenia powołująca § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. nie jest prawidłowa. Wobec tego należy ponownie ustalić wysokość należnego wpisu sądowego od skargi.
Podniesione w zażaleniu zarzuty niezastosowania przez Sąd pierwszej instancji § 1 pkt 4 cytowanego wyżej rozporządzenia nie znajdują uzasadnienia wobec przedstawionych wywodów dotyczących takich samych (lecz nie tych samych) obowiązków L. i E. N. oraz B. i T. N. wynikających z zaskarżonej decyzji. Bez znaczenia pozostaje również fakt wniesienia skargi jednym pismem. Zatem nie można przyjąć, jak podnosi zażalenie, że powinien być ustalony jeden wpis sądowy. Trafny pozostaje natomiast zarzut niewłaściwego ustalenia wysokości wpisu sądowego podlegającego uiszczeniu przez B. i T. N..
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 oraz art. art. 198 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.