Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 5 lipca 2007 r., sygn. akt II SA/Po 1185/05, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 64 § 3 oraz art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej "ppsa", odrzucił wniosek M. i A. R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie z ich skargi na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego. W uzasadnieniu Sąd podniósł, że z akt sprawy wynika, że w niniejszej sprawie zapadło już orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 listopada 2006 r. oddalające zażalenie skarżących na postanowienie oddalające wniosek skarżących o zwolnienie od kosztów sądowych. Sąd I instancji uznał zatem, że złożony ponownie wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w niezmienionych okolicznościach faktycznych podlega odrzuceniu jako niedopuszczalny.
Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli skarżący nie zgadzając się z interpretacją Sądu, dotyczącą art. 246 § 1 pkt 2 ppsa. Skarżący wyjaśnili ponadto, że złożony wniosek dotyczył częściowego zwolnienia od kosztów sądowych.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ppsa przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Z akt sprawy oraz z okoliczności podniesionych w zażaleniu wynika, że przedmiotowy wniosek został złożony jako nowy wniosek dotyczący przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 listopada 2006 r., sygn. akt II OZ 1108/06, dotyczyło zaś wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów (całkowite). W związku z powyższym Sąd I instancji niezasadnie uznał przedmiotowy wniosek za niedopuszczalny, jako ponowny wniosek złożony, bez zmiany okoliczności, w takim zakresie, w jakim był on już przedmiotem rozpoznania.
Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na mocy art. 185 § 1 w związku z art. 197 ppsa.