Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 28 marca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wstrzymał wykonanie decyzji Wojewody P. z dnia [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty B. z dnia [...], którą organ ten wyraził na rzecz T. i L. P. zgodę na wejście na teren sąsiedniej nieruchomości (działki nr [...] i [...] w B. przy ul. [...]), celem wykonywania elewacji na budynku mieszkalno-usługowym u zbiegu ulic [...] i [...] w B. Uzasadniając powyższe postanowienie Sąd pierwszej instancji stwierdził, że "stosownie do okoliczności faktycznych niniejszej sprawy oraz przedstawionych argumentów...zachodzą przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji z dnia [...]" i na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., orzekł o jej wstrzymaniu.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyli T. P. i L. P. wnosząc o jego uchylenie. Żalący się uczestnicy niniejszego postępowania wskazali, że ich budynek niszczeje i nie może zostać oddany do użytku, przez co ponoszą coraz większe straty.
W odpowiedzi na powyższe zażalenie I. Ż. i G. Ż. podnieśli, iż jest ono bezzasadne albowiem ich skarga została oddalona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 6 czerwca 2007 r. i orzeczenie to jest prawomocne.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 6 p.p.s.a. w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada. Możliwość wydania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowienia, którego przedmiotem jest wstrzymanie wykonania aktu lub czynności kończy się nieodwołalnie po wydaniu w sprawie orzeczenia w pierwszej instancji.
W niniejszej sprawie wyrok kończący postępowanie w I instancji sądowej zapadł z dniu 6 czerwca 2007 r. a skarżący, będący zarazem wnioskodawcami nie wnosili od tegoż rozstrzygnięcia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wynika zatem z powyższego, iż wobec braku mocy prawnej postanowienia z dnia 28 marca 2007 r. zgodnie z przytoczonym już przepisem art. 61 § 6 p.p.s.a. rozpoznawanie zażalenia od tegoż postanowienia jest bezprzedmiotowe ze względu na wydanie przez tenże Sąd orzeczenia kończącego postępowanie przed tymże Sądem.
Skoro w przedmiotowej sprawie zażalenie na postanowienie wydane w oparciu o przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. zostało przedstawione Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu do rozpoznania po wydaniu wyroku przez Sąd pierwszej instancji, z uwagi na wydanie w dniu 6 czerwca 2007 r. wyroku oddalającego skargę przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, to zaistniały okoliczności, o jakich mowa w art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Z tych też względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 61 § 6 p.p.s.a. i art. 193 p.p.s.a. umorzył postępowanie zażaleniowe.