Uzasadnienie
W dniu 19 października 2010 roku W.W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia [...] październiku 2010 roku w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wykonania robót budowlanych.
Zarządzeniem z dnia 28 października 2010 roku Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wezwał skarżących do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 złotych, stosownie do § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 roku w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.).
Skarżący złożył zażalenie na powyższe zarządzenie. Wskazał, że pozostaje na rencie chorobowej i każdy dodatkowy wydatek zagraża jego egzystencji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 roku w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193), wpis stały w sprawach z zakresu skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu budownictwa i architektury wynosi 500 zł. Zasadnie zatem Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu właśnie w tej wysokości.
Skarżący w treści zażalenia nie podniósł żadnych argumentów zmierzających do zakwestionowania kwoty wpisu objętego wezwaniem, w istocie ograniczając się do opisania swojej trudnej sytuacji materialnej. Zasadą jest natomiast, że strony ponoszą koszty postępowania związane ze swoim udziałem. Wyjątki od tej zasady w odniesieniu do określonych podmiotów zostały przewidziane w art. 239 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.), jednakże przepis ten nie znajduje zastosowania w niniejszej sprawie. Kolejnym wyjątkiem od zasady obowiązku ponoszenia kosztów sądowych jest instytucja zwolnienia od kosztów sądowych w ramach prawa pomocy, lecz inicjatywa wszczęcia postępowania w tym przedmiocie przysługuje wyłączenie stronie. Niniejsze rozstrzygnięcie nie niweczy uprawnienia strony do złożenia wniosku, a Sąd I instancji będzie zobowiązany rozważyć, czy w treści zażalenia skarżący nie zawarł także wniosku o przyznanie prawa pomocy i ewentualnie wezwać skarżącego do wypowiedzenia się w tym zakresie mając na uwadze treść art. 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.
Zgodnie z art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a. - sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Stosownie do § 3 tego przepisu jeżeli sprawa toczy się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, Sąd ten może z urzędu sprostować wyrok pierwszej instancji. Z mocy art. 166 i art. 167 p.p.s.a. przepisy o wyrokach stosuje się odpowiednio do postanowień i zarządzeń.
W niniejszej sprawie w zarządzeniu Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 28 października 2010 roku błędnie wpisano nazwisko skarżącego – "W." zamiast "W.".
W związku z tym, że zaistniała oczywista omyłka pisarska, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 156 § 1, 2 i 3 w związku z art. 166, art. 167 i art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie drugim sentencji.