Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 27 września 2016 r., sygn. akt VII SA/Wa 2995/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił B. i G. J. przywrócenia terminu do wniesienia skargi, w sprawie z ich skargi na decyzję M. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia pozwolenia na użytkowanie.
Postanowienie zapadło w powyższym stanie faktycznym i prawnym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2016 r. (doręczonym skarżącym w dniu 1 września 2016 r.) odrzucił skargę B. J. i G. J. na w/w decyzję M. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
W dniu 8 sierpnia 2016 r. (data nadania w UP) wpłynął do Sądu wniosek skarżących o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
W uzasadnieniu wniosku wskazano, iż korespondencję z Sądu zawierającą wezwania do wykonania zarządzenia w przedmiocie uiszczenia wpisu sądowego od skargi odebrał G. J. G. J. odłożył pisma nie otwierając ich i zakładając, że poinformuje żonę kiedy ta wróci do domu. Z uwagi na problemy z pamięcią (zaawansowana miażdżyca) zapomniał jednak o korespondencji, która przyszła z Sądu i nie poinformował żony o tym fakcie. B. J. przeglądając dokumenty sprawy pod koniec miesiąca sierpnia 2016 r. przypadkowo zauważyła nieotwartą korespondencję z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, otworzyła ją i wówczas dowiedziała się o zarządzeniu w przedmiocie uiszczenia wpisu sądowego. G. J. przypominał sobie wówczas, że rzeczywiście odbierał jakąś korespondencję z Sądu, ale odłożył ją do dokumentów nieotwartą i zapomniał powiadomić o tym fakcie żonę. Opłatę tą B. J. niezwłocznie uiściła.
Odmawiając przywrócenia terminu do wniesienia skargi, Sąd I instancji wskazał, że skarżący nie uprawdopodobnili okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Okoliczności takie jak zły stan zdrowia, złe samopoczucie strony, odczuwane przez nią dolegliwości nie uzasadniają przywrócenia terminu. W ocenie Sądu, przedstawiona we wniosku argumentacja zawarta we wniosku o przywrócenie terminu wydaje się mało wiarygodna, bowiem jak twierdzą skarżący, wezwania do wykonania zarządzenia w przedmiocie uiszczenia wpisu sądowego odebrał G. J., co nie koresponduje z okolicznościami wynikającymi z akt sądowych sprawy. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wezwania z dnia 14 lipca 2016 r. (karta – 58) wynika, że skarżąca odbiór przesyłki skierowanej do niej pokwitowała osobiście w dniu 21 lipca 2016 r. Wobec powyższego nie można uznać, aby skarżący (co najmniej jeden z nich) nie byli świadomi ciążącego na nich obowiązku. Nieuwagi lub zaniedbania nie można kwalifikować jako braku winy, będącego przesłanką przywrócenia uchybionego terminu.
Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli B. i G. J. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Odmowa przywrócenia skarżącym terminu do wniesienia skargi jest zasadna, gdyż nie uprawdopodobnili oni braku winy w niezachowaniu terminu, stosownie do treści art. 87 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.). Powołane we wniosku o przywrócenie terminu okoliczności nie pozwalają przychylić się do stanowiska skarżącego, iż uchybienie terminowi nie stanowiło nienależytej staranności w prowadzeniu własnych spraw, a zatem, iż nie ponosi on winy w uchybieniu terminu. Również skarżąca nie przedstawiła w tym zakresie żadnej argumentacji pozwalającej podważyć skuteczność doręczenia jej wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w trybie zastępczym (k 21 akt sądowych).
W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 w zw. art. 87 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.