Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 26 stycznia 2018 r., sygn. akt VII SA/Wa 2093/17 odrzucił skargę W. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2017 r., nr [...] z uwagi na nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi oraz nieuiszczenie wpisu od skargi.
Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 19 marca 2018 r. odrzucił zażalenie skarżącego na powyższe postanowienie z uwagi na złożenie go po upływie terminu do jego wniesienia.
Zażalenie na powyższe postanowienie wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy wniósł W. P. Po prawomocnym, negatywnym rozpoznaniu wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy (wniosek pozostawiono bez rozpoznania), Przewodniczący Wydziału VII WSA w Warszawie zarządzeniem z dnia 13 września 2018 r. wezwał skarżącego do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego w kwocie 100 zł od zażalenia na ww. postanowienie z dnia 19 marca 2018 r. pod rygorem odrzucenia zażalenia. Odpis powyższego zarządzenia został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 3 października 2018 r. W zakreślonym w zarządzeniu terminie opłata od zażalenia nie została uiszczona.
W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zaskarżonym postanowieniem z dnia 31 października 2018 r. odrzucił zażalenie skarżącego na postanowienie tego Sądu z dnia 19 marca 2018 r. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że zakreślony w zarządzeniu z dnia 13 września 2018 r. siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia upłynął w dniu 10 października 2018 r. W terminie tym, jak wynika z akt sprawy, należna opłata nie została uiszczona. Tak więc Sąd mając na uwadze art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302, ze zm.), dalej jako "P.p.s.a.", odrzucił zażalenie, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył W. P., reprezentowany przez pełnomocnika, podnosząc, że jest ono niesłuszne i powinno być uchylone, bowiem skarżący wykonał wszystkie nałożone na niego zobowiązania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 230 § 1 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. W myśl art. 230 § 2 P.p.s.a. pismami wszczynającymi postępowanie przed sądem administracyjnym są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Zgodnie natomiast z § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193, ze zm.) wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych wynosi 100 zł. Jak stanowi z kolei art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że pomimo doręczenia skarżącemu odpisu zarządzenia z dnia 13 września 2018 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu, żądany wpis od zażalenia nie został uiszczony. Również skarżący podnosząc w zażaleniu, że wykonał wszystkie nałożone na niego obowiązki nie wskazuje kiedy i gdzie uiścił należny wpis. Ponadto zauważyć należy, że skarżącemu nie zostało również przyznane prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (postanowienie WSA w Warszawie z dnia 8 sierpnia 2018 r. utrzymujące w mocy zarządzenie starszego referendarza sądowego tego Sądu z dnia 27 czerwca 2018 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy). Zasadnie zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zaskarżonym postanowieniem z dnia 31 października 2018 r. odrzucił, jako nieopłacone, zażalenie skarżącego na postanowienie tego Sądu z dnia 19 marca 2018 r.
W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.