Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę kasacyjną E.C. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 26 czerwca 2009 r. sygn. akt II SA/Kr 672/09, którym odrzucono skargę E.C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] marca 2009 r. w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wyjaśnił, że działający w imieniu skarżącej pełnomocnik został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej przez złożenie 18 egzemplarzy odpisów skargi kasacyjnej poświadczonych za zgodność z oryginałem oraz dołączenia pełnomocnictwa procesowego do sporządzenia skargi kasacyjnej w imieniu skarżącej, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej.
W wyznaczonym terminie nadesłane zostało pełnomocnictwo oraz 18 egzemplarzy pism zatytułowanych "skarga kasacyjna". Treść tych pism różni się od treści skargi kasacyjnej, która wpłynęła do Sądu I instancji w dniu 10 sierpnia 2009 r. Odmienna jest również data ich sporządzenia - 13 lipca 2009 r. – podczas, gdy skarga kasacyjna sporządzona została w dniu 5 sierpnia 2009 r.
Odrzucając skargę kasacyjną Sąd I instancji wskazał, że odpisami pisma mogą być uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej. Odpis pisma może być sporządzony dowolną techniką, powinien jednak oddawać pełną treść tego pisma i być poświadczony przez składającego pismo za zgodność z oryginałem.
W ocenie Sądu I instancji, nie można stwierdzić, że pełnomocnik skarżącej uzupełnił brak formalny skargi kasacyjnej poprzez nadesłanie odpisów tejże skargi. Pisma nadesłane przez pełnomocnika różnią się treścią od skargi kasacyjnej wniesionej do Sądu I instancji. Pełnomocnik skarżącej zmienił w nich treść zarzutów dodając "naruszenie prawa procesowego przez niewłaściwe zastosowanie art. 221 p.p.s.a.", a pomijając powoływane w skardze kasacyjnej "naruszenie prawa procesowego przez niewłaściwe zastosowanie przepisu art. 219 § 1 p.p.s.a. w zw. z § 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 221, poz. 2193)". Nadesłane pisma nie są więc odpisami skargi kasacyjnej.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca zarzucając naruszenie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. – poprzez błędne przyjęcie, że strona skarżąca nie uzupełniła braków w wyznaczonym terminie. Wniosła o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia oraz ewentualnie przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. W uzasadnieniu wskazała, że braki zostały uzupełnione. W ocenie skarżącej Sąd I instancji nie uwzględnił, że strona ma możliwość modyfikowania bądź zmiany pisma.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Zgodnie zaś z treścią art. 176 p.p.s.a., skarga kasacyjna oprócz wymienionych w nim wymogów powinna czynić zadość wymaganiom stawianym dla pisma w postępowaniu sądowym. Ogólne wymogi pisma określone zostały w przepisach art. 46 i 47 p.p.s.a. Zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Odpisami mogą być uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej (art. 47 § 2 p.p.s.a.). Technika sporządzenia odpisu ma drugorzędne znaczenie, a zasadnicze znaczenie ma to by odpis ten był treściowo zgodny z oryginałem oraz poświadczony za zgodność przez upoważnioną do tego osobę.
Różnice pomiędzy nadesłanymi przez stronę pismami, a oryginałem skargi kasacyjnej pozwalają jedynie na przyjęcie, że są to pisma podobne czy też stanowiące modyfikacje złożonej wcześniej skargi kasacyjnej, lecz z całą pewnością nie sposób ich uznać za odpisy w rozumieniu cytowanego wyżej przepisu art. 47 p.p.s.a. W konsekwencji Sąd I instancji nie miał możliwości uznania, że strona uzupełniła braki formalne skargi kasacyjnej, a zatem skarga ta podlegała odrzuceniu na podstawie art. 178 p.p.s.a.
Niewątpliwie rację ma strona skarżąca stwierdzając, że jest ona uprawniona do modyfikowania bądź uzupełniania treści składanych pism. Nie oznacza to jednak, że zwalnia ją to z obowiązku uzupełnienia braków formalnych pism składanych wcześniej, o ile intencją strony jest żeby wywołały one skutki prawne. Modyfikacja czy też uzupełnienie pisma oznacza zatem złożenie kolejnego pisma procesowego, którego będą dotyczyły te same wymogi formalne jak każdego innego pisma składanego w postępowaniu.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.
Zgodnie z art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a. - sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Stosownie do § 3 tego przepisu jeżeli sprawa toczy się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, Sąd ten może z urzędu sprostować wyrok pierwszej instancji. Z mocy art. 166, p.p.s.a. przepisy o wyrokach stosuje się odpowiednio do postanowień.
W niniejszej sprawie w komparycji i uzasadnieniu postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16 kwietnia 2010 r. sygn. akt II SA/Kr 672/09, błędnie wpisano nazwisko skarżącej - “C." zamiast “C.".
W związku z tym, że zaistniała oczywista omyłka pisarska, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 156 § 1, 2 i 3 w zw. z art. 166 i art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie drugim sentencji.