Uzasadnienie
M. S. i R. O. wnieśli skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] września 2020 r., nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W. z dnia [...] lipca 2020 r. o nałożeniu na skarżących grzywny w celu przymuszenia w kwocie po 10 000 zł.
Zarządzeniami z dnia 25 listopada 2020 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wezwał każdego ze skarżących do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie po 400 zł na podstawie § 2 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.).
Zażalenia na te dwa zarządzenia wnieśli M. S. i R. O., żądając uchylenia tych zarządzeń i prawidłowego ustalenia kwoty wpisu. Skarżący podnieśli zarzut naruszenia § 2 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. oraz sprzeczność ze wskazanym w zaskarżonej decyzji pouczeniem o wysokości wpisu stałego od skargi. Zdaniem skarżących, wpis w tej sprawie - zgodnie z powołanym w zarządzeniach § 2 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. - wynosi 100 zł. Skarżący podkreślili, że jako małżonkowie są współwłaścicielami lokalu mieszkalnego i w tej sprawie powinien być pobrany jeden wpis, gdyż ich prawa i obowiązki są wspólne.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenia nie zasługują na uwzględnienie.
Przedmiotem skargi w tej sprawie jest postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] września 2020 r., utrzymujące w mocy postanowienie PINB dla miasta W. z dnia [...] lipca 2020 r. o nałożeniu na każdego ze skarżących grzywny w celu przymuszenia w kwocie po 10 000 zł. W aktualnym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego dominuje stanowisko, zgodnie z którym od skargi na postanowienie o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia wydane w postępowaniu egzekucyjnym pobiera się wpis stosunkowy na podstawie art. 231 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. oraz § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (por. postanowienia NSA: z 20 września 2018 r. II OZ 761/18; z 21 marca 2019 r., II OZ 216/19; z 19 stycznia 2018 r., II OZ 32/18).
Z treści art. 231 p.p.s.a. oraz § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. wynika zasada pobierania wpisu stosunkowego w sytuacji, w której zaskarżonym aktem objęta jest należność pieniężna. Forma tego aktu (decyzja lub postanowienie) nie ma decydującego znaczenia przy pobieraniu wpisu stosunkowego. Brak jest racjonalnego uzasadnienia dla przyjęcia regulacji, iż podstawą ustalenia wpisu stałego lub stosunkowego jest forma rozstrzygnięcia, tzn. czy dana należność pieniężna ustalona jest decyzją administracyjną czy postanowieniem. Przewodniczący Wydziału prawidłowo więc ustalił wysokość wpisów w kwotach po 400 zł na podstawie § 1 pkt 1 ww. rozporządzenia. Zgodnie z tym przepisem wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł. W zaskarżonych zarządzeniach błędnie natomiast wskazano podstawę prawną ustalenia wysokości wpisu, tj. § 2 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. Uchybienie to nie stanowi jednak podstawy do uchylenia zaskarżonych zarządzeń, gdyż wysokość wpisów została ustalona prawidłowo.
Pouczenie zawarte w zaskarżonym postanowieniu organu odwoławczego, że wpis od skargi na wydane przez organ postanowienie wynosi 100 zł nie wiąże sądu. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Wysokość wpisu od skargi ustala zarządzeniem przewodniczący wydziału, a nie organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji czy postanowienia.
Skarżący podnieśli ponadto, że jako małżonkowie są współwłaścicielami lokalu mieszkalnego i w tej sprawie powinien być pobrany jeden wpis, gdyż ich prawa i obowiązki są wspólne. Zgodnie z art. 214 § 2 p.p.s.a. pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie. W przeciwnym razie każda z tych osób uiszcza opłatę oddzielnie stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku. W tej sprawie - postanowieniem z dnia [...] lipca 2020 r. - Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla miasta W. nałożył na skarżących grzywnę w celu przymuszenia w kwocie po 10 000 zł na każdego z małżonków.
Zatem każdy z małżonków uiszcza opłatę (wpis od skargi) oddzielnie, stosownie do nałożonego na niego obowiązku uiszczenia grzywny w celu przymuszenia. Zasadność nałożenia tego obowiązku na każdego z małżonków oceni Sąd I instancji, rozpoznając wniesioną przez nich skargę.
Wydane przez Przewodniczącego Wydziału II zarządzenia z dnia 25 listopada 2020 r. wzywające każdego ze skarżących do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie po 400 zł są prawidłowe.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., oddalił zażalenia.