Uzasadnienie
K. O. i T. O. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na postanowienie Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego dotyczącego wyłączenia z użytkowania budynku mieszkalnego.
Zarządzeniem z dnia 6 sierpnia 2010 r. Przewodniczący Wydziału II wezwał skarżących do uiszczenia solidarnie wpisu od skargi na powyższe postanowienie w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie do uiszczenia wpisu doręczono skarżącym w dniu 17 sierpnia 2010 r. Wobec nieuiszczenia przez skarżących wpisu od skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, postanowieniem z dnia 6 października 2010 r., odrzucił skargę.
Pismem z dnia 21 października 2010 r. skarżący wnieśli o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. W uzasadnieniu wniosku podnieśli, iż dopiero w dniu doręczenia im odpisów postanowienia odrzucającego skargę, t. j. w dniu 14 października 2010 r. dowiedzieli się, że zarządzenia z dnia 6 sierpnia 2010 r. dotyczyły dwóch odrębnych postępowań wszczętych ze skargi na postanowienie Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] (sygn. akt II SA/Łd 810/10) oraz ze skargi na postanowienie Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] i że powinni uiścić dwa odrębne wpisy.
Skarżący uiścili jednak tylko jeden wpis w sprawie o sygn. akt II SA/Łd 810/10. Zdaniem skarżących uchybili oni terminowi do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie o sygn. akt II SA/Łd 809/10 bez swej winy, byli bowiem przekonani, że dokonując wpłaty na konto WSA w Łodzi uiścili wpis od wcześniejszej skargi – skargi na postanowienie Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia [...] maja 2010 r. nr [...], a nie od skargi na postanowienie tego organu z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...]. Jednocześnie ze złożeniem wniosku skarżący uiścili wymagany wpis sądowy od skargi.
Postanowieniem z dnia 4 listopada 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił skarżącym przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi.
Sąd wskazał, że zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, czyli gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.
W ocenie Sądu I instancji, okoliczności wskazywane przez skarżących nie świadczą o braku ich winy w uchybieniu przedmiotowego terminu. Skarżący w momencie otrzymania wezwania do uiszczenia wpisu byli świadomi, iż złożyli dwie skargi do sądu: na postanowienie Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] oraz na postanowienie Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łodzi z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] i w związku z tym powinni byli się liczyć z koniecznością uiszczenia wpisów sądowych od skarg w obu postępowaniach sądowych.
Sąd prawidłowo wezwał skarżących do uiszczenia wpisów od obu skarg, jednocześnie precyzyjnie określając, których postępowań dotyczy dane wezwanie poprzez wskazanie numeru i daty zaskarżonego rozstrzygnięcia organu oraz sygnatury akt sądowych. W interesie strony było uważne odczytanie informacji zawartych w zarządzeniu o wezwaniu do uiszczenia wpisu, celem prawidłowego jego wykonania.
Zażalenie na to postanowienie wnieśli K. O. i T. O., zarzucając Sądowi I instancji dokonanie błędnych ustaleń faktycznych i bezzasadne przyjęcie, że skarżący uchybili terminowi do uiszczenia wpisu sądowego od skargi z przyczyn przez siebie zawinionych, jak również naruszenie art. 86 § 1 p.p.s.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i odmowę przywrócenia skarżącym terminu do uiszczenia wpisu od skargi.
Skarżący wnieśli o zmianę zaskarżonego postanowienia i przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, bądź uchylenie tego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
W uzasadnieniu zażalenia wskazali, że w dniu 23 czerwca 2010 r. wnieśli skargę na postanowienie organu egzekucyjnego z dnia [...] maja 2010 r., nr [...], zaś w dniu 2 lipca 2010 r. – skargę na postanowienie tego organu z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...]. W wykonaniu zarządzenia z dnia 6 sierpnia 2010 r. uiścili wpis sądowy od skargi w sprawie o sygn. akt II SA/Łd 810/10, działając w przekonaniu, że opłacają pierwszą z wniesionych skarg. Doręczone skarżącym zarządzenia w żaden sposób nie precyzowały bowiem, jakiej sprawy dotyczą. W związku z tym, że obie skargi do sądu zostały wniesione w odstępie czasowym, skarżący nie mieli podstaw, aby przypuszczać, że wezwania do uiszczenia wpisów od nich otrzymają w tym samym dniu.
Skarżący podkreślili, że działali w przekonaniu, że uiszczają wpis od pierwszej z wniesionych skarg t. j. od skargi na postanowienie z dnia [...] maja 2010 r., nr [...], nie zaś w sprawie skargi na postanowienie z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...], którą faktycznie opłacili.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. Sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona bez swojej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Przesłanką przywrócenia terminu jest więc brak winy strony w jego uchybieniu, który oznacza zachowanie przez nią szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej, jakiej można wymagać od osoby dbającej należycie o swoje interesy.
W tej sprawie Sąd I instancji prawidłowo uznał, że skarżący nie wykazali braku swojej winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Fakt, iż pozostawali oni w przekonaniu, że opłacają skargę wniesioną do sądu wcześniej (23 czerwca 2010 r.) na postanowienie z dnia [...] maja 2010 r., nr [...], nie zaś skargę późniejszą (wniesioną 2 lipca 2010 r.) na postanowienie z dnia [...] czerwca 2010 r., nr [...], którą faktycznie opłacili, nie uzasadnia przywrócenia im terminu do uiszczenia wpisu od tej skargi. Jak wynika z akt sprawy, wraz z pismem przewodnim (k.12-13) skarżący otrzymali odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 6 sierpnia 2010 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi (k. 2). Wprawdzie w piśmie przewodnim wskazana została jedynie sygnatura akt sprawy, lecz z treści dołączonego do niego zarządzenia wynika wyraźnie do opłacenia, której skargi skarżący zostali wezwani.
W zarządzeniu tym wskazano bowiem datę i numer zaskarżonego postanowienia oraz sygnaturę akt sprawy. Skarżący, mając świadomość, że złożyli dwie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi powinni byli uważnie odczytać zarządzenie przewodniczącego wydziału, którym wezwano ich do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, aby móc stwierdzić, której skargi to zarządzenie dotyczy. W związku z powyższym Sąd I instancji zasadnie przyjął, że skarżący ponoszą winę uchybienia terminu do uiszczenia wpisu od skargi, polegającą na niedochowaniu należytej staranności przy odczytaniu zarządzenia przewodniczącego wydziału wzywającego ich do uiszczenia tego wpisu.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż zaskarżone orzeczenie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.