Uzasadnienie
W skardze z dnia 3 sierpnia 2015 r. na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego A. B. wniósł na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - dalej p.p.s.a. o "wstrzymanie wykonania w całości zaskarżonej decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia [...] czerwca 2015 r. podnosząc, że naruszenie przepisów postępowania skutkowało wydaniem wadliwej decyzji, której wykonanie w obecnym kształcie skutkować będzie poniesieniem nakładów finansowych, a mimo to nie zapewni zgodności z prawem."
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 16 października 2015 r. na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. oddalił wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Zdaniem Sądu skarżący wskazuje na przesłankę wyrządzenia znacznej szkody (wykonanie decyzji skutkować będzie "poniesieniem nakładów finansowych") oraz jak można się domyślać przesłankę spowodowania trudnych do odwrócenia skutków ("dla zapewnienia bezpieczeństwa ludzi"), ale w żaden sposób nie uprawdopodobnia wystąpienia tych przesłanek. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego postanowienia spoczywa na stronie skarżącej. Ciężar uprawdopodobnienia spoczywa na stronie, która wywodzi skutki prawne ze swych twierdzeń. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności.
Sąd podkreślił, że przywołana w piśmie z 23 września 2015 r. okoliczność "zapewnienia bezpieczeństwa ludzi" nie stanowi sama w sobie przesłanki przewidzianej przez art. 61 § 3 p.p.s.a., a jedynie w kontekście przesłanki spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Okoliczności te antycypują pewne ewentualne zdarzenia przyszłe i niepewne. Tym samym wnioskodawca powinien uprawdopodobnić w czym upatruje możliwość spowodowania trudnych do odwrócenia skutków przez wykonanie zaskarżonej decyzji dla siebie lub ewentualnie dla innych stron niniejszego postępowania. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego postanowienia spoczywa na stronie wnioskującej.
Co więcej nawet wydanie decyzji obarczonej wadą rażącego naruszenia prawa nie powoduje trudnych do odwrócenia skutków, gdyż byłaby to przesłanka do stwierdzenia nieważności w trybie nadzwyczajnym na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Skutki podejmowanych działań i ryzyko w tym zakresie ponosi w zasadzie inwestor.
A. B. pismem z dnia 30 października 2015 r. złożył zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16 października 2015 r. wnosząc o jego zmianę i zarzucając mu dokonanie błędnej oceny poprzez pominiecie w rozważaniach perspektywy realnego zagrożenia życia i straty na zdrowiu dla kilkudziesięciu osób przebywających na terenie inwestycji w warunkach prawdopodobnej katastrofy budowlanej oraz pominięcie w dokonanej ocenie nieodwracalności skutków wynikających z niemożności egzekwowania zwrotu większości poniesionych nakładów finansowych i kosztów nabywcom nieruchomości z powodu niewystarczającego kapitału spółki [...] w stosunku do wartości szacowanych roszczeń.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.
W myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji tej normy prawnej wynika, że na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana.
Analiza wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji potwierdza stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zawarte w zaskarżonym postanowieniu, że strona nie uprawdopodobniła w sposób dostateczny przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Zawarty w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji faktycznie nie zawiera jakichkolwiek argumentów, które mogłyby przemawiać za koniecznością wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Aby Sąd mógł stwierdzić, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, skarżący musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne oraz wskazać dlaczego uznał, że osoba uprawniona do prowadzenia robót budowlanych na podstawie ostatecznej decyzji administracyjnej ma ponosić ujemne skutki związane ze wstrzymaniem jej wykonania, skoro to inwestor ponosi ryzyko prowadzenia robót przed rozpoznaniem skargi przez Sąd i to na nim spoczywać będzie obowiązek przywrócenia stanu poprzedniego, w razie, gdyby okazało się, że w wyniku rozpoznania skargi decyzja zostanie uchylona.
Przez niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków należy rozumieć taki stan, w wyniku którego może zostać wyrządzona szkoda, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy jej pierwotnych cech. W rozpatrywanej sprawie taki przypadek nie występuje.
W zażaleniu skarżąca podnosi zarzuty merytoryczne, dotyczące zaskarżonej decyzji, które nie wpływają na ocenę wniosku w świetle przesłanek art. 61 § 3 p.p.s.a., a które będą przedmiotem merytorycznej kontroli ze strony Sądu I instancji.
Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.