Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 29 września 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił skarżącej przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 10 listopada 2010 r. sygn. akt II SA/Gd 719/10 w sprawie ze skargi J.G., W.G. i P.G. na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia [...] września 2000 r. w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego. W uzasadnieniu Sąd I instancji wyjaśnił, że we wniosku o przywrócenie terminu skarżąca podniosła, iż nie została poinformowana o zakończeniu przedmiotowej sprawy, gdyż adres, na który przesłano zawiadomienie o rozprawie jest jej adresem stałego zameldowania, a obecnie mieszka ona w innym mieście. O wydanym w sprawie wyroku dowiedziała się, kiedy brat przesłał jej w formie elektronicznej pismo Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] lipca 2011 r. Sąd uznał, iż powyższa okoliczność nie uprawdopodobnia braku winy skarżącej w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej.
To na skarżącej ciążył obowiązek poinformowania Sądu o zmianie w toku postępowania adresu do korespondencji. Skarżąca zaniedbała wykonania tego obowiązku, co świadczy o jej zawinieniu w uchybieniu terminu.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła J.G. podnosząc, że wykazała się starannością w prowadzeniu własnych spraw poprzez wielokrotne "pytanie ojca" czy na jej adres zameldowania nie docierała żadna korespondencja. Skarżąca stwierdziła również, że nie wiedziała, iż jako adres do korespondencji z nią podany został adres ul. Pl. S. 13 w K. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści przepisu art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Intencją ustawodawcy przy tworzeniu przepisów regulujących instytucję przywrócenia terminu było umożliwienie stronie obrony swoich praw czy interesów w sytuacji, gdy upływ terminów procesowych wywołał dla niej negatywne skutki prawne, przy jednoczesnym założeniu, że strona dołożyła wszelkich możliwych starań, aby takich negatywnych konsekwencji uniknąć. Podstawowe znaczenie dla rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym ma zatem ustalenie, że fakt uchybienia przez stronę terminowi nie nastąpił z jej winy. Dla takiej oceny konieczne jest nie tylko dokonanie analizy okoliczności podnoszonych przez stronę, lecz również całości okoliczności sprawy.
W niniejszej sprawie skarżąca podniosła, że nie wiedziała o podaniu sądowi innego adresu do korespondencji niż adres jej zameldowania, jak również że podejmowała próby uzyskania informacji o przychodzącej do niej korespondencji. Jak słusznie zauważył Sąd I instancji na stronie ciąży obowiązek zawiadomienia sądu o każdej zmianie zamieszkania, adresu do doręczeń lub siedziby (art. 70 § 1 p.p.s.a.). Nie bez znaczenia jest również okoliczność, że skarżąca uczestnicząc w postępowaniu administracyjnym powinna liczyć się z możliwością przesłania jej korespondencji, z której doręczeniem przepisy wiążą określone skutki w sferze praw i obowiązków strony postępowania.
W związku z tym strona należycie dbająca o swoje interesy powinna zapewnić w takiej sytuacji skuteczne doręczenie korespondencji, aby uniknąć negatywnych skutków upływu terminów procesowych. W niniejszej sprawie strona nie wywiązała się z obowiązków i nie zachowała należytej staranności w dbaniu o swoje interesy, nie można więc mówić o braku winy skarżącej w uchybieniu terminu. Zatem brak jest przesłanek do przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.
Z tych względów, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.