Uzasadnienie
Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 10 listopada 2014 r. Przewodniczący Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), wezwał R. P. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 16 września 2014 r. o oddaleniu wniosku o wyłączenie referendarza sądowego D. M., w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania.
Na powyższe zarządzenie zażalenie wniósł R. P., domagając się jego uchylenia i przyznania mu prawa pomocy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), - dalej jako "P.p.s.a.", sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania.
Wysokość wpisów oraz szczegółowe zasady ich pobierania unormowano w drodze rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 7 w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych wpis wynosi 100 zł.
W niniejszej sprawie skarżący wniósł zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 16 września 2014 r. o oddaleniu wniosku o wyłączenie referendarza sądowego D. M., wobec czego należy uznać, że zaskarżone zarządzenie Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 10 listopada 2014 r. o wezwaniu skarżącego do uiszczenia wpisu od zażalenia na wskazane postanowienie tego Sądu w wysokości 100 zł było prawidłowe.
Podkreślić nadto należy, iż sprawa niniejsza nie znajduje się w katalogu spraw objętych art. 239 pkt 1 P.p.s.a., w których to sprawach, strona skarżąca działanie lub bezczynność organu korzysta ze zwolnienia z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Jednocześnie skarżący nie należy do kręgu podmiotów zwolnionych z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych na podstawie art. 239 pkt 2 i 3 P.p.s.a. Nie uzyskał on również prawa pomocy w omawianym zakresie (art. 239 pkt 4 P.p.s.a.). Jak wynika z akt sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny prawomocnymi postanowieniami z dnia: 6 czerwca 2013 r., sygn. akt II OZ 402/13; 27 listopada 2013 r., sygn. akt II OZ 1077/13; 6 czerwca 2014 r., sygn. akt II OZ 535/14; 30 października 2014 r., sygn. akt II OZ 1127/14 oddalił zażalenia R. P. na postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu odmawiające przyznania mu prawa pomocy.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. art. 198 i art. 197 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.