Uzasadnienie
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gdańsku z 20 listopada 2015 r. wezwano skarżącą G. G., reprezentowaną przez adw. A. T., do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z [...] sierpnia 2015 r. w kwocie 100 zł, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193).
Skarżąca wniosła zażalenie na powyższe zarządzenie, wnosząc o jego uchylenie. Wskazała, że złożyła wniosek o przyznanie jej prawa pomocy, który nie został merytorycznie rozpoznany. Z tych względów wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego było przedwczesne.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest niezasadne.
W świetle art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym od skargi (art. 230 § 2 P.p.s.a.) pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Jednocześnie zgodnie z treścią art. 220 § 1 P.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania. Zgodnie z art. 239 § 1 pkt 4 P.p.s.a. obowiązku uiszczenia kosztów sądowych nie ma strona, której przyznane zostało prawo do pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym (prawo pomocy), w zakresie określonym w prawomocnym postanowieniu o przyznaniu tego prawa.
W skardze zawarto wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie skarżącej z obowiązku uiszczenia wpisu sądowego. Przy piśmie z 2 października 2015 r. przesłano do pełnomocnika urzędowy formularz "PPF" w celu jego wypełnienia i podpisania w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania (art. 252 i 257 P.p.s.a.), pismo to zostało doręczone 7 października 2015 r. W zakreślonym terminie nie uzupełniono i nie podpisano formularza, zatem referendarz sądowy zarządzeniem z 26 października 2015 r. pozostawił wniosek G. G. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Odpis tego zarządzenia doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 29 października 2015 r., zarządzenie to nie zostało zaskarżone i uprawomocniło się. W rezultacie w dniu 20 listopada 2015 r. Przewodniczący Wydziału wydał zarządzenie o wezwaniu skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
Powyższe wskazuje, że wniosek o przyznanie prawa pomocy nie mógł zostać rozpoznany merytorycznie, ponieważ skarżąca nie uzupełniła jego braku formalnego, który uniemożliwiał nadanie temu wnioskowi biegu. Skarżąca nie spełnia warunku wskazanego w art. 239 § 1 pkt 4 P.p.s.a., dlatego zasadne było wydanie zarządzenia o wezwaniu jej do uiszczenia wpisu sądowego.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 P.p.s.a w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 198 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.