Uzasadnienie
W dniu [...] października 2016 r. Firma H. Sp. z o.o. w upadłości układowej z siedzibą w M., reprezentowana przez pełnomocnika adwokata dr R. L. (pełn. k. 18 akt) wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnobrzegu z dnia [...] lipca 2016 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na wytwarzanie odpadów niebezpiecznych oraz prowadzenie działalności w zakresie przetwarzania odpadów.
Zarządzeniem z dnia 24 kwietnia 2017 r. wyznaczony został termin rozprawy na dzień 31 maja 2017 r. Zawiadomienie o terminie rozprawy zostało skierowane do pełnomocnika skarżącej Spółki oraz do SKO w Tarnobrzegu. Wysłano je w dniu 24 kwietnia 2017 r. Mimo dwukrotnego awizowania (25 kwietnia 2017 r. i 4 maja 2017 r.) wezwanie to nie zostało odebrane przez pełnomocnika Spółki o czym świadczył zwrot pisma przez pocztę w dniu 10 maja 2017 r.
Wyrokiem z dnia 31 maja 2017 r., sygn. akt II SA/Rz 1529/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę Firmy H. Sp. z o.o. w upadłości układowej z siedzibą w M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnobrzegu z dnia [...] lipca 2016 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na wytwarzanie odpadów niebezpiecznych oraz prowadzenie działalności w zakresie przetwarzania odpadów.
Postanowieniem z 21 lipca 2017 r., sygn. II SA/Rz 1529/16 WSA w Rzeszowie stwierdził, że powyższy wyrok jest prawomocny od dnia 1 lipca 2017 r.
W dniu 4 sierpnia 2017 r. (data nadania w placówce pocztowej) Firma H. Sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej – zastępowana przez syndyka masy upadłości w osobie M. S. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku WSA w Rzeszowie z dnia 31 maja 2017 r., przedkładając jednocześnie przedmiotowy wniosek.
Syndyk poinformował, że o wydaniu wyroku dowiedział się dopiero z pisma Marszałka Województwa Podkarpackiego z dnia [...] lipca 2017 r. (otrzymanego [...] sierpnia 2017 r.). Przed nastąpieniem upadłości likwidacyjnej (postanowienie Sądu Rejonowego w Tarnobrzegu Wydział V Gospodarczy Sekcja Upadłościowa z dnia 15 listopada 2016 r. - sygn. akt V GUp 9/14) zarząd spółki ustanowił pełnomocnika. W związku z tym Spółka (a tym samym syndyk) nie otrzymywała odrębnych zawiadomień o czynnościach Sądu. Z akt sprawy wynika, że o rozprawie nie wiedział również pełnomocnik. Syndyk zauważył, że nawet jeśli przyjąć formalny skutek fikcji doręczenia zawiadomienia o rozprawie, to nie wpływa on na rzeczywiste posiadanie wiedzy o rozprawie i możliwości jej przekazania syndykowi. Z uzyskanej telefonicznie przez syndyka informacji wynikało, że zawiadomienie o rozprawie na dzień 31 maja 2017 r. zostało wysłane dopiero w dniu 24 maja 2017 r. W jego ocenie powyższe rzutuje na możliwość stawienia się na rozprawie pełnomocnika, który ma 14 dni na odbiór przesyłki.
Zauważył, iż "dziwnym jest", że profesjonalny pełnomocnik nie odebrał korespondencji z Sądu – syndyk zaś z uwagi na brak czasu nie miał możliwości weryfikacji adresu wysyłki wezwania. Z powyższych względów strona za zasadne uznała złożenie wniosku o przywrócenie terminu.
Postanowieniem z dnia 13 września 2017 r., sygn. akt II SA/Rz 1529/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odmówił przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku.
Sąd mając na uwadze przesłanki przywrócenia terminu z art. 86 § 1 i 2 oraz art. 87 § 1, 2 i 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 – zwana dalej P.p.s.a.) stwierdził, że przesłanka braku winy powinna być oceniana na tle wszystkich okoliczności danej sprawy, z uwzględnieniem obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy i przy rozważeniu uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem (zob. postanowienie NSA z dnia 24 marca 2004 r., sygn. akt FZ 13/04). Dopiero nagłe, nie dające się wcześniej przewidzieć zdarzenie, może stanowić uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na to, że zaistniałe w sprawie uchybienie terminu było niezawinione, przemawiające za uwzględnieniem wniosku o przywrócenie terminu. W przeciwnym razie strona powinna zadbać z wyprzedzeniem o swoją sprawę (por. postanowienie NSA z dnia 26.11.2008 r., sygn. akt II OZ 1231/08).
Przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonywujący uprawdopodobni brak swojej winy i wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała cały czas. O braku winy można mówić wyłącznie wtedy, gdy zachodzi przeszkoda, której strona przy użyciu największego wysiłku nie mogła usunąć.
Sąd uznał, że strona nie wykazała takiego braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.
Sąd zauważył, że zawiadomienie o terminie rozprawy zostało wysłane do pełnomocnika skarżącej Spółki w dniu 24 kwietnia 2017 r. (a nie 24 maja 2017 r.) na wskazany w skardze adres Kancelarii Adwokackiej - adw. R. L. Przesyłka pomimo dwukrotnego awizowania nie została odebrana. Termin jej odbioru stosownie do art. 73 P.p.s.a. upłynął w dniu 9 maja 2017 r.
Sąd zwrócił uwagę na fakt reprezentacji strony przez profesjonalnego pełnomocnika, za którego zawinione działania lub zaniechania ryzyko ponosi strona przez niego reprezentowana. Zaznaczył, że na profesjonalnym pełnomocniku ciąży obowiązek zadbania o prawidłowe i terminowe dokonanie czynności procesowych. Jako pełnomocnik profesjonalny podlega on większym wymaganiom w związku z posiadaną przez siebie wiedzą z zakresu prawa oraz znajomością procedury sądowej (postanowienie NSA z 11 marca 2009 r., sygn. akt I OZ 198/09).
W tych okolicznościach Sąd uznał za niezasadne twierdzenia strony o braku wiedzy pełnomocnika o dokonywanych przez Sąd czynnościach (w tym o zawiadomieniu o rozprawie), a w konsekwencji o braku możliwości stawienia się na rozprawie.
Braku winy w dochowaniu terminu nie uzasadnia także twierdzenie syndyka, że "z uwagi na brak czasu nie miał możliwości zweryfikowania adresu wysyłki przedmiotowego wezwania". Prowadzenie spraw w sformalizowanym postępowaniu sądowym wymaga od stron szczególnej staranności a przesłanka braku winy powinna być oceniana z uwzględnieniem obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy i przy rozważeniu uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem.
W ocenie Sądu, niedochowanie przez stronę skarżącą terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie jest następstwem okoliczności od niej niezależnym, lecz jest wynikiem niedostatecznej dbałości i staranności w prowadzeniu własnych spraw.
Sąd zauważył, że już w dniu 15 listopada 2016 r. Sąd Rejonowy w Tarnobrzegu Wydział V Gospodarczy postanowieniem sygn. V 1GUp 9/14 zmienił postanowienie o ogłoszeniu upadłości z możliwością zawarcia układu na postanowienie o ogłoszeniu upadłości obejmującej likwidację majątku dłużnika Firmy H. Sp. z o.o. w M. W miejsce nadzorcy sądowego ustanowiono syndyka masy upadłości w osobie M. S. Tymczasem do dnia złożenia wniosku o przywrócenie terminu, ani sama strona skarżąca, ani reprezentujący ją pełnomocnik nie poinformowali Sądu o tym fakcie. Z akt sądowych sprawy nie wynika też by udzielone adw. R. L. pełnomocnictwo zostało wypowiedziane.
W związku z powyższym Sąd, kierując się zasadami doświadczenia życiowego uznał, że niedochowanie przez stronę skarżącą terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie jest następstwem okoliczności od niej niezależnych, lecz wynikiem niedostatecznej dbałości i staranności w prowadzeniu własnych spraw.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł Syndyk masy upadłości Firmy H. Sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej z siedzibą w M., zaskarżając je w całości i zarzucając naruszenie:
- 1. przepisu postępowania, to jest art. 144 ust. 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003r. Prawo upadłościowe i naprawcze (dalej PUiN), poprzez błędne uznanie przez Sąd I instancji w zaskarżonym postanowieniu, że stroną niniejszej sprawy jest "W." Sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej (poprzednio w upadłości układowej) z siedzibą w M. (Sąd I instancji w sentencji zaskarżonego postanowienia na podstawie art. 138 P.p.s.a. w zw. z art. 166 P.p.s.a. oznaczył w ten sposób skarżącą stronę).
Podniesiono, że sposób opisania przez Sąd I Instancji strony skarżącej jest niezgodny z firmą ujawnioną w KRS, podczas gdy wedle cytowanego powyżej przepisu prawa z mocy prawa stroną w niniejszym postępowaniu powinien być Syndyk masy upadłości Firmy H. Sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej z siedzibą w M. Powyższe uchybienie ma istotny wpływ na wynik sprawy, albowiem stanowi przesłankę nieważności postępowania przed sądami administracyjnymi (przesłankę nieważności, która powinna zostać oceniona przez Sąd z urzędu),
2. przepisu postępowania art. 86 § 1 P.p.s.a., poprzez uznanie przez Sąd I instancji w zaskarżonym postanowieniu, że niedochowanie przez stronę skarżącą terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie jest następstwem okoliczności od niej niezależnych z uwagi na fakt działania za nią profesjonalnego pełnomocnika adw. R. L, tymczasem adw. R. L. został ustanowiony pełnomocnikiem w niniejszej sprawie jeszcze przez Zarząd "W." Sp. z o.o. przed dniem zmiany przez Sąd Rejonowy w Tarnobrzegu V Wydział Gospodarczy Sekcja Upadłościowa w dniu 15.11.2016r. opcji postępowania upadłościowego na upadłość obejmującą likwidację majątku dłużnika. Z chwilą zmiany opcji postępowania upadłościowego wygasły z mocy prawa (bez konieczności składania odrębnych wypowiedzeń pełnomocnictwa) także więc wszelkie pełnomocnictwa procesowe udzielone uprzednio przez Zarząd W." Sp. z o.o. Powyższe uchybienie ma istotny wpływ na wynik sprawy, gdyby bowiem Sąd I instancji prawidłowo zastosował powyższy przepis postępowania i przywrócił Syndykowi masy upadłości termin do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku, Syndyk masy upadłości mógłby złożyć skargę kasacyjną, w której podniósłby stosowne zarzuty, w szczególności naruszenia przepisu postępowania art. 144 ust. 1 PUiN i otworzyłby Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu możliwość zbadania w trybie art. 183 § 1 P.p.s.a., czy w niniejszej sprawie zachodzą podstawy nieważności,
3. przepisu postępowania art. 86 § 1 P.p.s.a., poprzez uznanie przez Sąd I instancji w zaskarżonym postanowieniu, że niedochowanie przez stronę skarżącą terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie jest następstwem okoliczności od niej niezależnych z uwagi na fakt, że Syndyk masy upadłości nie poinformował Sądu I Instancji o zmianie opcji postępowania upadłościowego, gdy tymczasem Syndyk masy upadłości nie miał wiedzy o toczącej się przed Sądem I Instancji sprawie w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na wytwarzanie odpadów niebezpiecznych. Ponadto o powyższym zdarzeniu nie poinformował Syndyka masy upadłości Zarząd upadłej Spółki, a także adw. R. L. (który z uwagi na fakt, że jest wspólnikiem upadłej Spółki, a także synem Prezesa Zarządu upadłej Spółki Pana L. L. powinien mieć wiedzę o zmianie opcji postępowania upadłościowego). Powyższe uchybienie ma istotny wpływ na wynik sprawy, gdyby bowiem Sąd I instancji prawidłowo zastosował powyższy przepis postępowania i przywrócił Syndykowi masy upadłości termin do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku, Syndyk masy upadłości mógłby złożyć skargę kasacyjną, w której podniósłby stosowne zarzuty, w szczególności naruszenia przepisu postępowania art. 144 ust. 1 PUiN i otworzyłby Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu możliwość zbadania w trybie art. 183 § 1 P.p.s.a., czy w niniejszej sprawie zachodzą podstawy nieważności,
4. przepisu postępowania art. 124 § 1 pkt 4 P.p.s.a. w zw. z art. 15 ustawy z dnia 20.08.1997r. ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym, poprzez zaniechanie przez Sąd I instancji zawieszenia z urzędu niniejszego postępowania po ogłoszeniu w dniu 17.01.2017 r. w Monitorze Sądowym i Gospodarczym (numerze [...] poz. [...]) informacji o zmianie opcji postępowania upadłościowego. Od dnia ogłoszenia w Monitorze Sądowym i Gospodarczym nikt nie może zasłaniać się nieznajomością ogłoszonych wpisów. Powyższe uchybienie ma istotny wpływ na wynik sprawy, gdyby bowiem Sąd I instancji zawiesił postępowanie ze skutkiem od dnia zdarzenia tj. 27.11.2016 r. (prawomocność postanowienia o zmianie opcji postępowania upadłościowego) to nie mógłby wydać wyroku w dniu 31.05.2017 r.
Wniesiono o dopuszczenie dowodu z dokumentu w postaci wyciągu z Monitora Sądowego i Gospodarczego z dnia 17.01.2017 r. numer [...] - na okoliczność ogłoszenia w dniu 17.01.2017 r. poz. [...] w MSiG obwieszczenia o zmianie opcji postępowania upadłościowego prowadzonego wobec "W." Sp. z o.o.
Syndyk wskazał, że zawnioskowanie przedmiotowego dowodu z dokumentu było niemożliwe na wcześniejszym etapie postępowania, albowiem Syndyk masy upadłości nie miał świadomości prowadzenia przed WSA w Rzeszowie sprawy w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na wytwarzanie odpadów niezabezpieczonych oraz prowadzenie działalności w zakresie przetwarzania odpadów.
Mając powyższe na uwadze wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz przekazanie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia i doręczenie wyroku do ponownego rozpatrzenia Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Rzeszowie a ponadto o zasądzenie na rzecz skarżącego Syndyka masy upadłości zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa radcy prawnego, według norm przepisanych.
W uzasadnieniu zażalenia przedstawiono argumentację mającą wykazywać na zasadność postawioneych wyżej zarzutów.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 86 § 1 zd. 1 P.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. We wniosku tym strona powinna uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.).
W zaskarżonym postanowieniu Sąd I instancji uznał, że we wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 31 maja 2017 r., sygn. akt II SA/Rz 1529/16, strona tj. Syndyk masy upadłości Firmy H. Sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej z siedzibą w M. (poprzednio w upadłości układowej) nie wykazał, że nie ponosi winy za uchybienie terminu do złożenia takiego wniosku.
Sąd uznał bowiem, że Spółka była reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, który pomimo zawiadomienia go o terminie rozprawy (zawiadomienie w trybie art. 73 P.p.s.a.) nie dochował należytej staranności w prowadzeniu sprawy. Nie wziął udziału w rozprawie, a także po wydaniu wyroku w dniu 31 maja 2017 r. nie złożył w wyznaczonym do tego terminie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku i jego doręczenie, co wywołało negatywny skutek dla reprezentowanej przez niego Spółki w postaci uprawomocnienia się wyroku i braku możliwości wniesienia skargi kasacyjnej.
Mając na uwadze fakt ogłoszenia upadłości likwidacyjnej Spółki oraz ustanowienia syndyka, Sąd stwierdził, że do dnia złożenia wniosku o przywrócenie terminu, ani sama Spółka, ani reprezentujący ją pełnomocnik nie poinformowali Sądu o tym fakcie. Z akt sądowych sprawy nie wynikało też by udzielone adw. R. L. pełnomocnictwo zostało wypowiedziane.
W związku z powyższym Sąd przyjął, iż niedochowanie przez stronę skarżącą terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie jest następstwem okoliczności od niej niezależnych, lecz jest wynikiem niedostatecznej dbałości i staranności w prowadzeniu własnych spraw.
Naczelny Sąd Administracyjny nie podziela stanowiska Sądu I instancji albowiem Sąd ten przy ocenie braku winy wnioskodawcy (syndyka) nie wziął pod uwagę okoliczności faktycznych i prawnych jakie wystąpiły w okresie pomiędzy złożeniem skargi a wydaniem wyroku w sprawie.
Zgodnie z art. 75 ust. 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe i naprawcze (tekst jednolity Dz. U. z 2015 r., poz. 233 z późn. zm., dalej jako Prawo upadłościowe i naprawcze) jeżeli ogłoszono upadłość obejmującą likwidację majątku upadłego, upadły traci prawo zarządu oraz możliwość korzystania i rozporządzania mieniem wchodzącym do masy upadłości. Z tą chwilą z mocy prawa tracą moc udzielone przez upadłego pełnomocnictwa procesowe w sprawach majątku upadłego. Natomiast zgodnie z art. 161 ust. 1 Prawa upadłościowego i naprawczego nowe pełnomocnictwa mogą być udzielane tylko przez syndyka.
W myśl art. 144 ust. 1 i 2 Prawa upadłościowego jeżeli ogłoszono upadłość obejmującą likwidację majątku upadłego, postępowania sądowe i administracyjne dotyczące masy upadłości mogą być wszczęte i dalej prowadzone jedynie przez syndyka lub przeciwko niemu. Postępowania, o których mowa w ust. 1, syndyk prowadzi na rzecz upadłego, lecz w imieniu własnym (ust. 2).
W tym miejscu wskazać należy, że skarga w niniejszej sprawie została wniesiona przez Firmę H. Sp. z o.o. w upadłości układowej z siedzibą w M. w dniu 4 października 2016 r. przez ustanowionego przez Spółkę, w imieniu której działał Prezes Zarządu, pełnomocnika w osobie adwokata R. L. (pełn. k. 18 akt). Pełnomocnictwo zostało udzielone w dniu 3 października 2016 r. Wszelka korespondencja z Sądu do skarżącej Spółki kierowana była do jej pełnomocnika.
W dniu 15 listopada 2016 r. Sąd Rejonowy w Tarnobrzegu Wydział V Gospodarczy postanowieniem o sygn. V 1GUp 9/14 zmienił postanowienie o ogłoszeniu upadłości z możliwością zawarcia układu na postanowienie o ogłoszeniu upadłości obejmującej likwidację majątku dłużnika Firmy H. Sp. z o.o. w M., które stało się prawomocne 27 listopada 2016 r. W dniu 17 stycznia 2017 r. w Monitorze Sądowym i Gospodarczym nr [...] pod pozycją [...] zamieszczono informację o zmianie sposobu prowadzenie postępowania upadłościowego i wpis ten stał się powszechnie znany.
Zarządzeniem z dnia 24 kwietnia 2017 r. wyznaczony został termin rozprawy w niniejszej sprawie na dzień 31 maja 2017 r. Zawiadomienie wysłano na adres pełnomocnika Spółki w dniu 24 kwietnia 2017 r. Jak wynika z akt zawiadomienie to nie zostało odebrane pomimo jego dwukrotnego awizowania (w dniu 25 kwietnia 2017 r. i w dniu 4 maja 2017 r.) i zwrócono je nadawcy. Na zasadzie art. 73 § 1 i § 4 P.p.s.a. Sąd I instancji uznał je za skutecznie doręczone (protokół k. 66 akt). Na rozprawie w dniu 31 maja 2017 r. pełnomocnik Spółki nie stawił się. Zapadł wyrok oddalający skargę, którego uzasadnienie i doręczenie następuje na wniosek strony złożony w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku (art. 141 § 2 P.p.s.a.).
W ocenie NSA, w powyższych okolicznościach nie można uznać jak to uczynił Sąd I instancji, że o braku winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia i jego doręczenie świadczy zachowanie ustanowionego na etapie wnoszenia skargi pełnomocnika Spółki.
Stosownie do art. 75 ust. 1 Prawa upadłościowego i naprawczego z dniem uprawomocnienia się w dniu 27 listopada 2016 r. postanowienia Sądu Rejonowego w Tarnobrzegu Wydział V Gospodarczy z dnia 15 listopada 2016 r. sygn. V 1GUp 9/14, którym zmieniono postanowienie o ogłoszeniu upadłości z możliwością zawarcia układu na postanowienie o ogłoszeniu upadłości obejmującej likwidację majątku skarżącej Spółki pełnomocnictwo udzielone przez organy Spółki utraciło moc i z tą chwilą pełnomocnik Spółki mógł dokonywać jakichkolwiek czynności w tym postępowaniu. W prawa Spółki z mocy prawa (art. 144 ust. 1 i 2 Prawa upadłościowego i naprawczego) wszedł Syndyk masy upadłości i to on mógł wszczynać postępowania lub być stroną prowadzonych już postępowań.
Tym samym z uwagi na brak wiedzy Syndyka o toczącym się postępowaniu sądowoadministracyjnym nie sposób uznać by ponosił on winę za uchybienie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia i doręczenie wyroku zapadłego w dniu 31 maja 2017 r., kiedy mimo że już od 27 listopada 2016 r. powinien być stroną postępowania a jednak nie wiedział o toczącym się postępowaniu. Nie można negatywnych skutków działań lub zaniechań pełnomocnika Spółki, któremu wygasło pełnomocnictwo przypisywać Syndykowi, który z niewiadomych powodów nie wiedział o toczącym się postępowaniu sądowoadministracyjnym. Brak wiedzy o będącym w toku postępowaniu, które powinno toczyć się z udziałem Syndyka uzasadnia przyjęcie, że nie ponosi on winy za uchybienie terminowi do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku i jego doręczenie.
Okoliczność, że pełnomocnik Spółki nie poinformował Sądu I instancji o zmianie sposobu prowadzenia upadłości, czy też to, że Syndyk nie poinformował Sądu o wydaniu takiego postanowienia bowiem z niewiadomych przyczyn nie wiedział o prowadzonym ze skargi Spółki postępowaniu nie może przemawiać za przypisaniem winy Syndykowi. Oczywiście art. 57 ust. 1 Prawa upadłościowego i naprawczego stanowi, że upadły ma obowiązek wydać syndykowi wszystkie dokumenty dotyczące jego działalności nie można jednak zakładać, że Syndyk wiedząc o prowadzonym postępowaniu ze skargi Spółki, które to postępowanie ma wpływ na wartość masy upadłości (kwestia cofnięcia pozwolenia na wytwarzanie odpadów niebezpiecznych oraz prowadzenie działalności w zakresie przetwarzania odpadów) zwlekałby z przystąpieniem do takiego postępowania lub w perspektywie uszczuplenia masy upadłości w wyniku ewentualnego wyroku oddalającego skargę nie skorzystał z możliwości złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia i doręczenia wyroku w przewidzianym do tego terminie.
Także fakt, że Spółka działała przez pełnomocnika świadczy o tym, że wiedza Syndyka o toczącym się postępowaniu mogła być w dużym stopniu ograniczona jeśli w ogóle dostępna. Należy zwrócić uwagę, że syndyk jest tą samą osobą (Maciej Szarek), która na etapie postępowania upadłościowego z możliwością zawarcia układu była wcześniej nadzorcą sądowym, toteż gdyby Spółka nie działała przez pełnomocnika zapewne wiedziałby o wniesionej skardze i toczącym się postępowaniu sądowoadministracyjnym (odpis KRS złożony przy skardze k. 30 akt).
W związku z tym należy uznać za racjonalne i wiarygodne twierdzenie Syndyka, że o prowadzonym postępowaniu dowiedział się z pisma Marszałka Województwa Podkarpackiego z dnia [...] lipca 2017 r., które otrzymał w dniu 2 sierpnia 2017 r.
Podsumowując dokonana przez Sąd I instancji ocena, że Syndyk masy upadłości skarżącej Spółki nie wykazał, że nie ponosi braku winy za uchybienie terminowi do złożenia wniosku o sporządzenie i uzasadnienie wyroku w okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy była błędna. W żaden sposób nie można Syndykowi przypisać winy pełnomocnika Spółki, któremu z mocy przepisów ustawy Prawo upadłościowe i naprawcze z chwilą uprawomocnienia się postanowienia z dnia 15 listopada 2016 r. wygasło umocowanie do jej reprezentowania - wcześniej niż zapadł w sprawie wyrok. Okoliczność, że Sąd I instancji nie został poinformowany czy nie dowiedział się z Monitora Sądowego i Gospodarczego o wydaniu postanowienia zmieniającego sposób prowadzenia upadłości skarżącej Spółki nie pozwala przypisać winy za uchybienie terminowi do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku i jego doręczenie syndykowi Spółki.
Na powyższą okoliczność wskazuje w piśmie procesowym z dnia [...] września 2017 r. były pełnomocnik Spółki adwokat R. L. Wskazuje on, że na mocy art. 144 Prawa upadłościowego i naprawczego z dniem 15 listopada 2016 r. wygasło jego pełnomocnictwo do reprezentowania Spółki i nie zostało one odnowione przez syndyka. Podkreślił, że kierowana do niego po tej dacie korespondencja nie wywoływała skutków prawnych.
NSA nie rozpatrywał zarzutu naruszenia art. 124 § 1 pkt 4 P.p.s.a. w zw. z art. 15 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym bowiem ani brak zawieszenia z urzędu toczącego się postępowania ani upublicznienie ogłoszenia postanowienia z dnia 15 listopada 2016 r. nie miało to znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 188 w zw. z art. 86 § 1 P.p.s.a. i art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.