Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 8 października 2014 r. sygn. akt II SA/Lu 773/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Wojewody Lubelskiego z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.
Sąd I instancji wskazał, iż A.H. w skardze na decyzję Wojewody Lubelskiego z dnia [...] lipca 2014r., utrzymującą w mocy decyzję Starosty Kraśnickiego z dnia [...] maja 2014r., znak: [...], zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą A.L. pozwolenia na rozbudowę i nadbudowę budynku mieszkalnego wraz z przebudową konstrukcji dachu oraz obmurowaniem i dociepleniem ścian zewnętrznych, usytuowanego na działce nr A położonej w Słodkowie, gm. Kraśnik – wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca podniosła, że jako właścicielka sąsiedniej nieruchomości złożyła wniosek o rozgraniczenie i wskazała, że "wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby narazić strony na znaczne straty finansowe, a nawet mogłoby spowodować nieodwracalne skutki".
Sąd I instancji rozpoznając ww. wniosek przytaczając treść art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm., zwanej "p.p.s.a.") stwierdził, iż skarżąca A.H. nie wykazała tych przesłanek, stwierdzając ogólnie, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować nieodwracalne skutki i znaczne straty finansowe dla stron, co nie jest wystarczające do uwzględnienia wniosku. W szczególności nie ma podstaw do przyjęcia, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogło wyrządzić "stronom" znaczną szkodę – skarżąca nie przedstawiła bowiem swojej sytuacji finansowej (posiadanych środków, oszczędności czy zobowiązań), z której wynikałoby, że realizacja przedmiotowej inwestycji na działce sąsiedniej wyrządziłoby jej szkodę w znacznych rozmiarach, a nie jakąkolwiek, co uzasadniałoby uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia - przesłanka ta nie zachodzi tym bardziej w stosunku do inwestora, dla którego zostało wydane pozwolenie na budowę.
W ocenie Sądu I instancji nie ma również podstaw do uznania, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje nieodwracalne skutki – wprawdzie na podstawie decyzji udzielającej pozwolenia na budowę inwestor może prowadzić roboty budowlane, to jednak nie oznacza to, że w razie uwzględnienia skargi i uchylenia pozwolenia, zrealizowany obiekt (jego elementy) wyłączony będzie spod kontroli właściwych organów w zakresie zgodności z przepisami, w tym techniczno- budowlanymi i że niemożliwa będzie jego rozbiórka.
Zażalenie na ww. postanowienie złożyła A.H. Postanowienie zaskarżono w całości zarzucając mu naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez jego niezastosowanie i uznanie, że wykonanie zaskarżonej decyzji nie spowoduje nieodwracalnych skutków dla strony w sytuacji, gdy wobec braku wyraźnych granic na gruncie, które nigdy nie zostały przez uprawnionego geodetę naniesione, a także wobec faktu, że pomiędzy stronami toczy się obecnie postępowanie rozgraniczeniowe, istnieje realne zagrożenie, że wskutek wykonania zaskarżonej decyzji dojdzie do przekroczenia przy przebudowie granicy działek i przywrócenie stanu poprzedniego w przyszłości wydaje się być niemożliwe.
Wskazując na powyższe wniesiono o zmianę zaskarżonego postanowienia i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może, na wniosek strony skarżącej, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1 cytowanego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz., Wolters Kluwer 2009, s. 206).
W tym miejscu zaznaczyć należy, iż podstawę oceny konieczności wstrzymania zaskarżonej decyzji stanowią konkretne okoliczności faktyczne, które pozwolą na uprawdopodobnienie, że wykonanie powyższych decyzji może doprowadzić do niebezpieczeństwa wyrządzenia stronie skarżącej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar dowodu wykazania powyższych okoliczności spoczywa na wnioskodawcy. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a., zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie nakładając na nią obowiązku ich udowodnienia.
Sąd oceniając podniesione we wniosku okoliczności bierze pod uwagę zarówno interesy strony skarżącej jak i uczestników postępowania. Ponadto wstrzymanie wykonania decyzji zatwierdzającej projekt budowlany oraz wydającej pozwolenie na budowę należy traktować w sposób wyjątkowy, a oceniając okoliczności powołane we wniosku o wstrzymanie wykonania takiej decyzji pamiętać należy o tym jakie konsekwencje takie wstrzymanie będzie miało dla inwestora. Specjalny charakter wstrzymania wykonania takiej decyzji został podkreślony przez ustawodawcę poprzez regulację zawartą w art. 35a ustawy Prawo budowlane, zgodnie z którą sąd może uzależnić wstrzymanie wykonania decyzji od złożenia przez skarżącego kaucji na zabezpieczenie roszczeń inwestora.
Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że A.H. nie wykazała, aby wykonanie zaskarżonej decyzji groziło niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków. Zawarte w uzasadnieniu wniosku twierdzenie, iż realizacja tego przedsięwzięcia może spowodować nieodwracalne skutki oraz, że prace prowadzone w praktyce wywołują nieodwracalne zmiany uniemożliwia Sądowi zweryfikowanie twierdzeń skarżącej w kontekście przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a.
Zaznaczyć należy, iż w orzecznictwie sądowym przejmuje się, że wykonanie obiektu budowlanego jest zdarzeniem faktycznym, który można odwrócić, bo jego odwrócenie zależy tylko od możliwości technicznych inwestora. Zatem to inwestor zobowiązany będzie do przywrócenia stanu poprzedniego na własny koszt, a więc jakakolwiek szkoda finansowa powstanie po stronie inwestora, a nie skarżącej. Ponieważ postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji prowadzi do wyłomu od zasady wykonalności decyzji, strona nie może ograniczyć się w uzasadnieniu wniosku do tak ogólnikowego stwierdzenia, lecz precyzyjnie musi wskazać na zagrożenia płynące z wykonania decyzji. Powyższej oceny nie zmienia również fakt wszczęcia postępowania rozgraniczeniowego działek należących do skarżącej i inwestora.
Niezależnie od powyższego zaznaczyć należy, iż postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności, co oznacza, iż strona domagająca się zmiany lub uchylenia postanowienia winna wykazać taką zmianę okoliczności, która czyni zasadnym jej wniosek - art. 61 § 4 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, należy uznać za zasadne.
Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.