Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 1 września 2016 r., sygn. akt II SA/Po 586/16 odmówił A. B. prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą Zakład [...] wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] czerwca 2016 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w wysokości 500 zł za nieprzekazanie odebranych od właścicieli nieruchomości zmieszanych odpadów komunalnych oraz odpadów zielonych oraz pozostałości z sortowania odpadów komunalnych przeznaczonych do składowania do regionalnej instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych w okresie od 1 stycznia 2014 r. do 30 września 2014 r.
Sąd wskazał, że uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania ww. decyzji skarżący podał, że organ wszczął postępowanie o wykreślenie skarżącego z rejestru na podstawie art. 9j ust. 2 pkt 4 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, gdyż stwierdzono, że przedsiębiorca po raz drugi przekazuje zmieszane odpady komunalne, odpady zielone lub pozostałości z sortowania odpadów komunalnych przeznaczonych do składowania do instalacji innych niż regionalne instalacje do przetwarzania odpadów komunalnych. W związku z powyższym wykonanie decyzji będzie podstawą do wykreślenia z rejestru, a co się z tym wiąże pozbawi skarżącego możliwości świadczenia usług na terenie gminy. W efekcie spowoduje to powstanie szkód ekonomicznych, których naprawienie będzie niemożliwe.
Odmawiając wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd I instancji wskazał, że w świetle art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej "p.p.s.a.") to na stronie skarżącej spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, tj. że w danym przypadku zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niewskazanie we wniosku takich okoliczności oznacza, co do zasady, brak przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez Sąd, uzasadniający oddalenie wniosku.
Sąd wskazał, że przedmiotem wniosku jest żądanie wstrzymania wykonania decyzji nakładającej na skarżącego karę pieniężną w wysokości 500 zł za nieprzekazanie odebranych od właścicieli nieruchomości zmieszanych odpadów komunalnych do regionalnej instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych.
We wniosku tym skarżący wskazał jedynie, że wykonanie decyzji będzie podstawą do wykreślenia z rejestru, a co się z tym wiąże pozbawi skarżącego możliwości świadczenia usług na terenie gminy. W efekcie spowoduje to powstanie szkód ekonomicznych, których naprawienie będzie niemożliwe.
Sąd zwrócił uwagę, że oceniając w sprawie, w której powstaje obowiązek zapłaty określonej kwoty, czy może powstać znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki, należy wziąć pod uwagę nie tylko wysokość nałożonej kary pieniężnej, ale i całokształt sytuacji finansowej strony wnoszącej o wstrzymanie wykonania decyzji, której skutkiem jest wyegzekwowanie nałożonej kary pieniężnej. Skarżący powinien więc przedstawić konkretne argumenty i dane (dokumenty) dotyczące kondycji finansowej jego firmy. Tymczasem, ani z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, ani z akt sprawy nie wynika, czy obciążenie skarżącego kwotą nałożonej kary w wysokości 500 zł spowoduje znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Brak danych na temat sytuacji ekonomicznej skarżącego oraz wysokość nałożonej kary nie pozwalają na uwzględnienie żądania o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W ocenie Sądu, argumentacja skarżącego o możliwości wykreślenia z rejestru, w przypadku o którym mowa w art. 9j ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2016 r. poz. 250, dalej: "ustawa o utrzymaniu porządku i czystości w gminach") nie uzasadnia wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący upatruje bowiem niebezpieczeństwa wyrządzenia mu znacznej szkody nie na skutek wykonania samej decyzji nakładającej karę pieniężną w wysokości 500 zł, lecz ewentualnego zdarzenia mogącego nastąpić w przyszłości. Zgodnie bowiem z art. 9j ust. 2 pkt 4 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, wykreślenie z rejestru następuje w przypadku, gdy stwierdzono, że przedsiębiorca po raz drugi przekazuje zmieszane odpady komunalne, odpady zielone lub pozostałości z sortowania odpadów komunalnych przeznaczonych do składowania do instalacji innych niż regionalne instalacje do przetwarzania odpadów komunalnych.
Jak więc wynika z treści cytowanego przepisu, wykreślenie z rejestru działalności regulowanej nie jest skutkiem wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej, o której mowa w art. 9x ust. 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, lecz stwierdzenia, że przedsiębiorca nie dochowuje warunków związanych z przekazywaniem odpadów komunalnych wynikających z przepisów ustawy. Ponadto, wykreślenie z rejestru wymagać będzie podjęcia stosownego rozstrzygnięcia przez właściwy w sprawie organ. Ewentualnie na etapie tego odrębnego postępowania skarżący będzie mógł podejmować działania prawne zmierzające do udzielenia ochrony tymczasowej przed skutkami wykreślenia z rejestru (postanowienie NSA z 18 września 2014 r., II OZ 943/14, z 2 grudnia 2014 r., II OZ 1291/14, CBOSA).
Sąd wskazał również, że podnoszone przez skarżącego zarzuty dotyczące niezgodności z prawem zaskarżonej decyzji nie mogą stanowić uzasadnienia do wstrzymania jej wykonania, gdyż w tym zakresie Sąd może jedynie rozważać, czy zachodzą przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. Podniesione przez skarżącego zarzuty zostaną natomiast przez Sąd ocenione w ramach merytorycznej kontroli zaskarżonej decyzji, to jest przy rozpoznawaniu skargi.
Mając powyższe na uwadze, Sąd stwierdził, że skarżący nie uprawdopodobnił niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zdaniem Sądu, nie można w realiach niniejszej sprawy przyjąć, że zapłata administracyjnej kary pieniężnej wywrze nieodwracalny skutek. Przeciwnie, uiszczenie kary administracyjnej jest czynnością odwracalną, w tym sensie, że w razie wyeliminowania z obrotu zaskarżonej decyzji, będzie mógł nastąpić zwrot nienależnie zapłaconej kwoty.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w postanowieniu.
Na powyższe postanowienie skarżący złożył zażalenie, zarzucając naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na groźbę niepowetowanej szkody oraz możliwość wystąpienia trudnych do usunięcia skutków, a także o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu podniesiono, że art. 61 § 3 p.p.s.a. traktując o szkodzie ma na uwadze również jej niemajątkowy charakter. Szkodą niemajątkową może być również krzywda, jaką odczuje osoba na skutek wykonania niesłusznej decyzji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Podkreślić należy, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wskazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, albowiem ciężar uprawdopodobnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na stronie, która wywodzi skutki prawne ze swych twierdzeń. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności. Sąd ma obowiązek zbadać, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Okoliczności wskazane we wniosku muszą mieć charakter konkretny i zindywidualizowany, pozwalający ustalić, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do danego wnioskodawcy. Dla uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania rozstrzygnięcia dotyczącego należności pieniężnej należy wykazać, że jego wykonanie spowoduje zagrożenie dla sytuacji materialnej skarżącego. Twierdzenia wnioskodawcy powinny zostać zatem poparte dokumentami źródłowymi, dotyczącymi jego sytuacji finansowej oraz majątkowej.
Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie Sąd I instancji dokonał prawidłowej oceny przesłanek o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Wniosek skarżącego nie zawiera argumentów, które mogłyby przemawiać za koniecznością wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Okoliczność, że skarżący może zostać wykreślony z rejestru nie uzasadnia wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż nie stanowi bezpośredniego następstwa jej wykonania. Zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja nie powoduje bowiem skutku w postaci wykreślenia z rejestru działalności regulowanej.
Wskazać trzeba również, że w niniejszej sprawie chodzi o świadczenie pieniężne, które z natury rzeczy jest odwracalne. W przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi, istnieje możliwość zwrotu uiszczonej kwoty. Skarżący nie wykazał natomiast, w jaki sposób uiszczenie kwoty nałożonej kary w wysokości 500 zł spowoduje dla niego trudne do odwrócenia skutki, bądź znaczną szkodę. Nie wskazał na żadne okoliczności dotyczące jego sytuacji materialnej i nie przedstawił żadnych dokumentów, które miałyby uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Przekonanie strony o wadliwości wydanego rozstrzygnięcia, czy poczucie krzywdy spowodowane jego wykonaniem nie stanowią zaś przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a.
W tej sytuacji należało uznać, że Sąd I instancji zasadnie zaskarżonym postanowieniem odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił zażalenie oddalić.
- - ---------------------- 5