Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 11 czerwca 2007r., sygn. akt II SA/Kr 300/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił G. K. dopuszczenia do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym w charakterze uczestnika w sprawie toczącej się ze skargi M. S. na uchwałę Nr [...] Rady Miasta K. z dnia [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru "[...]".
Pismem z dnia 1 kwietnia 2007 r. udział w tym postępowaniu w charakterze uczestnika zgłosił G. K., podnosząc, że zaskarżona uchwała dotyczy jego interesu prawnego, bowiem jest współwłaścicielem nieruchomości o nr [...], obr. [...] położonej przy ul. [...] w K. Przedmiotowa nieruchomość jest objęta ustaleniami uchwalonego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
W zaskarżonym postanowieniu z dnia 11 czerwca 2007 r. Sąd I instancji podniósł, że stroną w postępowaniu toczącym się na podstawie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) może być jedynie podmiot, którego interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone. W ocenie Sądu wnioskodawca nie wykazał naruszenia własnego interesu prawnego lub uprawnienia zaskarżoną uchwałą, zatem wniosek nie może być uwzględniony.
Na powyższe postanowienie G. K. złożył zażalenie, podnosząc, że nie jest prawidłowa praktyka sądów administracyjnych, polegająca na odrębnym rejestrowaniu i rozpoznawaniu skarg różnych osób na tę samą uchwałę. Taki sposób rozstrzygania spraw może pozbawić stronę prawa do sądu w przypadku tożsamości przedmiotowej jej skargi, w stosunku do skargi złożonej wcześniej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 33 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), udział w charakterze uczestnika postępowania może zgłosić osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego. W świetle regulacji wyżej powołanego przepisu, dopuszczenie danego podmiotu w charakterze uczestnika postępowania, może mieć miejsce wyłącznie w tym postępowaniu sądowym, które w wyniku złożenia skargi staje się niejako "następstwem" postępowania administracyjnego. Nieprzypadkowo bowiem ustawodawca posłużył się pojęciem "postępowanie administracyjne", które jest pojęciem prawnym i nawiązuje do regulacji zawartej w art. 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Jedynie postępowania enumeratywnie wymienione w tym przepisie stanowią "postępowania administracyjne" i do tego rozumienia odwołuje się przepis art. 33 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi statuujący przesłanki dopuszczenia do udziału w postępowaniu sądowym.
W rozpoznawanej sprawie skarga M. S. złożona została przeciwko uchwale Nr [...] Rady Miasta K. z dnia [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru "[...]". Zaskarżona uchwała zapadła nie wskutek przeprowadzenia postępowania administracyjnego, lecz podjęto ją w trybie przewidzianym dla stanowienia prawa. Uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego następuje bowiem w wyniku przeprowadzenia postępowania legislacyjnego, w niniejszej sprawie w procedurze określonej w ustawie z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139 ze zm.), natomiast zatwierdzony w drodze uchwały plan miejscowy jest aktem prawa miejscowego, co wynika z regulacji art. 7 tej ustawy. Nadmienić należy, iż powyższe rozwiązanie prawne nie uległo zmianie w związku z wejściem w życie obecnie obowiązującej ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.).
Zasadnie zatem przyjął Sąd pierwszej instancji w zaskarżonym postanowieniu, że art. 33 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie daje podstaw do dopuszczenia G. K. jako uczestnika postępowania w przedmiotowym postępowaniu sądowym ze skargi M. S. wniesionej w trybie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) na akt prawa miejscowego. Równie zasadnie Sąd ten, choć z uzasadnieniem nie do końca przekonywującym, przyjął, że podstawy takiej nie tworzą przepisy art. 101 ww. ustawy.
Skarga na uchwałę rady gminy o charakterze aktu prawa miejscowego jest skargą indywidualną przysługującą temu podmiotowi, którego interes prawny został naruszony zaskarżoną uchwałą. Sąd administracyjny rozpoznając sprawę bada legalność uchwały w granicach wyznaczonych interesem prawnym skarżącego. Ewentualne oddalenie skargi nie zamyka drogi do skarżenia uchwały przez inny podmiot, którego interes prawny został naruszony. Jeżeli tak, to niemożliwe jest zaakceptowanie poglądu, że każdy kto ma w tym interes prawny, a nawet każdy czyj interes prawny został naruszony uchwałą rady gminy o charakterze aktu prawa miejscowego może być dopuszczony do udziału w postępowaniu sądowym toczącym się ze skargi innego podmiotu, wniesionej na podstawie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym.
W tej sytuacji prawnej i faktycznej sprawy na znaczeniu tracą pozostałe zarzuty zażalenia.
Jedynie ubocznie należy zauważyć, że sugerowana przez wnioskodawcę wykładnia przepisów uznająca za prawidłową praktykę polegającą na dopuszczaniu do udziału w toczącym się postępowaniu ze skargi na uchwałę będącą aktem prawa miejscowego wnioskujących o to osób, prowadziłaby do "obejścia" prawa, bowiem w tej sytuacji koszty postępowania przed sądem pierwszej instancji byłyby rozliczane tylko z udziałem skarżącego i organu, a w odniesieniu do uczestników postępowania już nie. Wbrew regulacji art. 214 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi osoby powołujące się na własny interes prawny, poprzez składanie wniosków o dopuszczenie do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym uzyskiwałyby prawo do bezpłatnej kontroli sądowej na takich samych zasadach jak skarżący ponoszący te koszty, a to naruszałoby zasadę równości wobec prawa podmiotów korzystających z prawa do sądu.
Skoro zatem rozstrzygnięcie Sądu pierwszej instancji odpowiada prawu, to mimo, iż jego uzasadnienie nie jest w pełni przekonywujące, zaskarżone zażalenie należało oddalić, w myśl art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.