Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 12 stycznia 2016 r., sygn. akt II OZ 1364/15 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie J. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (dalej WSA) w Warszawie z dnia 9 grudnia 2015 r., sygn. akt VII SA/Wa 1815/14 o odmowie zmiany postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 października 2014 r. sygn. akt VII SA/Wa 1815/14 odmawiającego skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2014 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji.
W dniu 29 stycznia 2016 r. skarżąca złożyła wniosek o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 stycznia 2016 r., poprzez uzupełnienie jego treści uzasadnienia. W ocenie skarżącej na stronie pierwszej uzasadnienia postanowienia z dnia 12 stycznia 2016 r. NSA wymienia tylko jedną przyczynę zażalenia, wskazując że "jej intencją nie było wnioskowanie o zmianę postanowienia z dnia 30 października 2014 r. w trybie określonym w art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: Ppsa)", pomijając pozostałe podnoszone przez nią kwestie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 157 § 1 Ppsa, strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. W myśl art. 166 Ppsa, do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Z mocy natomiast art. 193 Ppsa przepis ten ma odpowiednie zastosowanie do postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Brzmienie cytowanych przepisów jednoznacznie wskazuje na to, że uzupełnić można tylko sentencję postanowienia, a nie jego uzasadnienie. W szczególności nie można żądać uzupełnienia treści uzasadnienia postanowienia, poprzez zamieszczenie w nim określonych – żądanych przez stronę postępowania – kwestii, bowiem takie działanie w istocie zmierza nie do uzupełnienia, lecz do zmiany uzasadnienia poprzez zamieszczenie w nim wskazanych przez stronę okoliczności.
Przechodząc od rozważań ogólnych na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, że postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 stycznia 2016 r. zawiera wszystkie wymagane prawem elementy, ponieważ rozstrzyga o całości zażalenia J. W., poprzez jego oddalenie. Analiza wniosku o uzupełnienie tego postanowienia wskazuje, że skarżąca w istocie zmierza do uzupełnienia jego uzasadnienia o określone przez nią treści. Jak wyżej wskazano, w świetle art. 157 § 1 Ppsa tego rodzaju żądanie jest jednak niedopuszczalne.
Z tych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 64 § 3 w związku z art. 58 § 1 pkt 6 oraz art. 157 § 1 i art. 166 Ppsa, orzekł jak w sentencji.