Uzasadnienie
Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zarządzeniem z dnia 28 czerwca 2016 r., sygn. akt III SA/Kr 894/16 wezwał M. K. (dalej jako skarżąca), na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm., dalej: jako P.p.s.a.) oraz § 2 ust. 3 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł w sprawie z jej skargi na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia [...] maja 2016 r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania.
Na powyższe zarządzenie skarżąca wniosła zażalenie, zaskarżając je w całości i wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do WSA w Krakowie do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu wskazała, że przedmiotowe zarządzenie jest niezasadne bowiem w najbliższym czasie wystąpi do Sądu I instancji z wnioskiem o zwolnienie jej z obowiązku wpisu sądowego od wniesionej przez nią skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej w skrócie "P.p.s.a."), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. O charakterze wpisu od pism wszczynających postępowanie sądowe rozstrzyga art. 231 P.p.s.a. wskazując, iż wpis stosunkowy pobiera się tylko w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych zaś sprawach pobiera się wpis stały. Szczegółowe zasady pobierania wpisu w sprawach sądowoadministracyjnych określa powołane powyżej rozporządzenie.
W sytuacji braku uiszczenia wpisu od skargi, jak to miało miejsce w niniejszej sprawie, zastosowanie ma art. 220 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku Przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem jej odrzucenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania (art. 220 § 3 P.p.s.a.).
Przedmiotem zaskarżenia w rozpatrywanej sprawie jest decyzja Wojewody Małopolskiego z dnia [...] maja 2016 r. utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta Krakowa z dnia [...] marca 2016 r. Nr [...], którą orzeczono o wymeldowaniu skarżącej z lokalu nr [...] przy ul. M. [...] w K. Tym samym przedmiotem sprawy jest ocena legalności decyzji organu odwoławczego rozstrzygająca o wymeldowaniu. Zagadnienie to jest sprawą regulowaną ustawą z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności (Dz.U.2016.722 j.t.) - rozdział IV Obowiązek meldunkowy obywateli polskich. Mając powyższe na uwadze Przewodniczący Wydziału III wzywając skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej przez nią skargi właściwie przyjął, że należało uiścić wpis stały w wysokości 100 zł bowiem sprawa dotyczy obowiązku meldunkowego i zastosowanie znajdzie § 2 ust. 3 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. Według tego ostatniego przepisu wpis stały w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu ewidencji ludności i dowodów osobistych wynosi 100 zł.
Mając powyższe na uwadze nie można zatem uznać, że wezwanie do uiszczenia wpisu w wysokości 100 zł skierowane przez Przewodniczącego do skarżącej było pozbawione podstaw czy wadliwe. Zarządzenie było uzasadnione i prawidłowe.
Stanowiska NSA nie zmienia okoliczność podniesiona w zażaleniu, że skarżąca w najbliższym czasie wystąpi o zwolnienie jej z obowiązku uiszczenia wpisu. Ta przyszła i niepewna okoliczność nie stanowi bowiem przesłanki do odstąpienia przez Przewodniczącego Wydziału od wzywania skarżącej do uiszczenia wpisu. Dopiero uzyskanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w ramach odrębnie przeprowadzonego postępowania skutkuje odstąpieniem od wzywania do uiszczenia wpisu, zgodnie z art. 239 § 1 pkt 4 P.p.s.a.
W świetle powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. i art. 198 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.