Postanowienie NSA z 18 stycznia 2012 r., II OZ 1375/11

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 18 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia F. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 19 października 2011 r., sygn. akt II SA/Kr 1761/09 odmawiające przywrócenia terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy

Sprawa

w sprawie ze skargi F. M. na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: oddalić zażalenie

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA Alicja Plucińska - Filipowicz

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), odmówił F. M. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia [...] października 2009 r. w przedmiocie nakazu rozbiórki. W uzasadnieniu postanowienia podano, że wniosek podlega oddaleniu, ponieważ wnioskodawca, oprócz powołania się na stan zdrowia oraz wiek, nie wykazał, że nie ponosi winy w uchybieniu terminu. Ponadto warunkiem przywrócenia terminu jest wymóg jednoczesnego dokonania czynności, dla której określony był termin, czemu wnioskodawca również uchybił.

W zażaleniu na to postanowienie F. M. powtórzył argumentację z wniosku o przywrócenie terminu, podkreślając, że treść pisma z Sądu odebranego przez jego żonę była mu znana już po upływie terminu w nim zakreślonego.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 85 ppsa, czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zgodnie natomiast z art. 86 § 1 ppsa, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. We wniosku tym strona zobowiązana jest do uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, w myśl art. 87 § 2 ppsa.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, stanowisko wyrażone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia należy uznać za zgodne z prawem.

W orzecznictwie i w literaturze prawniczej przyjmuje się, iż brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, przy zastosowaniu obiektywnego miernika staranności, jaki można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, okoliczności na które powołuje się skarżący, nie uzasadniają wniosku o przywrócenie terminu. Nie zasługuje na uwzględnienie zwłaszcza argument, że w czasie odbioru pisma przez żonę, skarżący przebywał poza miejscem zamieszkania i z treścią pisma zapoznał się już po upływie terminu do uzupełnienia braków formalnych. Z akt sprawy nie wynika bowiem żeby skarżący podał inny adres do doręczeń na czas swojej nieobecności w miejscu zamieszkania, przez co korespondencja z Sądu kierowana była na adres podany przez skarżącego w skardze.

Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na mocy art. 184 w związku z art. 197 § 2 ppsa.