Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 9 stycznia 2015 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie Z. D. i B. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia [...] listopada 2014 r., którym umorzono postępowanie w sprawie przyznania skarżącym prawa pomocy w zakresie częściowym – ustanowienia adwokata.
Pismem z dnia 21 stycznia 2015 r. skarżący złożyli wniosek o uzupełnienie ww. postanowienia, stwierdzając, że nie uzyskali w nim odpowiedzi na pytania zawarte w zażaleniu, tj. "czy adwokat reprezentował ich należycie ?" i "czy nasza sprawa została rozpatrzona w sposób jaki wskazuje art. 45 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej". Zdaniem skarżących pełnomocnik ustanowiony w sprawie błędnie odmówił im sporządzenia skargi kasacyjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o uzupełnienie postanowienia nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.- zwanej dalej P.p.s.a.) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu, a gdy wyroku nie doręcza się stronie, od dnia ogłoszenia, zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. W myśl art. 166 P.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
W warunkach rozpoznawanej sprawy, w postanowieniu z dnia 9 stycznia 2015 r. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o całości sprawy, której przedmiot stanowiło rozpoznanie zażalenia złożonego przez Z. D. i B. D. od postanowienia Sądu pierwszej instancji o umorzeniu postępowania o przyznanie prawa pomocy. Również z uzasadnienia tego postanowienie wynika, z jakich przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny podzielił stanowisko Sądu pierwszej instancji odnośnie niemożności wyznaczenia skarżącym nowego adwokata do sporządzenia skargi kasacyjnej. Przyczyny te pozostają również aktualne w świetle sformułowanych w rozpoznawanym wniosku pytań odnośnie oceny pracy adwokata przyznanego uprzednio w sprawie w ramach prawa pomocy, do której – co należy wyraźnie podkreślić – ani Sąd pierwszej instancji, ani Naczelny Sąd Administracyjny nie były uprawnione.
Tym samym, skoro w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 stycznia 2015 r. rozpoznano w całości wniesiony środek zaskarżenia (zażalenie), to nie było podstaw uzasadniających uzupełnienie postanowienia w zakresie określonym we wniosku. Z tych też przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 157 § 1 w związku z art. 166 i art. 193 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.