Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 24 sierpnia 2017 r., sygn. akt VII SA/Wa 939/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie 220 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), - dalej p.p.s.a.odrzucił skargę W. K. na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] stycznia 2017 r. znak: [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej.
W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 kwietnia 2017 r., wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu od ww. skargi w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis powołanego zarządzenia doręczono stronie w trybie tzw. doręczenia zastępczego w dniu 16 maja 2017 r. W związku z powyższym termin do uiszczenia wpisu od skargi upłynął w dniu 23 maja 2017 r.
Sąd podkreślił, że z informacji zawartej w notatce urzędowej sprawdzonej do dnia 24 sierpnia 2017 r. wynika, że w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty objętego ww. zarządzeniem wpisu sądowego. Skarżąca nie uiścił zatem w wyznaczonym terminie przedmiotowego wpisu.
Pismem z dnia 18 września 2017 r. K. K. wniósł zażalenie na w/w postanowienie. W uzasadnieniu zażalenia podniósł, że zaskarżone postanowienie wydano z naruszeniem prawa ponieważ Sąd nie zbadał dokładnie wszystkich okoliczności dotyczących wpłaty wpisu sądowego. Termin do uiszczenia wpisu od skargi upłynął w dniu 23 maja 2017 r. a wpłata została zrobiona w dniu 18 maja 2017 r. bezpośrednio w kasie Sądu. Zdaniem wnoszącego zażalenie uiszczona wpłata z uwagi na jednolitą treść skargi i stopień pokrewieństwa dotyczy wpisu sądowego solidarnego wraz z W. K., P. K. i K. K. K. K. wskazał, że informację o możliwości wpłaty solidarnie wpisu otrzymał bezpośrednio w informacji WSA w Warszawie. Do zażalenia załączono kopię pokwitowania za wpis sądowy w wysokości 500 zł z dnia 18 maja 2017 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 214 § 1 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, w postępowaniu sądowoadministracyjnym do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki, z tym że w myśl art. 214 § 2 p.p.s.a. pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie, w przeciwnym bowiem razie każda z tych osób uiszcza opłatę oddzielnie stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku. Stwierdzić trzeba, iż przepis art. 214 § 2 p.p.s.a. ma zastosowanie wyłącznie w przypadku współuczestnictwa materialnego, to jest wówczas, gdy dla kilku osób uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne np. w przypadku wspólnych uprawnień i obowiązków współwłaścicieli nieruchomości, którzy wywodzą swój interes prawny we wniesieniu skargi z prawa własności nieruchomości.
Opłata sądowa obciąża wówczas skarżących solidarnie, a uiszczenie przez jednego ze skarżących zwalnia pozostałych od obowiązku jej uiszczenia. Odmienna sytuacja ma miejsce natomiast w przypadku współuczestnictwa formalnego, kiedy to każda z osób wnoszących pismo uiszcza opłatę oddzielnie, stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, str. 601).
Należy zauważyć, iż decyzja Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] stycznia 2017 r. znak: [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej została zaskarżona przez P. K., K. K. i W. K., a ich skargi zostały zarejestrowane pod innymi sygnaturami akt sądowych: skarga P. K. –VII SA/Wa 940/17, K. K. –VII SA/Wa 938/17 i W. K. – VII SA/Wa 939/17. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, skargi te powinny zostać zarejestrowane pod jedną sygnaturą akt, skoro dotyczą tej samej decyzji Ministra Infrastruktury i Budownictwa i złożone zostały w tym samym czasie. Kwestia ta ma istotne znaczenie w sytuacji ustalenia, czy pomiędzy P. K., W. K. i K. K. zachodzi współuczestnictwo materialne, a co za tym idzie, czy w/w skarżący powinni być wezwani do wpisu solidarnego.
Dlatego też rzeczą Sądu będzie jednoznaczne ustalenie, czy pomiędzy W. K. i K. K. zachodzi współuczestnictwo materialne, co ma znaczenie dla dalszego postępowania.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.