Uzasadnienie
OZ 138/05
Uzasadnienie
. Postanowieniem z dnia 21 grudnia 2004 r. sygn. akt II S.A./Bd 854/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił wniosek skarżącego J. Ż. o przywrócenie terminu do sporządzenia uzasadnienia wyroku tego Sądu z dnia 17 listopada 2004 r.
W uzasadnieniu postanowienia przytoczono, że skarżący pismem z dnia 11 grudnia 2004 r. złożył wniosek o doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem, a następnie w dniu 14 grudnia 2004 r. zwrócił się o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia, przedkładając jednocześnie, w celu uprawdopodobnienia przyczyny uchybienia, zaświadczenie prywatnego gabinetu psychiatrycznego z dnia 14 grudnia 2004 r., z którego wynikało, że od lat leczy się psychiatrycznie, a w miesiącu listopadzie w dniach 16.11.2004 r. i 30.11.2004 r. miały miejsce wizyty w gabinecie psychiatrycznym, pacjent zaś z cechami nasilonego niepokoju nie powinien uczestniczyć w tym czasie /tj. do dnia wydania zaświadczenia/ w czynnościach procesowych. Zdaniem Sądu skarżący nie przytoczył żadnych dalszych okoliczności, które wskazywałyby na brak winy w tak istotnym uchybieniu terminu i na podstawie art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U Nr 153, poz.1270/, zwanej dalej w skrócie p.p.s.a – odrzucił wniosek o przywrócenie terminu.
Na postanowienie to zażalenie wniósł J. Ż. reprezentowany przez radcę prawnego J. C., zarzucając naruszenie art.86 w związku z art. 87 ustawy p.p.s.a poprzez uznanie, że nie zachodzą okoliczności uzasadniające przywrócenie terminu, a w szczególności okoliczność braku winy w uchybieniu terminu, podczas gdy dostatecznie wykazano, iż stan zdrowia był przyczyną jego niedotrzymania, a także naruszenie art. 86 § 3 w związku z art.88 p.p.s.a poprzez odrzucenie wniosku o przywrócenie terminu w sytuacji gdy nie zachodziły przesłanki odrzucenia bowiem wniosek nie był spóźniony i był dopuszczalny. Na tej podstawie skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o uzasadnienie wyroku.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zarzutom zażalenia nie można odmówić słuszności, przy czym pomiędzy sentencją zaskarżonego postanowienia a jego uzasadnieniem zachodzi wewnętrzna sprzeczność. Z sentencji postanowienia bowiem wynikałoby, że Sąd odrzucił wniosek jako niedopuszczalny natomiast z uzasadnienia tego postanowienia wynika, że Sąd rozpoznał wniosek merytorycznie, który w ocenie Sądu nie jest uzasadniony.
Z powołanego przez Sąd, w podstawie prawnej rozstrzygnięcia, art. 88 p.p.s.a wynika, że wniosek o przywrócenie terminu Sąd odrzuci jeżeli jest spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny. Z analizy akt sprawy, a także z uzasadnienia postanowienia nie wynika, aby wniosek o przywrócenie terminu został złożony po upływie 7 dni od ustania przyczyny uchybienia, nie był zatem spóźniony, i nie był niedopuszczalny. Zasadnie zatem wykazuje skarżący naruszenie art. 88 p.p.s.a.
Zgodzić się również należy z zarzutami skarżącego, że wskazał on przyczyny uchybienia terminu (powołując się na zaburzenia depresyjne i stany lękowe związane z przeżyciami osobistymi, dołączając do wniosku zaświadczenie z gabinetu psychiatrycznego, w którym stwierdza się, że "pacjent od lat leczony jest psychiatrycznie, a od listopada 2004 r. w bardzo złym stanie psychicznym do dnia 14 grudnia 2004 r. nie powinien uczestniczyć w czynnościach procesowych"). Jeżeli zatem przepis art. 87§2 p.p.s.a mówi o uprawdopodobnieniu okoliczności wskazujących na brak winy, to przedmiotem oceny Sądu winno być dołączone do akt zaświadczenie lekarskie tak w aspekcie braku winy jak i czasu, w którym mógł być pozbawiony możliwości działania. Brak takich rozważań i jednoznacznych ustaleń rodzi konieczność ponownego rozpoznania wniosku.
W tym stanie rzeczy skoro podniesione w zażaleniu zarzuty okazały się uzasadnione (naruszenie przepisu art. 86 § 1 i art.87 § 2 powołanej ustawy, które to naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy) należało, na podstawie art. 197 §2 w zw. z art. 174 pkt 2 p.p.s.a. orzec jak w sentencji..