Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 27 września 2011 r. w sprawie o sygn. akt VIII SA/Wa 688/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 kwietnia 2010 r., sygn. akt VIII SA/Wa 688/09 w sprawie ze skargi J. S. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty legalizacyjnej.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że powodem odmowy przywrócenia terminu było to, iż pełnomocnik skarżącego nie wskazał, kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu a ponadto, nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy strony w uchybieniu terminu.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył J. S. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie zasługiwało na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zgodnie natomiast z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. We wniosku tym strona zobowiązana jest do uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, w myśl art. 87 § 2 p.p.s.a.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący wykazał w niniejszej sprawie brak winy w uchybieniu terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej.
W pierwszej kolejności podnieść należy, że wbrew twierdzeniom Sądu pierwszej instancji w złożonym wniosku o przywrócenie terminu pełnomocnik skarżącego wskazał termin w którym ustała przyczyna uchybienia terminu. Podniósł on mianowicie, że w dniu 7 września 2011 r. zapoznając się z aktami sprawy o sygn. akt VIII SA/Wa 688/09 adwokat M. S. zapoznał się z nową okolicznością prawną – dokumentem urzędowym na karcie 185-186 akt sprawy co do postępowania dyscyplinarnego wobec listonosza, który naruszając obowiązki służbowe faktycznie w dniu 1 czerwca 2010 r. nie doręczył wbrew temu co pisemnie oświadczył korespondencji dla mecenas Z. P. Termin ten, w realiach niniejszej sprawy, uznać można za datę ustania przyczyny chybienia terminu, gdyż do tej chwili skarżący był przekonany, iż termin do złożeni skargi kasacyjnej został dochowany.
Podkreślić należy, że we wskazanym we wniosku o przywrócenie terminu piśmie, Dyrektor Oddziału Rejonowego w Radomiu Poczty Polskiej S.A. Centrum Poczty podniósł, że po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego w sprawie ustalenia okoliczności doręczenia w dniu 1 czerwca 2010 r. przesyłki poleconej adresowanej do Pani Z. P. stwierdzono, iż adresatka przesyłki w dniu 1 czerwca 2010 r. była nieobecna, zaś przedmiotowa przesyłka polecona sądowa za potwierdzeniem odbioru, została doręczona za pośrednictwem skrzynki oddawczej. W piśmie tym wskazano jednocześnie, że z uwagi na niedopełnienie obowiązków służbowych przez listonosza zastosowano wobec niego surowe konsekwencje służbowe.
Okoliczności wskazane powyżej wskazują zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego orzekającego w niniejszej sprawie na to, że uchybienie terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej nastąpiło bez jego winy. Wbrew bowiem dacie widniejącej na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, która stanowiła podstawę prawomocnego odrzucenia skargi kasacyjnej, pełnomocnik skarżącego kasacyjnie miał podstawy sądzić, iż termin do wniesienia skargi kasacyjnej rozpoczął bieg w dniu 4 czerwca 2010 r., a nie 1 czerwca 2010 r. Brak świadomości pełnomocnika skarżącego kasacyjnie o błędnym wpisaniu na potwierdzeniu odbioru przesyłki zawierającej wyrok Sądu pierwszej instancji wraz z uzasadnieniem daty jej odbioru, wskazuje na brak winy w uchybieniu terminowi. Tym samym na podstawie art. 86 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 188 w związku z art. 197 oraz art. 86 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.