Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 29 listopada 2012 r., sygn. akt II SA/Sz 1083/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odmówił K. K. wstrzymania wykonania decyzji Z. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] sierpnia 2012 r., Nr [...] w przedmiocie nakazania wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia budynku do należytego stanu technicznego.
Sąd wskazał, że w/w decyzją uchylono decyzję organu pierwszej instancji, w części określającej termin na wykonanie nakazu określonych czynności remontowych (uporządkowanie terenu, zabezpieczenie budynku przed dostępem dla osób postronnych), w tym robót budowlanych (naprawy zniszczonych murów, konstrukcji dachów, pokrycia dachowego, stropu, stolarki okiennej i drzwiowej, tynków wewnętrznych i zewnętrznych oraz posadzek wewnętrznych) oraz przedstawienia oświadczenia uprawnionej osoby, stwierdzającego wykonanie nakazu zgodnie z zachowaniem stosownych przepisów oraz potwierdzającego, że budynek po remoncie może być użytkowany. Nakaz ten został wydany w związku z nieodpowiednim stanem technicznym budynku, przy ul. [...] w T. (działka nr [...]), będącego własnością skarżącej, w celu usunięcia narażenia dla zdrowia i życia ludzi oraz zagrożenia dla środowiska. Jednocześnie organ odwoławczy wyznaczył nowy termin wykonania podanego wyżej nakazu, tj. do dnia 31 października 2012 r.
Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżąca uzasadniła twierdzeniem "o możliwości spowodowania nieodwracalnych skutków w postaci orzeczenia wykonania zastępczego, w celu zrealizowania obowiązku wskazanego w zaskarżonej decyzji".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wskazał, że z treści decyzji będącej przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania, wyłania się nieodpowiedni stan techniczny budynku, będącego własnością skarżącej. W uzasadnieniu wniosku, oprócz ogólnikowego stwierdzenia o negatywnych skutkach z wykonania zastępczego orzeczonego nakazu, skarżąca w żaden sposób nie uprawdopodobniła, że wystąpią negatywne następstwa wykonania decyzji przed rozpatrzeniem skargi, w sferze materialnej, czy niematerialnej.
W ocenie Sądu I instancji obawa strony o bliżej nieokreślonych skutkach zastępczego wykonania nakazu doprowadzenia obiektu do odpowiedniego stanu technicznego nie stanowi podstawy do uwzględnienia wniosku i wstrzymania wykonania decyzji, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej p.p.s.a.
Na powyższe postanowienie skarżąca złożyła zażalenie, zarzucając naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez przyjęcie, że skarżąca nie wykazała, iż wykonanie zaskarżonej decyzji doprowadzi do nieodwracalnych skutków w postaci braku możliwości przywrócenia poprzedniego stanu faktycznego.
Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, ewentualnie wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania zażaleniowego według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa wyłącznie na wnioskodawcy. Domagając się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, skarżący musi wykazać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia tym aktem znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niezbędne jest wskazanie na konkretne okoliczności pozwalające ocenić, czy wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Podkreślenia wymaga, że wniosek powinien zawierać spójną argumentację, popartą faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Ogólnikowe twierdzenia strony, pozbawione szerszego uzasadnienia, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu.
Mając powyższe na uwadze, należy podzielić stanowisko Sądu I instancji, że w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca we wniosku nie wskazała, ani nie udokumentowała konkretnych okoliczności, które mogłyby spowodować możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Należy zwrócić natomiast uwagę, że zawarty w zaskarżonej decyzji nakaz wykonania określonych robót budowlanych został wydany w związku z nieodpowiednim stanem technicznym budynku skarżącej, w celu usunięcia narażenia dla zdrowia i życia ludzi oraz zagrożenia dla środowiska. Uznać zatem należy, że właśnie wstrzymanie zaskarżonej decyzji mogłoby nieść ryzyko wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia lub wręcz nieodwracalnych skutków, ze względu na choćby potencjalne zagrożenie życia lub zdrowia ludzi spowodowane nienależytym stanem technicznym budynku.
W tej sytuacji postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 29 listopada 2012 r., odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji należy uznać za zasadne.
Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił zażalenie oddalić.