Uzasadnienie
Z wnioskiem o wykładnię postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2016 r. o sygn. akt II OZ 1393/16 wystąpił H. T., podnosząc, że treść uzasadnienia wydanego orzeczenia jest dla niego niezrozumiała i niejasna. Wątpliwości wnioskodawcy wywołało stwierdzenie zawarte w postanowieniu Sądu: "Ocena prawidłowości sprawdzenia projektu budowlanego ma jedynie pośredni wpływ na zakres tych uprawnień i zastosowanie tylko w tej konkretnej sprawie. Nie wyklucza także możliwości wyjaśniania tej kwestii na wniosek projektanta w odrębnym postępowaniu." W ocenie wnioskodawcy w uzasadnieniu postanowienia NSA brak jest informacji, o jakim odrębnym postępowaniu jest tu mowa.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do treści przepisu art. 158 w związku z art. 166 i art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, ze zm. - zwanej dalej jako "P.p.s.a."), sąd, który wydał postanowienie, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści.
Potrzeba wyjaśnienia treści postanowienia zachodzi wówczas, gdy jest ono niejednoznaczne lub dotknięte zawiłością utrudniającą ustalenie sensu rozstrzygnięcia sprawy. Strona wnioskująca o wykładnię orzeczenia ma obowiązek wskazać, które konkretne elementy są dla niej niezrozumiałe, bądź nasuwają określone wątpliwości i dlaczego. Wyjaśnienie wątpliwości nie może przy tym prowadzić do nowej oceny stanu faktycznego lub prawnego ani powodować zmiany merytorycznej rozstrzygnięcia. Wniosek o wykładnię orzeczenia nie może zmierzać również do polemiki ze stanowiskiem Sądu orzekającego w sprawie.
Konieczność dokonania wykładni orzeczenia zachodzi zatem wtedy, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania.
Taka sytuacja w przedmiotowej sprawie nie występuje, ponieważ w postanowieniu z dnia 13 grudnia 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny w sposób jasny i jednoznaczny wskazał, że H. T., jako projektantowi, nie przysługuje legitymacja do występowania we własnym imieniu w postępowaniach administracyjnych mających za przedmiot proces inwestycyjny. Legitymacja ta przysługuje bowiem tylko inwestorowi i innym stronom tych postępowań wykazujących własny interes prawny, nie zaś projektantowi będącemu profesjonalnym uczestnikiem tego procesu, lecz działającym w imieniu i na rzecz inwestora. Ponadto Sąd wskazał, że w postępowaniu administracyjnym związanym z realizacją inwestycji organy nie rozstrzygają o prawach i obowiązkach projektanta, w tym także o zakresie jego uprawnień budowlanych. Zauważył również, że ocena prawidłowości sprawdzenia projektu budowlanego ma jedynie pośredni wpływ na zakres tych uprawnień i zastosowanie tylko w tej konkretnej sprawie. Tym samym Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że postanowienie Sądu pierwszej instancji o oddaleniu wniosku H. T. o dopuszczenie do udziału w charakterze uczestnika postępowania w sprawie ze skargi M. L. na decyzję Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia [...] marca 2016 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę było prawidłowe. To oznacza, że brak było podstaw do uwzględnienia zażalenia, dlatego Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie H. T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 7 października 2016 r., sygn. akt II SA/Sz 427/16.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w rozpoznawanej sprawie nie zachodzi więc potrzeba dokonania wykładni postanowienia z dnia 13 grudnia 2016 r. Zarówno sentencja kwestionowanego postanowienia, jak i jego uzasadnienie, są sformułowane w sposób jasny i nie budzący wątpliwości. Domaganie się wykładni uzasadnienia postanowienia w trybie art. 158 P.p.s.a. jest więc nieuzasadnione.
Na marginesie należy tylko wskazać, że w uzasadnieniu kwestionowanego postanowienia NSA podniósł, że dokonana w tej konkretnej sprawie przez organy ocena prawidłowości sprawdzenia projektu budowlanego nie wyklucza możliwości wyjaśnienia tej kwestii na wniosek projektanta w odrębnym postępowaniu. W tym zakresie istotne jest, że do zadań organów nadzoru budowlanego należy m.in. kontrola przestrzegania i stosowania przepisów Prawa budowlanego oraz kontrola działania organów administracji architektoniczno-budowlanej (art. 84 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r. poz. 1409, ze zm.). Przy czym stosownie do art. 84b Prawa budowlanego kontrolę działalności organów administracji architektoniczno-budowlanej wykonują Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego oraz wojewódzki inspektor nadzoru budowlanego, który wykonuje tę kontrolę w stosunku do starosty. A zatem wskazane wyżej organy uprawnione są do kontroli działań podejmowanych przez organy administracji architektoniczno-budowlanej, w tym również do kontroli sposobu sprawdzenia przez ten organ posiadania przez osoby pełniące funkcję projektanta uprawnień budowlanych (art. 84a ust. 1 pkt 2 i ust. 2 Prawa budowlanego).
Z tych względów, na podstawie art. 158 w zw. z art. 193 P.p.s.a, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.