Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 15 września 2017 r. VII SA/Wa 769/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w sprawie ze skargi A. B. na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] lutego 2017 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę gazociągu, odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku.
Postanowienie to zapadło w następującym stanie sprawy:
Wyrokiem z dnia 18 sierpnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę A. B. na ww. decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] lutego 2017 r. Wyrok zapadł po przeprowadzeniu w tym samym dniu rozprawy.
W dniu 1 września 2017 r. (data stempla pocztowego) skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku. W uzasadnieniu wniosku podał, że jest samotnym i schorowanym człowiekiem, najbliższy urząd pocztowy jest w odległości 5 km od miejsca zamieszkania skarżącego, skarżący jest przewlekle chory na zwyrodnieniowe zapalenie stawów, kręgosłupa oraz bioder. Ma uszkodzony słuch, co utrudnia kontakty telefoniczne. Do wniosku dołączył kopię zaświadczenia lekarskiego.
W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek skarżącego nie zasługiwał na uwzględnienie, co skutkowało odmową przywrócenia terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku, na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.". W uzasadnieniu swojego stanowiska Sąd wskazał, że skarżący nie podał okoliczności uprawdopodobniających, iż uchybienie terminu do złożenia ww. wniosku nastąpiło bez jego winy. Skarżący nie wykazał, że w terminie 7 dni od daty wydania wyroku jego stan zdrowia uniemożliwiał skontaktowanie się z Sądem oraz nadanie pocztą wniosku o uzasadnienie.
Ostatecznie skarżący wniosek ten wysłał, wprawdzie już po terminie, ale jednak czynności tej dokonał. Zatem Sąd przyjął, że nie można uznać by obecnie stan zdrowia skarżącego był na tyle zły, że w ogóle uniemożliwiał mu dokonanie tej czynności. Sąd nie kwestionuje złego stanu zdrowia skarżącego, ale do wykazania, że uchybienie terminowi nastąpiło bez winy skarżącego należałoby uprawdopodobnić, że stan zdrowia w terminie od 18 do 25 sierpnia 2017 r. był na tyle zły, że wnioskodawca nie był w stanie samodzielnie wysłać omawianego wniosku np. nie mógł poruszać się o własnych siłach, był obłożnie chory i była to choroba nagła, niespodziewana, a dodatkowo nie mógł skorzystać z pomocy najbliższych, sąsiadów w nadaniu wniosku. Tych okoliczności we wniosku nie uprawdopodobniono. Z tych względów Sąd nie mógł przychylić się do wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący domagając się jego zmiany poprzez przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że oczekiwał na publikację wyroku w Internecie, który dotychczas nie istnieje, uznał, iż rozprawa się nie odbyła, że wyrok nie zapadł. Nadto podniósł, że jego choroba jest przewlekła.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z kolei zgodnie z treścią art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w jego uchybieniu (art. 87 § 2 p.p.s.a.).
W orzecznictwie przyjmuje się, że brak winy w uchybieniu terminowi powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, przy zastosowaniu obiektywnego miernika staranności, jaki można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (zob. postanowienie NSA z dnia 18 grudnia 2014 r., I OZ 1164/14; postanowienie NSA z dnia 28 sierpnia 2014 r., I OZ 682/14). Wskazuje się także, że sam fakt występowania schorzeń, nawet ciężkich, u zainteresowanego przywróceniem terminu nie przemawia, przy zastosowaniu obiektywnego miernika wymaganej staranności, za stwierdzeniem braku winy w uchybieniu terminowi. Nie wynika bowiem z niego automatycznie, że dana osoba znalazła się w sytuacji nagłej, musiała leżeć w łóżku i nie mogła posłużyć się pomocą innych osób.
Sam fakt choroby nie jest równoznaczny z niemożnością dokonania czynności procesowej przez zainteresowanego i nadania pisma przez pocztę osobiście lub przez osobę trzecią (zobacz: postanowienie NSa z 4.09.2013 r. I OZ 744/13).
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego za trafne należy uznać stanowisko Sądu pierwszej instancji iż w okolicznościach tej sprawy skarżący nie wykazał by uchybił terminowi bez swojej winy. Wprawdzie we wniosku skarżący wskazał, iż cierpi na przewlekłą chorobę, jednakże fakt ten nie usprawiedliwia przywrócenia terminu. Trafnie bowiem Sąd pierwszej instancji wskazał, że skarżący nie uprawdopodobnił, by w terminie otwartym do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku jego stan zdrowia pogorszył się na tyle, że nie był w stanie skontaktować się z sądem i dokonać omawianej czynności procesowej. W orzecznictwie wskazuje się, że zasadniczo choroba stanowi przesłankę przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności, jednakże pod pewnymi warunkami. Przede wszystkim choroba musi mieć charakter nagły bądź musi wystąpić nagłe pogorszenie stanu zdrowia, którego nie dało się przewidzieć (zobacz np. postanowienia NSA: z 9.11.2011 r. I GZ 173/11; z 27.09.2011 r. II OZ 846/11). Tymczasem skarżący żadnych tego typu okoliczności nie podaje.
Również i kwestia oczekiwania na zamieszczenie w ogólnodostępnej bazie orzeczeń sądów administracyjnych sentencji wyroku wydanego w tej sprawie nie wyklucza winy strony w uchybieniu terminowi do złożenia wniosku o uzasadnienie. W treści pouczenia pod zawiadomieniem o terminie rozprawy skarżący został poinformowany o terminie rozprawy oraz pouczony, iż niestawiennictwo stron nie wstrzymuje rozpoznania sprawy. Pouczono skarżącego także o tym, w jakiej sytuacji i w jakim terminie winien złożyć wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku.
Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż zakwestionowane postanowienie odpowiada prawu. Stąd, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.