Uzasadnienie
Jak wskazał Sąd w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 23 listopada 2005 r., wydanym na podstawie art. 112 w zw. z art. 55 § 1 oraz art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zobowiązał Wojewodę Mazowieckiego do nadesłania kompletnych akt administracyjnych dotyczących decyzji Prezydenta m. st. Warszawy z dnia [...] lutego 2005 r. nr [...] - w terminie 7 dni pod rygorem wymierzenia grzywny. Postanowienie zostało doręczone organowi w dniu 1 grudnia 2005 r.
Postanowieniem z dnia 9 marca 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wymierzył Wojewodzie Mazowieckiemu grzywnę w wysokości 5000 zł. (pięć tysięcy złotych), w uzasadnieniu wskazując, że przy piśmie stanowiącym odpowiedź na skargę organ nadesłał niekompletne akta administracyjne sprawy.
Powyższe rozstrzygnięcie zostało zaskarżone do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który postanowieniem z dnia 16 maja 2006 r. sygn. akt II OZ 513/06 uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu stwierdził, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie ustosunkował się do treści zawartej w odpowiedzi na skargę, a w szczególności nie podał, czy akta administracyjne były dołączone do tego pisma, a jedynie były one niekompletne.
Zgodnie z zarządzeniem z dnia 19 lipca 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał ponownie Wojewodę Mazowieckiego do nadesłania oryginalnej lub poświadczonej za zgodność z oryginałem decyzji Prezydenta m. st. Warszawy z dnia [...] lutego 2005 r. nr [...] i akt administracyjnych, na podstawie których została wydana ta decyzja oraz projektu budowlanego - w terminie 14 dni pod rygorem zastosowania procedury z art. 112 p.p.s.a.
Ponadto, zgodnie z powyższym zarządzeniem poinformowano organ, iż w odpowiedzi na skargę z dnia 11 sierpnia 2005 r. organ wskazał, że w załączeniu przekazuje skargę oraz akta I i II instancji, jednakże z prezentaty Biura Podawczego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie widniejącej na w/w odpowiedzi wynika, iż organ nadesłał jedynie akta organu II instancji (1 teczka), w których znajduje się tylko kserokopia decyzji organu I instancji (nie poświadczona za zgodność z oryginałem), a ponadto brak jest pozostałych akt administracyjnych organu I instancji, jak również projektu budowlanego przedmiotowej inwestycji.
W odpowiedzi na wystąpienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 lipca 2006 r. (doręczone w dniu 25 lipca 2006 r.) Wojewoda Mazowiecki przekazał przy piśmie z dnia 3 sierpnia 2006 r. poświadczone za zgodność z oryginałem kserokopie akt administracyjnych organu I instancji, dotyczące decyzji Prezydenta m. st. Warszawy z dnia [...] lutego 2005 r. nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę stacji diagnostycznej kontroli pojazdów z częścią biurowo-socjalną przy ul. T. w Warszawie. Jednocześnie zwrócił się z prośbą o przedłużenie terminu nadesłania dokumentacji projektowej przedmiotowej inwestycji do czasu otrzymania jej od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
Pismem z dnia 11 września 2006 r. adresowanym do Mazowieckiego Urzędu Wojewódzkiego Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla m. st. Warszawy poinformował, że nie posiada żądanej dokumentacji dotyczącej w/w decyzji Prezydenta m. st. Warszawy oraz że nie występowano o te akta do Urzędu Dzielnicy U., ponieważ nie toczy się przed Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego dla m. st. Warszawy postępowanie administracyjne dotyczące wskazanej budowy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekając o wymierzeniu grzywny zważył, iż zgodnie z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a. - organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Cytowany przepis prawny ustanawia obowiązek przekazania przez organ drugiej instancji całości akt administracyjnych sprawy, tj. kompletnych akt pierwszej oraz drugiej instancji.
Stosownie do art. 112 p.p.s.a., w razie uchylania się organu od zastosowania się do postanowienia sądu podjętego w toku postępowania i w związku z rozpoznaniem sprawy, sąd może orzec o wymierzeniu grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. W niniejszej sprawie Wojewoda Mazowiecki nie zastosował się do postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 listopada 2005 r. zobowiązującego do nadesłania kompletnych akt administracyjnych dotyczących decyzji Prezydenta m. st. Warszawy z dnia [...] lutego 2005 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę - w terminie 7 dni pod rygorem wymierzenia grzywny. Wymagana dokumentacja nie została również przekazana po ponownym wezwaniu organu, zgodnie z zarządzeniem z dnia 9 lipca 2006 r. (w terminie 14 dni pod rygorem zastosowania procedury z art. 112 p.p.s.a.), w odpowiedzi na które nadesłano jedynie kserokopie akt pierwszej instancji, bez dokumentacji projektowej przedmiotowej inwestycji.
Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 112 w związku z art. 154 § 6 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wymierzył organowi grzywnę w wysokości określonej w sentencji postanowienia.
Na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 października 2006 r. Wojewoda Mazowiecki złożył zażalenie, wnosząc o jego uchylenie w całości.
Jak wskazał organ w uzasadnieniu zażalenia faktem jest, że Wojewoda Mazowiecki nie posiada dokumentacji, której żąda od niego Wojewódzki Sąd Administracyjny. Wojewódzkiemu Sadowi Administracyjnemu fakty te były znane gdyż został poinformowany o podjętych działaniach. Przekazane Sądowi pismo PINB nie zawierało pełnej informacji w tej sprawie (nie dotyczyło akt archiwizowanych).
Podnieść tu należy, że postępowaniu które w oparciu o przepisy k.p.a. może prowadzić organ administracji publicznej nie przewidziano procedury mającej na celu odtworzenie zaginionych akt, a tym samym Wojewoda nie posiada instrumentów prawnych, w oparciu o które mógłby zobowiązać PINB czy Inwestora do udostępnienia tego projektu i spełnienia nałożonego przez Sąd obowiązku.
Jednocześnie Wojewoda Mazowiecki nigdy nie uchylał się od zastosowania się do postanowienia Sądu, chociaż nie zostało bezspornie wyjaśnione na jakim etapie projekt ten zaginął. Nie można również zarzucić, że Wojewoda nie podjął starań mających doprowadzić do przekazania dokumentacji Sądowi. Jednakże wykonanie tego postanowienia napotkało na niezależne od służb Wojewody trudności. Występując do PINB a po jego odpowiedzi podejmując dalsze czynności w celu wyjaśniania sprawy, w tym w organie I instancji, PINB oraz próby uzyskania dokumentacji od Inwestora, nie dopuścił się także w tej sprawie bezczynności.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 112 p.p.s.a. w razie uchylania się organu od zastosowania się do postanowienia sądu podjętego w toku postępowania i w związku z rozpoznaniem sprawy, sąd może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Sformułowanie "sąd może orzec" oznacza, iż podejmując rozstrzygnięcie w tej kwestii sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązku nałożonego przez niego przez Sąd oraz czynności, które organ poczynił, mając na celu spełnienie zadość obowiązkowi nałożonemu przez sąd.
Jak wynika z akt sprawy oraz ze złożonego zażalenia Wojewoda Mazowiecki podejmował szereg czynności w celu uzyskania akt organu I instancji oraz przesłania ich do Sądu. W tym celu zwrócił się m.in z prośbą o udzielenie informacji do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy. Ponadto, jak słusznie podkreślił organ, nie ustalono w sposób bezsporny kto ponosi winę w zaginięciu akt organu I instancji.
Okoliczności powyższych mogących mieć wpływ na wysokość grzywny oraz zasadność jej wymierzenia nie wziął pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny podejmując w dniu 17 października 2006 r. zaskarżone postanowienie o wymierzeniu grzywny. Z tego względu zaskarżone postanowienie podlega uchyleniu, gdyż Sąd nie wyjaśnił wszystkich okoliczności niniejszej sprawy mogących mieć wpływ na jej rozstrzygnięcie.
Mając powyższe na uwadze Sąd na zasadzie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił jak w sentencji.