Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 21 listopada 2007 r., sygn. akt II SA/Gl 830/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił wniosek skarżących B. i Z. S. oraz B. i R. Z. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej do tego Sądu decyzji Wojewody Ś. z dnia [...] o pozwoleniu na rozbudowę i przebudowę istniejącego budynku usługowego na sklep spożywczo-przemysłowy na działce przy ul. [...] w C. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach przeanalizował akta sprawy i doszedł do przekonania, że wykonanie tej decyzji nie spowoduje zagrożeń, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Pełnomocnik skarżących nie wskazał żadnych okoliczności, które przemawiałyby za uwzględnieniem wniosku.
Na powyższe postanowienie skarżący złożyli zażalenie, podnosząc, że inwestycja "będzie miała wpływ na naruszenie istniejącego układu komunikacyjnego i kołowego i pieszego". W ocenie skarżących spowoduje to znaczące pogorszenie warunków życia mieszkańców. Ponadto podniesiono, że uczestnik postępowania ma dostęp do drogi publicznej od strony północnej i od tej strony musi wykonać dodatkowe roboty budowlane.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Tak sformułowany przepis nie budzi wątpliwości co do tego, że Sąd orzekając w sprawie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, winien wszechstronnie rozważyć i ocenić, czy w konkretnej sprawie zachodzą określone w tym przepisie przesłanki, mając na uwadze interes nie tylko wnioskodawcy, lecz również pozostałych stron postępowania.
W odniesieniu do zarzutów zażalenia, wskazać należy, iż celem instytucji wstrzymania wykonania decyzji jest jedynie tymczasowe ukształtowanie stosunków do czasu rozpoznania skargi przez sąd administracyjny, a nie przesądzanie okoliczności faktycznych i prawnych rozpoznawanej sprawy. Dlatego to skarżący powinni wykazać, iż w związku z wykonaniem zaskarżonego aktu mogą zaistnieć bezpośrednie skutki, o których mowa w art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Chodzi przy tym o skutki dotykające osób wnioskujących o wstrzymanie wykonania decyzji, a nie osób trzecich, jak wywodzi się w zażaleniu. W rozpoznawanej sprawie stanowisko Sądu w kwestii odmowy uwzględnienia wniosku jest zatem zasadne.
Podobnie nie zasługują na uwzględnienie argumenty, że inwestor będzie zobowiązany wykonać roboty budowlane w celu zapewnienia dostępu do drogi publicznej, bowiem nawet gdyby wyrządził skarżącym szkodę zajmując czasowo część ich nieruchomości w celu przeprowadzenia robót budowlanych, to stosownie do brzmienia art. 47 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane, obowiązany będzie szkody te naprawić. Ze względu na niewielki rozmiar inwestycji nie sposób też twierdzić, że zaistnieje znacząca zmiana w układzie komunikacyjnym osiedla, na co wskazuje się w zażaleniu.
W tej sytuacji należy uznać, iż nie zachodzi obawa wystąpienia bezpośrednich skutków, o których mowa w art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, co pozwala na stwierdzenie, iż zaskarżone postanowienie Sądu pierwszej instancji jest zasadne.
Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.